Ευρυδίκη: Σήμερα επιτυχία για μένα είναι η διάρκεια, η ελευθερία, η εσωτερική γαλήνη

 «Η Eurovision είναι ένα μεγάλο κομμάτι της πορείας μου. Κρατάω την περηφάνια, την πειθαρχία και αυτή την απίστευτη ενέργεια που νιώθεις πάνω στη σκηνή». Η Ευρυδίκη μιλά στο CNN Greece με αφορμή το «La Bohème» στο Half Note Jazz Club, 1 - 3 Μαΐου 2026, ένα μουσικοθεατρικό αφιέρωμα στη μαγεία και την ποίηση του γαλλικού τραγουδιού, και επιστρέφει στη σχέση της με τη Eurovision και την μακρόχρονη καριέρα της στο ελληνικό τραγούδι.

«Έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τα πάντα στη ζωή μου», εξηγώντας ότι σήμερα η επιτυχία δεν μετριέται όπως παλιά, αλλά αλλιώς:

«Σήμερα επιτυχία για μένα είναι η διάρκεια, η ελευθερία, η εσωτερική γαλήνη και η αληθινή-ουσιαστική επαφή με το κοινό».

Η αγαπημένη ερμηνεύτρια κοιτάζει πίσω με ωριμότητα και παραδέχεται πως πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στην ζωή της.

Από τις συμμετοχές της ξεχωρίζει «Χωρίς δεύτερη σκέψη, το 1994 στο Δουβλίνο με το ''Είμαι άνθρωπος κι εγώ''». Ωστόσο, ξεκαθαρίζει πως σήμερα έχει αφήσει πίσω της αυτό το κεφάλαιο:

«Έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τα πάντα στη ζωή μου. Στα 20 μου η επιτυχία ήταν ταυτισμένη με την αποδοχή των άλλων, τη λάμψη, τις πωλήσεις των δίσκων, το αν θα γέμιζαν τα θέατρα στις συναυλίες μου. Σήμερα επιτυχία για μένα είναι η διάρκεια, η ελευθερία, η εσωτερική γαλήνη και η αληθινή-ουσιαστική επαφή με το κοινό».

«Νιώθω ότι αυτός ο κύκλος έχει κλείσει μέσα μου. Δεν είναι ότι απορρίπτω τον διαγωνισμό, απλώς έχω προχωρήσει. Η Eurovision έχει γίνει πια ένα τεράστιο τηλεοπτικό προϊόν, ένα υπερθέαμα που συχνά "καταπίνει" το τραγούδι και τον ερμηνευτή».

Η Ευρυδίκη σχολιάζει ακόμη τη σημερινή μουσική πραγματικότητα, σημειώνοντας πως:

«Τα τραγούδια δεν προλαβαίνουν να ριζώσουν στις καρδιές μας», ενώ μιλά και για την ανάγκη να προστατεύει την προσωπική της ισορροπία: «Με τα χρόνια μαθαίνεις να βάζεις όρια».

Παράλληλα, εξηγεί γιατί η νέα της παράσταση έχει τόσο ξεχωριστή θέση στην καρδιά της:

«Με συγκινεί βαθιά γιατί το "La Bohème" είναι μια κατάθεση ψυχής».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη με την Ευρυδίκη:

Πώς έχει αλλάξει η αντίληψή σας για την επιτυχία από τα πρώτα χρόνια της καριέρας σας μέχρι σήμερα;

Ευρυδίκη: Έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τα πάντα στη ζωή μου. Στα 20 μου η επιτυχία ήταν ταυτισμένη με την αποδοχή των άλλων, τη λάμψη, τις πωλήσεις των δίσκων, το αν θα γέμιζαν τα θέατρα στις συναυλίες μου. Ήθελα να αρέσω σε όλους. Σήμερα επιτυχία για μένα είναι η διάρκεια, η ελευθερία, η εσωτερική γαλήνη και η αληθινή-ουσιαστική επαφή με το κοινό. Να κοιτάζω πίσω και να βλέπω μια πορεία καθαρή, γεμάτη αλήθεια και μια σχέση με τον κόσμο που άντεξε στο χρόνο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο.

Τι κρατάτε από τη συμμετοχή σας στη Eurovision και αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι, τι θα ήταν αυτό;

Ευρυδίκη: Η Eurovision είναι ένα μεγάλο κομμάτι της πορείας μου. Κρατάω την περηφάνια, την πειθαρχία και αυτή την απίστευτη ενέργεια που νιώθεις πάνω στη σκηνή.

