πρωταγωνιστές όλων αυτών. Είναι, όμως, γλυκανάλατα όταν ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο, μπροστά στην πείνα, μπροστά στην εξαθλίωση, κι όλα αυτά βρίσκονται ένα βήμα από την πόρτα του σπιτιού σου, ένα βήμα από την πόρτα του γραφείου σου...
Δύο εικόνες με ώθησαν να γράψω αυτές τις λίγες αράδες, δύο εικόνες μέσα σε δύο μόλις ημέρες και ειλικρινά δεν νιώθω καθόλου υπερήφανη γι’αυτό...
Η πρώτη εικόνα ήταν στο Καταυλισμό Σεισμοπλήκτων του ΚΑΠΟΤΑ παραμονή του εορτασμού του Αγίου Σώζωντα. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω γράψει εγώ προσωπικά πως πρέπει να απομακρυνθεί, αφού έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια απ’το σεισμό του ’99. Χτες, όμως, είδα από κοντά, δίχως παρωπίδες, δίχως τα «πρέπει» πως όσα χρόνια κι αν περάσουν ο ανθρώπινος πόνος μπορεί να αλλάξει «πηγή», θα συνεχίσει, όμως, να υπάρχει και να στεγάζεται σε... κονσερβοκούτια. Παράγκες, βρωμιά, εξαθλίωση, αδύνατα παιδικά κορμάκια να «ζητιανεύουν» ένα κομμάτι... άρτου είναι λίγες από τις εικόνες που με «ξύπνησαν» και πλέον είμαι βέβαιη πως ούτε αυτοί που ζουν εκεί, κάτω απ’αυτές τις συνθήκες, είχαν άλλη επιλογή...
Η δυσοσμία, έκανε την ατμόσφαιρα ακόμη πιο αποπνικτική, το σκοτάδι, αφού οι περισσότερες λάμπες είναι καμμένες, προσπαθούσε να κρύψει τα σημάδια της αδιαφορίας του Κράτους. Ο πόνος, όμως, δεν μπορούσε να κρυφτεί. Μία ηλικιωμένη γυναίκα καθόταν έξω από την παράγκα της περιμένοντας τα εγγόνια να της φέρουν λίγο άρτο από τον Άγιο που τους έσωσε, αν όχι από τον σεισμό, σίγουρα από τα... παγκάκια. Πολλά πιτσιρίκια έβλεπαν με λαχτάρα τους λιγοστούς μεζέδες που σερβίρονταν στους «επισήμους» κανένα όμως δεν πλησίασε να ζητιανέψει, η υπερηφάνια άλλωστε σε κάνει να αντέξεις κάθε κακουχία...
Σήμερα ένα μήνυμα στο ACHARNORAMA ήταν η κορυφή του παγόβουνου, η κορυφή που μου έδειξε πως η ανθρωπιά ΠΡΕΠΕΙ να δείξει το πρόσωπό της. Δεν ξέρω αν ισχύει, δεν θα μπω στην διαδικασία να το «ψάξω», σαν άνθρωπος και μόνο όμως πραγματικά σοκαρίστηκα...
Διαβάστε και θα καταλάβετε:
«ΧΑΙΡΕΤΕ ΜΕ ΛΕΝΕ ΜΑΡΙΑ ΕΙΜΑΙ 27 ΕΤΩΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΑΝΕΡΓΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΣΥΖΗΓΟΣ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ 43 ΕΤΩΝ ΑΝΕΡΓΗ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ ΕΝΑΝ ΑΔΕΡΦΟ 25 ΕΤΩΝ ΜΕ ΨΥΧΩΤΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΑΝΕΡΓΟ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗΤΕΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ, Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΗΤΑΝ Η ΓΝΩΣΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΕΝΑ ΣΠΙΤΗ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΟΠΟΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΔΟΥΛΕΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΕΠΙΓΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΤΕΚΝΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΖΗΤΩ ΚΑΙ ΣΑΣ ΘΕΡΜΟΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΣ ΚΑΙ ΗΚΑΤΑΣΤΑΣΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΗΝΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΘΛΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΣ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΕΛΕΟΣ ΟΛΟΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΨΕΜΑΤΑ ΛΕΝΕ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΚΑΩΜΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΝΟ ΠΑΧΙΑ ΛΟΓΙΑ [ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΑΘΡΩΠΟ] ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ, ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΤΟ ΤΗΛ.ΕΠΙΚΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ 6974067313, ΔΕΝ ΕΧΩ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΦΙΛΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΑΣ ΜΑΣ ΒΟΗΘΕΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΟΙ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΑΑΡΑ ΜΑ ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΜΕΣΗΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ.......»
Αξίζει το 2012 έστω και ένας άνθρωπος να πεινάει????
Σημείωση: To ACHARNORAMA έχει στην διάθεση το ονοματεπώνυμο και το τηλέφωνο της κοπέλας που μας έστειλε το μήνυμα. Όποιος ενδιαφέρεται να βοηθήσει ας μας στείλει mail στο acharnorama@gmail.com για να του δώσουμε τα στοιχεία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου