Νερό: Κοινωνικό αγαθό ή άλλος ένας τρόπος πλουτισμού για κάποιους;

Έχουμε βρεθεί ως χώρα σε μια κατάσταση που είναι απλά τραγική. Ο κόσμος στην χώρα μας καλείτε να πληρώσει τα λάθη και την κακοδιαχείριση ετών, με αποτέλεσμα να είμαστε ένα βήμα πριν μετατραπούν βασικά.....
κοινωνικά αγαθά και παροχές, σε προϊόντας και υπηρεσίες προς πώληση και εκμετάλλευσης στα χέρια ιδιωτικών συμφερόντων.

Μέσα στο χάος που έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση, έρχεται ως κερασάκι στην τούρτα και η πώληση ή καλύτερη η παραχώρηση των υδάτινων πόρων της χώρας, σε ιδιωτικές εταιρίες.

Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο αξιοποίησης που επιεικώς μπορεί να χαρακτηριστεί ως άκρα φεουδαρχικό, ένας μονοπωλιακός πόρος όπως το νερό , στην ουσία παραχωρείται στο μεγάλο κεφάλαιο, χωρίς να εξετάζονται οι συνέπειες που θα επιφέρει μια τέτοια πρακτική στην κοινωνία.

Οι ανυπόστατες δικαιολογίες περί καλύτερης διαχείρισης του νερού, όπως και η χωρίς επιχειρήματα θέση της κυβέρνησης για ωφέλεια της κοινωνίας, καταπίπτουν από το ιστορικό προηγούμενο, ότι η χώρα μας είχε παρόμοιο μοντέλο με την ULEN,μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η συγκεκριμένη εταιρία εκμεταλλευόταν τους υδάτινους πόρους του Νόμου Αττικής και Πειραιώς σε σημείο που έχει επιβάλει , συμβάσεις που υποχρέωναν το κράτος, να αυξάνει τα τιμολόγια αν δεν είχε την αναμενόμενη κερδοφορία.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και το γεγονός ότι η εταιρία που φαίνεται ότι θέλει να εμπλακεί είναι η SUEZ , μια εταιρία με εξαιρετικά βεβαρημένο παρελθόν σε διεθνές επίπεδο η όλη ιστορία γίνεται και εξαιρετικά επικίνδυνη για την δημόσια υγεία. Η συγκριμένη εταιρία έχει βεβαρυμμένο παρελθόν με μόλυνση υδάτινων πόρων στο εξωτερικό και χαρακτηρίζεται από εμπορικές πρακτικές που αυξάνουν δυσανάλογα το κόστος της ύδρευσης για τον πολίτη.

Ενδιαφέρον προκαλούν συμφώνα με δημοσιεύματα και οι κινήσεις της Coca Cola, στην Ελλάδα, η όποια δείχνει να ενδιαφέρεται για την προστασία των υδάτινων πόρων, ενώ έρχεται σε αντίφαση με την διεθνών καταγεγραμμένη εξαιρετικά μεγάλη κατανάλωση νερού για την παραγωγή των προϊόντων της

Είναι άξιο απορίας για πιο λόγο ακόμα ο κόσμος δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα αυτό και γιατί οι αντιδράσεις είναι τόσο πολύ ήπιες. Επίσης είναι ακόμα πιο περίεργο που ειδικά οι αγρότες μας, δεν έχουν πάρει θέση απέναντι σε ένα θέμα που θα επηρεάσει άμεσα την δουλεία τους. Είναι γεγονός ότι το νερό που καταναλώνεται σε γεωργικές και βιομηχανικές εφαρμογές είναι ποσοτικά πολλαπλάσιο τους νερού που καταναλώνεται για αστική χρήση. Αρά οι άμεσα θιγόμενοι δεν θα έπρεπε ήδη να έχουν ξεσηκωθεί;

Ως ένα πρώτο συμπέρασμα : Δεν είναι δυνατόν να εφαρμόζονται πρακτικές που καθιστούν επισφαλή, το πιο ζωτικό πόρο για την διατήρηση της ζωής, με το να πέσει στα χέρια ιδιωτών και εμείς να είμαστε απαθείς.

Συλλογικότητες και πρωτοβουλίες που έχουν κινηθεί κινούνται, κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού και από τις όποιες έχουν αντληθεί στοιχεία για το άρθρο αυτό είναι :

(Α) Πρωτοβουλία για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα.
(Β)  Κίνηση 136

Και οι δυο σύνδεσμοι έχουν συνδέσμους για την συλλογή υπογραφών ώστε να ενισχυθεί η κινηματική δράση, ενώ υπάρχει και σχετική διεθνής τεκμηρίωση  που ξεσκεπάζει τους στόχους τους  (5).

Σχετική αρθογραφία:

1.Τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση του νερού:
2.Coca – Cola: Ένας Λεβιάθαν της βιομηχανίας του νερού στα σχολεία της Κρήτης μαζί με την WWF Hellas

3. Η ΔΕΗ και η ΕΥΔΑΠ φεύγουν, η POWER και η ULEN έρχονται

4. ΟΥΛΕΝ: Η ιστορία επαναλαμβάνεται

5. Τεκμηρίωση: Γιατί το νερό είναι δημόσια υπηρεσία: ξεσκεπάζουμε τους μύθους τής ιδιωτικοποίησης Διεθνής Ερευνητική Ομάδα Δημόσιων Υπηρεσιών (PSIRU)

Του Σταμάτη Στεφανάκου

ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ LIKE

ΠΗΓΗ http://ena1.org/archives/17123