Αν θα άλλαζα κάτι; Ίσως το 2007, με το "Comme ci, comme ça", θα ήθελα να είχαμε ένα πιο εκρηκτικό αποτέλεσμα στη σκηνή, σε σχέση με τη σκηνοθεσία, γιατί ερμηνευτικά θεωρώ πως ήμασταν άψογοι. Αλλά δεν μετανιώνω για τίποτα, κάθε φορά ήταν ένα μάθημα.

Ποια στιγμή από τις συμμετοχές σας στη Eurovision ξεχωρίζετε περισσότερο;

Ευρυδίκη: Χωρίς δεύτερη σκέψη, το 1994 στο Δουβλίνο με το «Είμαι άνθρωπος κι εγώ». Ήταν μια στιγμή απόλυτης ειλικρίνειας. Ήταν μια κραυγή απέναντι στην αδικία που βιώναμε στην πατρίδα μου και εν τέλει μια βαθιά ανθρώπινη στιγμή που μας ένωσε όλους κάτω από ένα πανανθρώπινο μήνυμα.

Θα σας βλέπαμε ξανά στη σκηνή της Eurovision;

Ευρυδίκη: Νιώθω ότι αυτός ο κύκλος έχει κλείσει μέσα μου. Δεν είναι ότι απορρίπτω τον διαγωνισμό, απλώς έχω προχωρήσει. Η Eurovision έχει γίνει πια ένα τεράστιο τηλεοπτικό προϊόν, ένα υπερθέαμα που συχνά «καταπίνει» το τραγούδι και τον ερμηνευτή. Μου αρέσει να την παρακολουθώ, να στηρίζω τη νέα γενιά, αλλά ο δικός μου δρόμος πλέον βρίσκεται σε πιο προσωπικές, πιο «χειροποίητες» παραστάσεις.

Πώς βλέπετε τη σημερινή μουσική σκηνή και τους νέους καλλιτέχνες;

Ευρυδίκη: Υπάρχουν σπουδαίες φωνές, παιδιά με τρομερές δυνατότητες. Αυτό που λείπει είναι ο χρόνος, να ωριμάσει ένα τραγούδι, ένας καλλιτέχνης.

Σήμερα όλα γίνονται για ένα viral βίντεο, για μερικά clicks και likes. Τα τραγούδια δεν προλαβαίνουν να ριζώσουν στις καρδιές μας. Λείπει η «μάχη» που δίναμε παλιά για να βγάλουμε έναν ολόκληρο δίσκο, που κάθε τραγούδι είχε τη σημασία του.

Η Ευρυδίκη.

Είναι εύκολο να προστατεύετε την προσωπική σας ζωή όλα αυτά τα χρόνια;

Ευρυδίκη: Δεν είναι πάντα εύκολο. Με τα χρόνια μαθαίνεις να βάζεις όρια. Δεν είναι όλα για όλους. Προσπαθώ να κρατώ κάποια πράγματα μόνο για μένα. Είναι απαραίτητο για να μπορείς να παραμείνεις ισορροπημένος άνθρωπος.

Τι σημαίνει για εσάς η παράσταση "La Bohème" και η ανταπόκριση του κόσμου;

Ευρυδίκη: Με συγκινεί βαθιά γιατί το "La Bohème" είναι μια κατάθεση ψυχής. Είναι τα ακούσματα που με μεγάλωσαν, η γαλλική μου παιδεία, οι αναμνήσεις μου. Περιέχει όλα όσα κατοικούν μέσα μου από τα παιδικά μου χρόνια και το να βλέπω το Half Note γεμάτο από ανθρώπους που θέλουν να ονειρευτούν μαζί μου, είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι από το πρόγραμμα "La Bohème" που σας αγγίζει περισσότερο;

Ευρυδίκη: Δύσκολο να επιλέξω μόνο ένα τραγούδι αφού όλα αποτελούν τις κορυφαίες μου επιλογές και έχουν μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Υπάρχουν όμως κάποια που με συγκινούν σε βαθμό που να φέρνουν δάκρυα στα μάτια μου όπως είναι το ομώνυμο “La Bohème” του Aznavour, είναι ο ύμνος της τέχνης και του έρωτα.

Το “Dans le port d’ Amsterdam” του Brel, είναι σκληρό, ωμό και ανυπόφορα αληθινό για την εποχή που μας μεταφέρει. Κάθε φορά που το ερμηνεύω νιώθω σαν να μην είμαι πια εκεί. Σαν να περνώ σε άλλη διάσταση.

Και σίγουρα δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο “Avec le temps” του Léo Ferré το οποίο εκφράζει την πιο σκληρή αλήθεια που γράφτηκε ποτέ. Ο χρόνος είναι ένας κλέφτης που σου παίρνει τη φωνή, τα πάθη και τις αναμνήσεις… Με τον καιρό δε νιώθεις πια τίποτα. Και αυτή είναι η πιο τρομακτική ελευθερία.