Είναι ένας Κερκυραίος, ένας Κεφαλλονίτης κι ένας Λευκαδίτης που βρήκαν κάπου σ’ ένα αραχνιασμένο, σκοτεινό υπόγειο ένα λυχνάρι, απ’ αυτά τα μυστήρια με τα τζίνι. Το τρίψαν και ξεπετάχτηκε το τζίνι.
«Έχετε ο καθένας από μία ευχή, θα σας την πραγματοποιήσω και μετά φεύγω», λέει το τζίνι.
«Ψαράς είμαι εγώ, ψαράς ήταν ο πατέρας μου, ψαράς ήταν κι ο παππούς μου και ο γιος μου θα γίνει κι αυτός ψαράς. Θέλω να γεμίσουν οι ωκεανοί και τα πέλαγα με ψάρια», λέει ο Λευκαδίτης.
«Έγινε!», λέει το τζίνι και πραγματοποιείται η ευχή.
«Θέλω ένα τείχος γύρω απ’ όλη την Κέρκυρα, έτσι ώστε τίποτα να μη μπορεί να μπει μέσα», λέει έκθαμβος ο Κερκυραίος.
Μ’ ένα κροτάλισμα των δακτύλων, το τζίνι πραγματοποιεί και αυτήν την ευχή.
«Μην μου το ξαναπείς αυτό το περί τείχους;», ρωτά ο Κεφαλλονίτης.
«Να, είναι γύρω στα πενήντα μέτρα ψηλό, είκοσι μέτρα φαρδύ και τίποτα δεν μπορεί ούτε να μπει ούτε να βγει από εκεί», εξηγεί το τζίνι.
«Εντάξει. Γέμισέ το με νερό τώρα», λέει ο Κεφαλλονίτης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ο ΠΑΡΛΑΠΙΠΑΣ δεν παίρνει θέση με πολιτική άποψη σε άρθρα που αναδημοσιεύονται από διαφορά ιστολόγια. Δημοσιεύονται όλα για την δίκη σας ενημέρωση.
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.