δεν σ' εδόξασαν πατρίδα.Δεν σ' εδόξασαν μονάχοιοι τρακόσιοι του Λεωνίδα.Εβαστάξαν τα παιδιά σου,παλικάρια διαλεγμένα,πάντα σαν το δρυ του δάσους,σαν τους βράχους ένα κι ένα.Όμοια ακλόνητα κι αγνάντιαστων εχθρών την άγρια φόρακι όμοια στέρεα στη γιγάντιακαι κακή της τύχης μπόρα.Αλλ' ακόμη πιο μεγάλητων παιδιών σου η δόξα
εφάνηεις σε μιαν άλλην άγια πάλη,για ένα πιο όμορφο στεφάνι.Εις την πάλην όπου το πνεύματ' ουρανού νικά τον ʼδη,της αλήθειας με το ψέμα,του φωτός με το σκοτάδι....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου