Να γράψω για τους Υπουργούς που δεν ξέρουν να διαβάζουν?
Να γράψω για την απόλυτη ανικανότητα όλου του πολιτικού σκηνικού να δείξει μία έστω μία στάλα γνώσης, λογικής και αξιοπρέπειας?
Για τους ανθρώπους που πέσαν σαν τα σπουργιτάκια να αρπάξουν λαχανικά και πατάτες στο Σύνταγμα?
Για τους φίλους μου που ντρέπονται να ζητάνε πια δανεικά κι εξαφανίστηκαν για να κρύψουν κάπου περήφανα τη δυστυχία τους? (σύντομα μπορεί να είμαι κι εγώ και τα παιδιά μου στη θέση τους....)
Να γράψω για όλους τους ηλίθιους, χοντρόπετσους, φαφλατάδες, βολεμένους στη σκατοζωούλα τους που τα παραπάνω θα τα θεωρήσουν λαϊκισμούς και φτηνιάρικες κλαψούρες?
Γιατί στη χώρα αυτή υπάρχει μόνο μια σύγχιση μέσα στην απόλυτη απατεωνιά και ξεφτίλα?
Η μόνη ελπίδα που αρχίζω και δημιουργώ είναι μια μυρουδιά στην ατμόσφαιρα καινούργια. Δεν φαίνεται. Διασκορπίζεται σιγά σιγά. Είναι σαν μια υποψία θύελλας ακόμα που κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί όταν ξεσπάσει.
"Η μόνη ελπίδα που αρχίζω και δημιουργώ είναι μια μυρουδιά στην ατμόσφαιρα καινούργια. Δεν φαίνεται. Διασκορπίζεται σιγά σιγά. Είναι σαν μια υποψία θύελλας ακόμα που κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί όταν ξεσπάσει..."
ΠΗΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου