Κυριάκος Μητσοτάκης – Νίκος Ανδρουλάκης – Donald Trump – Benjamin Netanyahu

 

Όταν η ενημέρωση έρχεται μετά την έκρηξη

Η ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών από τον πρωθυπουργό σε περιόδους κρίσης δεν είναι χάρη. Είναι θεσμική υποχρέωση. Είναι πράξη στοιχειώδους δημοκρατικής τάξης.

Όμως η πολιτική δεν κρίνεται στις συσκέψεις μετά την έκρηξη κρίνεται στις αποφάσεις πριν από αυτήν.

Το ζήτημα δεν είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκάλεσε σύσκεψη. Το ζήτημα είναι ότι δεν άκουσε όταν του μιλούσαν εγκαίρως. Δεν άκουσε όταν οι προειδοποιήσεις διατυπώνονταν δημόσια, τεκμηριωμένα και με σαφήνεια.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, όπως και οι εκπρόσωποι των προοδευτικών δυνάμεων και του ΚΚΕ, είχαν επισημάνει εδώ και καιρό το αδιέξοδο της ενεργειακής στρατηγικής:

• την υπερ-εξάρτηση από ασταθείς διεθνείς συσχετισμούς,

• την απουσία σοβαρής εθνικής στρατηγικής ενεργειακής αυτάρκειας,

• το ρίσκο της μονοδιάστατης γεωπολιτικής ταύτισης.

Είχαν προειδοποιήσει για το κόστος της άκριτης σύμπλευσης με τον τυχοδιωκτισμό του Donald Trump και την επιθετική στρατηγική του Benjamin Netanyahu. Για τον κίνδυνο η Ελλάδα να εμφανίζεται όχι ως σταθεροποιητικός παράγοντας, αλλά ως «δεδομένος» σύμμαχος σε μια περιοχή όπου οι ισορροπίες αλλάζουν με εκρηκτική ταχύτητα.

Σήμερα, η ενεργειακή αστάθεια μετατρέπεται σε λογαριασμό.

Και όπως πάντα, ο λογαριασμός φτάνει στα νοικοκυριά.

Οι αυξήσεις, οι πιέσεις στην αγορά, το νέο κύμα ακρίβειας δεν είναι «θεομηνία». Δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι πολιτικές επιλογές. Η ενεργειακή πολιτική δεν είναι τεχνοκρατική λεπτομέρεια· είναι βαθιά κοινωνική πολιτική. Και όταν αποτυγχάνει, η κοινωνία πληρώνει.

Τώρα ο πρωθυπουργός επιχειρεί διαχείριση πολιτικού κόστους.

Αυτό όμως δεν μειώνει το πραγματικό κόστος που ήδη καταβάλλουν οι πολίτες.

Η ουσία δεν είναι αν έγινε ενημέρωση.

Η ουσία είναι αν υπήρξε πρόληψη.

Και στο κρίσιμο αυτό πεδίο, η κυβέρνηση δείχνει να ακολούθησε τις εξελίξεις όχι να τις προέβλεψε.

Γράφει ο Παρατηρητικός