Δεν αρκεί να είμαστε πρώτοι στην κάλπικη κάλπη ή στην απεργία για το δικαίωμα του Τίποτα....

Νίκος Πρασσάς

Φίλες κ Φίλοι μου... δεν αρκεί να είμαστε πρώτοι στην κάλπικη κάλπη ή στην απεργία για το δικαίωμα του Τίποτα, γιατί και το
προνόμιο της εργασίας το έχουμε ήδη χάσει και θα περιμένουμε στη σύνταξη, που ήδη κι αυτή έχει τελειώσει, για να μας κρεμάσουν οι Ασήμαντοι ως απόμαχους μιας μάχης που δεν δώσαμε!!! 

Πατρίδα μου, δεν είσαι πια δικιά μου
...
Συμβιβασμός ανάμεικτα γερμένος και γυρτός,
«ραγιάς» πρωτύτερα, το ίδιο όπως και σήμερα ισχύει το «γραικός»
Σημασία δεν έχει η έκφραση στο ταίρι
Μα, 
ο πόνος που γερνάει και τ’ όνειρο σε γυροφέρνει στο άδικο 
...
μιας ανισομερούς κατανομής 
ή 
αμέτοχης συμμετοχής προνομιούχων και υπεράνω του νόμου
Υπό την διοίκηση κανόνων δημοκρατικών στρατοπέδου συγκέντρωσης. 
Ιστορία δεν είναι πια η καταγωγή, 
αλλά μία κενή ακάλυπτη επιταγή θανάτου δίχως μνήμη 
και
πολέμου αθώων προσφύγων ψυχών χωρίς αποζημίωση, 
που συνεχώς μεταβιβάζεται ως χρέος
...
μία σελίδα καθαρή χωρίς συσχετισμούς και δόλο
με άγνωστη έννοια την πλοκή ή ερίτιμη την περιττή σου σκέψη 
στο ατύχημα!