Mε Δύναμη και συνειδητή Αγάπη για το ακατόρθωτο!!!

Νίκος Πρασσάς
Φίλες κ Φίλοι μου, με Δύναμη και συνειδητή Αγάπη για το ακατόρθωτο!!!


Τι πρόσφορο άραγε να σου φιλέψω τώρα; 
Θέλω τον χρόνο με το μέρος μου,
τότε που εύχομαι να σ’ εύρει μαζί μου 
η ανα-
Γέννηση ή η Aνάσταση
...
Η ελπίδα ως ψευδαίσθηση στο ψέμμα που ζει 
και ο θρήνος η αλήθεια που πονά 
Η ανυπαρξία της χαράς 
που κλέβει τη μοναξιά της ευτυχίας για το μέλλον
Τόσο επιβλητικά κι αδόκιμα 
στο χρώμα εκείνου του μοναδικού φωτός 
Του δικού σου βλέμματος,
που η μνήμη μου δεν λέει ακόμη να το αφαιρέσει
Τότε, 
που όλα χάνονται σ’ ένα αδιόρατο ψέμα ή τραύμα 
ως την επούλωση της αισιοδοξίας
που ακόμη αντιστέκεται
Δίχως το κοστούμι της ανθρώπινης υπόστασης

(Ν. Πρασσάς, Οι ένοχες στιγμές της αθωότητας, υπό έκδοση)