Είμαι από εκείνους που σαν μικρό παιδί περίμενα με ανυπομο-νησία την 25η Μαρτίου και όλο το κλίμα που η εθνική αυτή εορτή περιλαμβάνει. Περίμενα να ντυθώ τσολιάς και να πάω βόλτα με τον παππου μου στον Λυκαβηττό, περίμενα να δω τα.....
μεγαλύτερα παιδιά στην μαθητική παρέλαση να παρελαύνουν και εγώ στο πλάι να κουνάω με χαρά την μικρή πλαστική ελληνική σημαία που μου είχαν δώσει, δίπλα σε περήφανους γονείς που καμάρωναν τα παιδιά τους, για να γυρίσουμε μετά ο καθένας στο σπίτι του χαρούμενοι και πλήρεις έντονων και συγκινητικών συναισθημάτων.
Σήμερα είμαι από εκείνους που δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει αυτές οι στιγμές να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ζούμε σε εξαιρετικά δύσκολες εποχές αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Ζούμε σε καιρούς που η θλίψη και ο θυμός κυριαρχούν στους περισσότερους από εμάς. Ζούμε ημέρες ενός ιδιότυπου “πολέμου” μεταξύ κράτους και πολίτη. Κανείς δεν παραγνωρίζει όλα αυτά τα γεγονότα. Τον όρο εκεχειρία όμως δε τον ξέρει κανείς; Σε αυτό τον “πόλεμο” δεν μπορούμε όλοι μας την ημέρα των εθνικών εορτών και παρελάσεων να σταματήσουμε για μια στιγμή, για λίγες μόνο ώρες και να χαρούμε τις στιγμές χωρίς να τις εξευτελίζουμε;
Γιατί κανένας δεν έχει δίκιο οταν στερεί από εναν γονιό την ευκαιρία να καμαρώσει το παιδί του σε μια μαθητική παρέλαση, είτε είναι το κράτος, είτε είναι πολίτης. Κανένας δεν έχει δίκιο όταν μια ημέρα εθνικής εορτής την μετατρέπει σε μιά μέρα θλίψης και οργής. Έχουμε αρκετές από αυτές στην καθημερινότητα μας. Δεν χρειάζετε αυτές τις λίγες στιγμές χαράς και ανάτασης τους εθνικού μας φρονήματος, σε όσους έχει απομείνει αυτό, να τις καταστρέφουμε και αυτές.
Δεν πρέπει να αφήσουμε την χαρά των ημερών αυτών να χαθεί. Και γι’ αυτό είμαστε υπεύθυνοι όλοι μας.
Ο Μπάμπης Αποσκίτης είναι Μηχανολόγος-Μηχανικός, Τεχνολόγος Εκπαιδευτικός και Πολιτευτής στη περιφέρεια της Β’ Αθηνών
Photo By: Real.gr
ΚΛΙΚΑΡΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕ FOLLOW ΣΤΟΝ ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ
ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ LIKE



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου