Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Η δίαιτα της Μαρία Κάλλας για να μείνει πάντα αδύνατη [εικόνες]

Είναι γνωστή η μανία της Κάλλας να συλλέγει συνταγές από όλον τον κόσμο, αν και δεν τις γευόταν σχεδόν ποτέ, προκειμένου να διατηρήσει τη γραμμή της, μετά την επώδυνη απώλεια περιττών κιλών.

Η Μαρία Κάλλας, μετά την απώλεια βάρους, κατανάλωνε αποκλειστικά (με ορμή αρπακτικού είναι η αλήθεια, όπως ομολογεί στο βιβλίο του ο Μενεγκίνι) μπριζόλες των 800 γραμμαρίων α λα φιορεντίνα και πράσινες σαλάτες χωρίς καν λάδι.
O ειδικός για τη ζωή της, Μπρούνο Τόζι, εξέδωσε, για πρώτη φορά, τις χειρόγραφες συνταγές της μεγάλης ντίβας το 2005. Στην αρχή της καριέρας της, η Κάλλας είχε φθάσει 108 κιλά, και ο Λουκίνο Βισκόντι της είχε ζητήσει να χάσει 30. Ετσι, το καλό και πλούσιο φαγητό έμεινε ένα απωθημένο για την Κάλλας. 
Ωστόσο η ντίβα λάτρευε να δίνει τις αγαπημένες της συνταγές στον προσωπικό της μάγειρα όταν καλούσε τους φίλους της. Δεν έπινε ποτέ κρασί, ούτε έτρωγε ζυμαρικά, αλλά έπινε σαμπάνια.
Επί σειρά ετών περιοριζόταν να συλλέγει μια πλουσιότατη συλλογή συνταγών από διάσημους μάγειρες, τις οποίες έγραφε ιδιοχείρως. Λέγεται ότι έγραφε αρχικά πρόχειρα τις συνταγές σε χαρτάκια τα οποία έβαζε στην τσάντα της και τις μετέφερε στη συνέχεια στο δικό της βιβλίο συνταγών: ομελέτα με ντομάτα, μοσχαράκι αλ' οριεντάλ, μπεσαμέλ με κάπαρη, σάλτσα μουστάρδας, γλυκίσματα από σοκολάτα και το αγαπημένο της κέικ, που ήταν κρεμώδες και ιδιαίτερα γλυκό.
«Λάτρευε το φαγητό», έχει δηλώσει ο Μπρούνο Τόζι. «Αγαπούσε ιδιαίτερα τα γλυκά και τις κρέμες, αλλά ζούσε κυρίως με ψητό κρέας και σαλάτες».
Το βιβλίο «Η Ντίβα στην Κουζίνα» (La Divina in Cucina), κυκλοφόρησε το 2006, στο Μιλάνο, από τις εκδόσεις Trenta Editore Srl. ενώ στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αίολος.
Σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, ο Αρίγκο Τσιπριάνι (φωτογραφία πάνω), ιδιοκτήτης του διάσημου Harry's Bar στη Βενετία, διηγείται αυτά που θυμάται –όχι μόνο από την Μαρία Κάλλας αλλά και όλο το κλίμα της εποχής και του εστιατορίου του. Και βέβαια, δίπλα στο κείμενο, υπάρχει και η συνταγή του αγαπημένου πιάτου της Ντίβας, στο Χάρι’ς Μπαρ: ταλιολίνι ογκρατέν με ζαμπόν:
To Harry's Bar της Βενετίας
Του Αρίγκο Τσιπριάνι
Αγαπητέ Τόζι,
Τι να πρωτοθυμηθώ από τα χρόνια εκείνα! Δεν μπορώ να πω τι έτρωγε η Κάλλας· ίσως να’τρωγε με τα μάτια τον Ωνάση· τότε το φαγητό ήταν γι’αυτήν ασήμαντο μπροστά στην αδημονία της να ανακαλύψει τη χλιδή.
Τα καυτά καλοκαίρια της αρχής της δεκαετίας του ’60 μπροστά από το «Χάρι’ς Μπαρ», έδεναν τα γιότ του Ωνάση, του Νιάρχου και του Λόπεζ. Η κομψή «Χριστίνα» του Ωνάση προερχόταν από τη μεταποίηση μιας ναυτικής κορβέτας, το μαύρο τεράστιο και κομψότατο ιστιοφόρο του Νιάρχου βρισκόταν αραγμένο πίσω από το «Χριστίνα» και το λιτό πλοιάριο του Λόπεζ – ο οποίος είχε πλουτίσει με το εμπόριο λιπάσματος από τα περιττώματα των υδρόβιων πουλιών στις ακρογιαλιές της Χιλής – απ’έξω δεν φανέρωνε την πολυτέλεια στο εσωτερικό του. Οι βρύσες των λουτρών του έλεγαν πως ήταν από μασίφ χρυσό. Οι δούκες του Ουίνδσορ έπαιρναν το πρωινό τους σ’ένα γωνιακό τραπεζάκι με το ίδιο ακριβώς αιώνιο χαμόγελο, τόσο που έμοιαζαν με δίδυμους.
Από το μενού του αγά Χαν δεν έλειπαν τα ραβιόλια και το χαβιάρι. Το «Γκραντ Οτέλ» του Κανάλ Γκράντε, απέναντι από την Κιέζα ντέλα Σαλούτε, δεν υπάρχει πια. Οι εκατομμυριούχοι έπαιρναν το τσάι τους στις πολυτελέστατες σουίτες όπου έμεναν διασημότητες όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον. Η Έλσα Μάξγουελ, η τρομερή ρεπόρτερ του set –που δεν είχε γίνει ακόμα jet set, γιατί η υψηλή κοινωνία κινιόταν νωχελικά μεταξύ Νέας Υόρκης, Παρισιού και Μόντε Κάρλο-, από το «Ντανιέλι» όπου έμενε, σχεδίαζε τα ραντεβού της σε σνομπ και πολυτελείς χώρους. Η Έλσα τήρησε, σοφά, τις υποθήκες του πατέρα της. «Ποτέ να μην παραπονιέσαι, ποτέ να μη δίνεις εξηγήσεις, ποτέ να μη ζητάς συγνώμη. Να περιγελάς τον εαυτό σου πριν σε περιγελάσουν οι άλλοι. Μην ενδιαφέρεσαι γι’αυτά που λένε οι άλλοι εις βάρος σου. Να παίρνεις στ’ αστεία τα σοβαρά, και στα σοβαρά τα ασήμαντα». Τέλος, το σύνθημά της ήταν: «Η ζωή είναι κάτι σαν γιορτή. Είναι καλύτερα να φτάνεις όταν έχει ήδη αρχίσει και να φεύγεις πριν ακόμα τελειώσει».
[Με την Ελσα Μάξγουελ, στο Harry's Bar, το 1957]
«Η Μάξγουελ προγραμμάτιζε τις συναντήσεις κι έτσι είχε αποκτήσει οικειότητα με τους ισχυρούς οι οποίοι όμως συγχρόνως τη φοβούνταν. Στο «Χάρι’ς Μπαρ» ήταν πάντα πολύ ευγενική μαζί μας. Ήταν φανερό ότι μας θεωρούσε σπουδαίο σταυροδρόμι. Είδαμε πράγματι πώς γεννήθηκε και εξελίχθηκε ο έρωτας του Ωνάση με την Κάλλας. Τότε ο Ωνάσης ήταν λιγότερο κουβαρντάς από τους αντιπάλους του, ενώ η Κάλλας ήταν ευτυχισμένη και είχε όρεξη για φαΐ. Το αγαπημένο της φαγητό, την εποχή που έμενε στη Βερόνα με τον Μενεγκίνι, ήταν τα ταλιολίνι μας».
[H Μαρία Κάλλας στο Harry's Bar της Βενετίας, το 1957]
«Εγώ τότε ήμουν πολύ νέος και ζούσα στον κόσμο μου, περισσότερο παραμυθένιο παρά ουσιαστικό, χωρίς να μπαίνω σε ιδιαίτερες αναλύσεις. Ο τρόπος ζωής που μου δινόταν για υπόδειγμα ήταν χωρίς έννοιες και ψαξίματα. Σαν μια πορεία στον κόσμο της φαντασίας.
