Την νύχτα το Ντάλας του Τέξας καθώς έφτανε ο γιατρός.... μπήκε στο δωμάτιο της Diana Blessing, που ακόμα βρισκόταν υπό την επείρια της αναισθησίας απ' την επέμβαση.
Ο σύζυγός της ο David, της κρατούσε το χέρι της περιμένοντας τις...
τελευταίες ειδήσεις....
Εκείνο το απόγευμα στης 10 Μαρτίου το 1991, οι επιπλοκές ανάγκασαν την Diana να υποβληθεί σε καισαρική τομή μετά από μόλις 24 εβδομάδες κύησης, ώστε να γεννηθεί η κόρη του ζευγαριού Dana Lu Blessing.
Με 12 ίντσες ύψος και μόλις 714 γραμμάρια Βάρος, γνώριζαν ήδη ότι ήταν επικίνδυνα πρόωρη.
Με βαθύ το αίσθημα της δυσπιστίας, ο David και η Diana άκουσαν τον γιατρό να περιγράφει τα καταστροφικά προβλήματα που η Dana έπρεπε ν' αντιμετωπίσει αν επιζούσε.
Ποτέ δεν θα μιλούσε, ποτέ δεν θα περπατούσε... ίσως να ήταν τυφλή και σίγουρα θα ήταν επιρρεπείς σε άλλες καταστροφικές συνθήκες... από εγκεφαλική παράλυση, πλήρη διανοητική καθυστέρηση... ΟΧΙ... ΟΧΙ Ήταν το μοναδικό που η Diana (η Μητέρα) μπορούσε να πει.
Τώρα, σε μερικές ώρες, το όνειρο διαλυόταν.
Στο πέρασμα των επόμενων ημερών, δημιουργήθηκε μια νέα αγωνία για τον David και την Diana.
Επειδή το νευρικό σύστημα της Dana ήταν ουσιαστικά ''ακατέργαστο'', το πιο ελαφρύ φιλί ή χάδι μονάχα αύξαναν την δυσφορία της, έτσι δεν μπορούσαν να φέρουν την κόρη τους στο στήθος για να της προσφέρουν τη δύναμη της αγάπης τους.
Δεν υπήρξε στιγμή που η Dana να είχε καλυτερέψει. Αλλά καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, έπαιρνε αργά, μερικά γραμμάρια.
Η Dana έφτασε τους δύο μήνες ζωής και οι γονείς της μπόρεσαν να την αγκαλιάσουν για πρώτη φορά.
Η Dana έφυγε απ' το Νοσοκομείο για το σπίτι όπως είχε προβλέψει η μητέρα της.
Πέντε χρόνια μετά, όταν η Dana ήταν ένα μικρό, αλλά ζωηρό κοριτσάκι, με λαμπερά γκρι μάτια και μία αδιαμφισβήτητη όρεξη για ζωή, δεν έδειχνε κάποιο σύμπτωμα καμίας βλάβης νοητικής ή σωματικής απλώς ήταν ότι μπορεί ένα κοριτσάκι να είναι και με το παραπάνω.
Αλλά αυτή η χαρούμενη κατάληξη δεν είναι το τέλος της ιστορίας.
Ένα απόγευμα, το καλοκαίρι του 1996, κοντά στο σπίτι της, στο Irving, του Texas, η Dana καθόταν στην αγκαλιά της μαμά της, στις κερκίδες ενός γηπέδου ενώ ο αδερφός της ο Dustin εξασκούταν στο baseball ως συνήθως, η Dana δεν σταματούσε να μιλάει με τη μαμά της και πολλοί ενήλικοι κάθονταν κοντά της όταν ξαφνικά σώπασε.
Σταυρώνοντας τα χέρια της στο στήθος, η μικρή Dana την ρώτησε: Το μυρίζεις αυτό; Οσφρίζοντας τον αέρα ανιχνεύοντας ότι έφτανε μια καταιγίδα, η Diana της απάντησε: ''Ναι, μυρίζει βροχή''.
Η Dana κούνησε το κεφάλι, χάιδεψε τους λεπτούς ώμους της με τα χέρια και είπε δυνατά: ''Όχι, μυρίζει ΕΚΕΙΝΟΝ''
''Μυρίζει όπως ο Θεός όταν βάζει το κεφάλι σου στο στήθος Του''. Δάκρυα βγήκαν απ' τα μάτια της Dianna ενώ η Dana χαρούμενη πήγαινε να παίξει με τ' άλλα παιδιά.
''Εγώ μπορώ να κάνω τα πάντα Σ' Αυτόν που μ' ενδυναμώνει'' Η Αγάπη Του Θεού είναι σαν ωκεανό, μπορούμε να δούμε την αρχή του, αλλά όχι το τέλος.
Οι Άγγελοι υπάρχουν, αλλά μερικές φορές επειδή δεν έχουν όλοι φτερά, τους ονομάζουμε ΦΙΛΟΥΣ, ΦΙΛΕΣ.
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΖΕΙΣ ΚΥΡΙΕ. ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ.... ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
ΚΛΙΚΑΡΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕ FOLLOW ΣΤΟΝ ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ
ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ LIKE
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου