Ποιος σκέφτεται να φτιάξει fund γιατί δεν τραβάει ο “τίτλος του πολιτικού”

 Κάτι δεν κυλάει όπως θα περίμεναν οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του Στέφανου Κασσελάκη. Μετά το πρώτο δυνατό του πέρασμα στη δημόσια σκηνή, η συνέχεια μοιάζει πιο… ανηφορική απ’ όσο φαινόταν. Η προσπάθεια να πιάσει σταθερά πόδι στο πολιτικό σκηνικό δείχνει να συναντά εμπόδια, και μάλιστα από εκεί που δεν το περιμένεις.

Οι ψίθυροι πληθαίνουν. Κοντινά πρόσωπα, που μέχρι χθες ήταν δίπλα του, φαίνεται να κρατούν αποστάσεις. Άλλοι απομακρύνονται αθόρυβα, άλλοι πιο διακριτικά κάνουν πίσω. Και μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, ένα όνομα ακούγεται όλο και πιο συχνά, η Ραλλία Χρηστίδου. Λέγεται πως έχει αποκτήσει ρόλο-κλειδί, με επιρροή που δεν περνά απαρατήρητη.

Το πολιτικό “μαγαζί” δείχνει να ψάχνει ισορροπία, όμως οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια που θέλεις να ακούσεις. Και κάπου εκεί αρχίζει το δεύτερο κεφάλαιο. Γιατί ο Κασσελάκης δεν είναι μόνο πολιτικός, είναι και άνθρωπος των επιχειρήσεων. Και όταν τα πράγματα δεν ρολάρουν σε ένα πεδίο, το μυαλό πάει αλλού.

Οι πληροφορίες θέλουν να ετοιμάζει κίνηση στον χώρο των επενδύσεων. Ένα fund που στήνεται προσεκτικά, χωρίς πολλά φώτα, αλλά με συγκεκριμένο στόχο. Όχι απλώς μια επιχειρηματική απόπειρα, αλλά μια επιστροφή σε γνώριμα λημέρια. Εκεί που, όπως λένε όσοι τον ξέρουν, κινείται με άνεση.

Στο παρασκήνιο, οι επαφές έχουν ήδη ξεκινήσει. Επιχειρηματίες, άνθρωποι της αγοράς, ακόμα και πρόσωπα με “βαρύ” όνομα στη ναυτιλία φέρονται να έχουν δεχτεί τηλεφωνήματα, συναντήσεις, διερευνητικές κουβέντες. Όλα σε χαμηλούς τόνους, αλλά με ξεκάθαρη στόχευση. Γιατί τέτοιες κινήσεις δεν γίνονται στον αέρα.

Την ίδια στιγμή, δεν λείπουν και τα σχόλια που δίνουν άλλο χρώμα στην υπόθεση. Κυκλοφορούν έντονα σενάρια ότι υπάρχει οικονομική στήριξη από την οικογένειά του, με αναφορές στον πατέρα του, ενώ κάποιοι βάζουν στην εξίσωση και την οικογένεια του συντρόφου του, που όπως λέγεται διαθέτει ισχυρή οικονομική επιφάνεια. Μάλιστα, γίνεται λόγος πως η μητέρα του Τάιλερ κατέχει υψηλή θέση στην Landis+Gyr.

Και κάπου εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα… είναι αυτό ένα βήμα επιστροφής στις business ή ένα σήμα ότι η πολιτική διαδρομή δεν έχει βρει ακόμη τον ρυθμό της; Ίσως και τα δύο…