Αυτό μου’ χει μείνει από τη δεκαετία του ’60.
Αρίγκο Τσιπριάνι»
Tagliolini gratinati al prosciutto, par Harry's Bar:
Ταλιολίνι Ογκρατέν με Ζαμπόν
Υλικά για 4 άτομα
  • 35 γρ. βούτυρο
  • 50 γρ. φρεσκοτριμμένη παρμεζάνα συν αυτή που σερβίρετε στο τραπέζι
  • 50 γρ. προσούτο
  • 100 γρ. κρέμα μπεσαμέλ
  • 250 γρ. ταλιολίνι (ή ταλιατέλες)
  • αλάτι
Για 500 γρ. μπεσαμέλ:
  • 60 γρ. βούτυρο
  • 35 γρ. αλεύρι
  • άσπρο φρεσκοαλεσμένο πιπέρι
  • ½ λίτρο γάλα
  • αλάτι
Εκτέλεση
  • Ανάβετε το γκριλ του φούρνου. Βάζετε σε μια μεγάλη κατσαρόλα να βράσουν τουλάχιστον 3 λίτρα νερό με μια κουταλιά αλάτι. Σ’ ένα μεγάλο τηγάνι λιώνετε σε αρκετά δυνατή φωτιά 15 γρ. βούτυρο. Προσθέτετε το ζαμπόν και το αφήνετε να ψηθεί για 1-2 λεπτά ανακατεύοντας. Ρίχνετε τα μακαρόνια όταν βράσει το νερό και τα αφήνετε να ψηθούν για 2 λεπτά. Τα σουρώνετε πριν μαλακώσουν τελείως (αλ ντέντε) και τα ρίχνετε στο τηγάνι. Ρίχνετε από πάνω το ζαμπόν, προσθέτετε 15 γρ. βούτυρο, τριμμένη παρμεζάνα και τα’ ανακατεύετε καλά.
  • Βάζετε τα ταλιολίνι σ’ένα βουτυρωμένο ταψί φούρνου. Ρίχνετε από πάνω την μπεσαμέλ, όχι πολύ πηχτή, και πασπαλίζετε κι άλλη παρμεζάνα. Κόβετε το βούτυρο λεπτά κομμάτια και τα ρίχνετε από πάνω. Βάζετε το ταψί κάτω από το γκριλ και το αφήνετε για 1-2 λεπτά περίπου, μέχρι να ροδίσουν τα ταλιολίνι.
  • Τα σερβίρετε αμέσως μαζί μ’ ένα μπολάκι τριμμένη παρμεζάνα
Για την μπεσαμέλ
  • Λιώνετε το βούτυρο μέσα σε μια κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά. Ρίχνετε το αλεύρι, το ανακατεύετε αργά-αργά με το βούτυρο 4-5 λεπτά πάνω στη φωτιά προσέχοντας να μην καεί. Κατεβάζετε την κατσαρόλα από τη φωτιά και προσθέτετε το γάλα, ανακατεύοντας συνεχώς και γρήγορα (το κρύο γάλα θα ανακατευτεί καλά με τα άλλα υλικά, μόνο αν κατεβάσετε την κατσαρόλα από τη φωτιά).
  • Βάζετε την κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και ανακατεύετε συνέχεια μέχρι να αρχίσει να πήζει η κρέμα. Χρησιμοποιείτε ξύλινο κουτάλι και ανακατεύετε καλά το μίγμα ώστε να μην κολλήσει στον πάτο και στα τοιχώματα της κατσαρόλας. Όταν αρχίσει να βράζει, την κατεβάζετε από τη φωτιά και τη βάζετε μέσα σε μια άλλη πιο φαρδιά με νερό που βράζει, αφήνοντας έτσι την κρέμα να σιγοψηθεί για άλλα 10-15 λεπτά ανακατεύοντας.
  • Αν θέλετε, βάζετε από πάνω αλάτι και πιπέρι.
Στο εστιατόριο Maxim's του Παρισιού, 1965:


Πηγή:  iefimerida.gr 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

.

.

Δημοφιλείς αναρτήσεις