ίσως έχουμε ξεχάσει στην πόλη. Μια γιαγιά τα λέει με το δικό της τρόπο και προτρέπει τους νέους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
"Μπορείτε να βρείτε τρόπους να ξεφύγετε από τα κουμπιά της Γερμανίας. Να βρείτε τρόπους, από τον ήλιο, από το νερό, να ζήσετε ελεύθερα ρε" λέει με εντυπωσιακή δύναμη για το προχωρημένο της ηλικίας της.
Ακόμη και στην Κατοχή, οι γίδες και τα χωράφια ήταν δικά μας
"Όταν στην κατοχή είχαμε πέντε γίδες ήταν δικές μας... ε, τώρα έχει το σκουλαρίκι και τον αριθμό και δεν είναι δική μας ρε, πρέπει να δώσουμε λόγο γιατί ψόφησε" αναφέρει και συμπληρώνει: "Σπέρναμε το χωράφι και είχαμε σπόρο να το σπείρουμε, τώρα δεν έχουμε σπόρο. Μας κάνανε να παρατήσουμε τα χωράφια μας, να γίνουνε δάση γιατί μας κοροϊδέψανε και περιμένουμε να πατήσουμε το κουμπί να φάμε ψωμί" λέει.
Είναι στενή αυτή η ζωή, δεν μ' αρέσει
"Όχι ρε, είναι στενή αυτή ζωή δεν μ' αρέσει. Δεν μ' αρέσει αυτό το φόρεμα είναι στενό. Έχουμε ανθρώπους και μπορούμε να ζήσουμε μόνοι μας. Να έχουμε τη δική μας δύναμη και την έχουμε, αλλά δεν τη χρησιμοποιούμε. Πιαστήκαμε κορόιδα" λέει κλείνοντας από την πόρτα του πέτρινου σπιτιού της.
http://anemosantistasis.blogspot.gr/2016/03/blog-post_385.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου