Αγανακτισμένος

Από John Pag


Όπως γνωρίζετε ζούμε σε μια εποχή που όλα πληρώνονται σπιθαμή προς σπιθαμή.
Οι άνθρωποι νιώθουν μίσος σμικρότητα και διχόνοια. Αυτό δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω με απλά λόγια κανένας δεν νοιάζεται για κάποιον. Που είναι εκείνα τα χρόνια που υπήρχε αγάπη, έρωτας, ξεγνοιασιά; Αυτά πραγματικά λείπουν από τη ζωή μας και δεν κάνουμε τίποτα να τα αποκτήσουμε ,γιατί είμαστε ρομποτάκια και ακούμε εντολές και τις εκτελούμε.
Σε αυτή τη ζωή είμαστε καταδικασμένοι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, για χάρη κάποιον μεγάλων κεφαλιών και όπως λένε κάποιοι στίχοι της Κικής Δημουλάς «αἰῶνες κοιλαράδες βραδυκίνητοι» έτσι τους χαρακτηρίζω χαριτολογώντας πάντοτε.
Ξέρω ορισμένες φορές γίνομαι κουραστικός αλλά θέλω να ακουστεί η γνώμη. Δεν μπορώ να βλέπω πια ανθρώπους να μην έχουν να φάνε να μην μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες νιώθω άσχημα.
Δυστυχώς σαν νέος που είμαι και λίγο άπειρος από τη ζωή μιας και κοντεύω τα είκοσι δύο έχω δει πολλά κακά αυτή τη χρονιά που πέρασε. Έχουμε υπάρξει και καλύτερα σαν Έλληνες. Πλέον ζούμε σε μια αμφιβολία για το αύριο, δεν ξέρουμε τι μας περιμένει αύριο το πρώι. Ξεσηκωθείτε επιτέλους!!!! Διεκδικήστε για αυτά που παλέψατε. Δεν πρόκειται να σκύψουμε πότε το κεφάλι μας υπάρχει ακόμα ελπίδα, υπάρχει αυτή η φλόγα μέσα μας σαν λαός που είμαστε.
Ναι το δηλώνω εγώ δεν μπορώ να κρυφτώ από αυτό που με κατατρώει μέσα στο στήθος μου.


Πηγή