Βιομήχανοι σε αναμμένα Kάρβουνα…

 

Στα γραφεία των μεγάλων βιομηχανιών δεν ακούγονται πια μόνο μηχανές και αριθμοί. Ακούγονται βαριά αναστενάγματα, χαμηλές συζητήσεις και εκνευρισμός που δεν κρύβεται. Το θέμα; Το βιομηχανικό ρεύμα και η τιμή του, που έχει γίνει ο εφιάλτης των ισχυρών της παραγωγής. Και όσο περνούν οι μέρες, τόσο η υπομονή εξαντλείται.

Στα επιτελεία των μεγάλων ομίλων, το κλίμα είναι ηλεκτρισμένο. Οι προσδοκίες για μια ξεκάθαρη λύση έχουν δώσει τη θέση τους σε απογοήτευση. Υποσχέσεις ακούστηκαν, συναντήσεις έγιναν, σενάρια έπεσαν στο τραπέζι, όμως αποτέλεσμα χειροπιαστό δεν φαίνεται ακόμα. Η αναμονή συνεχίζεται, με τους λογαριασμούς να φτάνουν και το κόστος να πιέζει ασφυκτικά.

Η αγορά περίμενε σήμα. Περίμενε μια απόφαση που θα έδινε ανάσα στη βαριά βιομηχανία, ειδικά σε μια περίοδο που ο διεθνής ανταγωνισμός δεν συγχωρεί καθυστερήσεις. Αντί γι’ αυτό, η κατάσταση μοιάζει κολλημένη. Το ενεργειακό ζήτημα παραμένει ανοιχτό, χωρίς σαφή κατεύθυνση, και τα νεύρα είναι τεντωμένα σαν καλώδια υψηλής τάσης.

Την ίδια ώρα, άλλες προτεραιότητες φαίνεται να κλέβουν την παράσταση. Τα αγροτικά μπλόκα και οι πιέσεις που αυτά ασκούν μπαίνουν μπροστά στην κυβερνητική ατζέντα, αφήνοντας τη βιομηχανία να περιμένει στη σειρά.

Ιδιαίτερο «αγκάθι» αποτελεί και το περιβόητο ιταλικό μοντέλο, το οποίο είχε προταθεί ως πιθανή λύση για το κόστος του βιομηχανικού ρεύματος. Ένα σχέδιο που παρουσιάστηκε ως διέξοδος, αλλά τελικά φαίνεται πως βούλιαξε πριν καν δοκιμαστεί σοβαρά.

Έτσι, οι βιομήχανοι βρίσκονται κυριολεκτικά πάνω σε αναμμένα κάρβουνα…