«Κουμπαράς» νέας γενιάς: Πώς οι οικογένειες μπορούν να χτίσουν κεφάλαιο άνω των 60.000 ευρώ Πώς θα λειτουργεί ο νέος λογαριασμός

Ένα σημαντικό κεφάλαιο για το ξεκίνημα της ενήλικης ζωής του παιδιού τους θα μπορούν να «χτίζουν» σταδιακά οι νέοι γονείς, με το κράτος να βάζει από την πλευρά του ακριβώς το ίδιο ποσό.

Αυτή είναι η βασική φιλοσοφία του νέου «Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά», που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα της 90ής ΔΕΘ και αποτελεί μία από τις νέες παρεμβάσεις στο μέτωπο του δημογραφικού.

Το μοντέλο είναι σχετικά απλό: για κάθε ένα ευρώ που βάζει ο γονέας στον ειδικό λογαριασμό του παιδιού, άλλο ένα ευρώ θα καταθέτει το κράτος. Με αυτόν τον τρόπο, μια οικογένεια που αποταμιεύει 100 ευρώ τον μήνα θα βλέπει ουσιαστικά 200 ευρώ να κατευθύνονται κάθε μήνα στον «κουμπαρά» του παιδιού.

Το μεγάλο «κλειδί», ωστόσο, βρίσκεται στον χρόνο. Τα χρήματα θα παραμένουν δεσμευμένα μέχρι την ενηλικίωση και θα επενδύονται, με αποτέλεσμα στις καταβολές της οικογένειας και του Δημοσίου να προστίθενται οι αποδόσεις που θα δημιουργούνται σε βάθος ετών.

Πώς θα λειτουργεί ο νέος λογαριασμός

Ο ειδικός επενδυτικός λογαριασμός θα μπορεί να ανοίγει από τους γονείς μέσα στα δύο πρώτα χρόνια από τη γέννηση του παιδιού.

Η κρατική συμμετοχή θα λειτουργεί με τη λογική «ένα προς ένα». Αν οι γονείς καταθέσουν 500 ευρώ μέσα σε έναν χρόνο, το κράτος θα προσθέσει άλλα 500 ευρώ. Εάν καταθέσουν 1.000 ευρώ, η κρατική συμμετοχή θα είναι επίσης 1.000 ευρώ.

Το αρχικό ανώτατο όριο της κρατικής συμμετοχής καθορίζεται στα 1.200 ευρώ ετησίως. Επομένως, στην περίπτωση που οι γονείς βάζουν 100 ευρώ κάθε μήνα, συμπληρώνοντας 1.200 ευρώ ετησίως, το Δημόσιο θα προσθέτει άλλα 1.200 ευρώ.

Το συγκεκριμένο πλαφόν, μάλιστα, δεν θα παραμένει αμετάβλητο σε όλη τη διάρκεια των 18 ετών. Προβλέπεται αύξησή του κατά 10% ανά πενταετία.

Από 49.304 ευρώ έως και πάνω από 77.000 ευρώ

Οι αριθμοί αποτυπώνουν καλύτερα τη δυναμική του νέου μηχανισμού.

Εφόσον πραγματοποιούνται οι μέγιστες προβλεπόμενες καταβολές σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, στα 18 χρόνια θα έχουν τοποθετηθεί συνολικά στον λογαριασμό 49.304 ευρώ.

Από αυτά, τα 24.652 ευρώ θα έχουν καταβληθεί από την οικογένεια και άλλα 24.652 ευρώ από το κράτος.

Αυτό όμως είναι το ποσό των καταβολών και όχι κατ’ ανάγκη το τελικό κεφάλαιο που θα παραλάβει το παιδί στην ενηλικίωσή του.

Εφόσον τα χρήματα έχουν μέση ετήσια απόδοση 3%, οι υπολογισμοί ανεβάζουν το κεφάλαιο στα 64.109 ευρώ όταν το παιδί συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του.

Με μέση απόδοση 5%, το ποσό μπορεί να φτάσει ακόμη υψηλότερα, στα 77.062 ευρώ.
Οι αποδόσεις αυτές, βέβαια, αποτελούν υποθετικά σενάρια και όχι εγγυημένο αποτέλεσμα, καθώς η τελική αξία ενός επενδυτικού λογαριασμού εξαρτάται από τις αποδόσεις που θα επιτυγχάνονται στην πορεία.

Η διαφορά που κάνει το κράτος

Ενδεικτικό της φιλοσοφίας του νέου μέτρου είναι ότι από τα 49.304 ευρώ των συνολικών καταβολών στη μέγιστη περίπτωση, η οικογένεια θα έχει βάλει από την τσέπη της περίπου τα μισά.

Το υπόλοιπο μισό θα αποτελεί κρατική συμμετοχή.

Ουσιαστικά, το Δημόσιο δίνει ισχυρό κίνητρο στους γονείς να δημιουργήσουν μια μακροχρόνια αποταμίευση για τα παιδιά τους, καθώς κάθε ποσό που βάζουν –μέχρι το προβλεπόμενο ετήσιο πλαφόν– διπλασιάζεται πριν ακόμη υπολογιστεί οποιαδήποτε επενδυτική απόδοση.

«Κλειδωμένος» μέχρι τα 18

Μία από τις βασικές προϋποθέσεις του σχεδιασμού είναι ότι ο «κουμπαράς» θα έχει μακροχρόνιο χαρακτήρα. Τα χρήματα δεν θα αποτελούν έναν ακόμη λογαριασμό από τον οποίο η οικογένεια θα μπορεί να πραγματοποιεί αναλήψεις για τις τρέχουσες ανάγκες της.

Το κεφάλαιο θα παραμένει «κλειδωμένο» μέχρι την ενηλικίωση του παιδιού, ώστε στα 18 του χρόνια να υπάρχει ένα ποσό που θα μπορεί να αποτελέσει οικονομική βάση για τα πρώτα βήματα της ενήλικης ζωής του.

Σπουδές, στέγη ή ένα επαγγελματικό ξεκίνημα είναι μερικές από τις ανάγκες στις οποίες θα μπορούσε να κατευθυνθεί ένα τέτοιο κεφάλαιο.

Το νέο μέτρο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και λόγω της διαφορετικής φιλοσοφίας του σε σχέση με τα κλασικά οικογενειακά επιδόματα. Αντί για μια ενίσχυση που κατευθύνεται στην τρέχουσα κατανάλωση, δημιουργείται ένας μηχανισμός μακροχρόνιας αποταμίευσης, στον οποίο οικογένεια και κράτος συμμετέχουν από κοινού.

Το κρίσιμο πλέον είναι οι τελικές λεπτομέρειες εφαρμογής: ο τρόπος με τον οποίο θα επενδύονται τα χρήματα, το επενδυτικό ρίσκο, οι φορείς που θα διαχειρίζονται τους λογαριασμούς, η φορολογική μεταχείριση των αποδόσεων και οι ακριβείς όροι με τους οποίους το κεφάλαιο θα αποδεσμεύεται όταν το παιδί φτάσει στα 18.