Μπήκαμε στα βαθιά μιας καλο φορμαρισμένης προπαγάνδας, με επιδόρπιο τον φόβο της ανορεκτικής μας επανάστασης. Βουλιάζουμε μέσα μας, δεν βρίσκουμε λύσεις ψάχνουμε να την βρούμε γύρω μας.
Δεν υπάρχει κάτι που θα μας κάνει να δούμε με αισιοδοξία τον ορίζοντα και έτσι καθισμένοι αναπαυτικά περιμένουμε το αιώνιο Τίποτα!
Αυτό που εκατοντάδες χρόνια μας τροφοδοτούσαν και εμείς τρώγαμε πρόσχαροι και με όρεξη πάντα το ίδιο το σανό!
Αν κάποιοι από μας θα τον αηδίαζαν, ήταν ή ανένταχτοι αναρχικοί ή αναρχοκουμούνια ή αλλιώς βλαμένοι.
Τώρα λέμε πως παγιδευτήκαμε, μέσα στην παγίδα που συνεχίζουμε να στήνουμε ακούραστα στον εαυτό μας!
Ποτέ δεν μας αρέσε τίποτα.Γι αυτό και σχολιάζαμε τα πάντα αρνητικά. Και ύστερα στα κρυφά κάναμε μια από τα ίδια. Τα δικά μας όμως είναι δικά μας, και κανέναν δεν πρέπει να τον αφορούν!
Ύστερα ξανά μπερδευτήκαμε μέσα σε λέξεις ταμπέλες που ο καθένας θαυμάζει περισσότερο. Έτσι δηλώνουμε πως ήμαστε αυτό που μας αρέσει, και ήμαστε αυτό που θέλουμε να κρύψουμε.
<<Ταξιδιώτες>>
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου