«Το προσωπικό είναι ελάχιστο. Δεν επαρκεί σε καμία περίπτωση για να καλύψει τις ανάγκες του νοσοκομείου. Τα ωράρια εργασίας είναι εξαντλητικά, οι βάρδιες απανωτές και ως εκ
τούτου…παράνομες: Πιάνεις δουλειά το απόγευμα, 15:00 με 23:00 και επιστρέφεις ξανά το πρωϊ, 07:00 με 15:00. Καθόλου ασυνήθιστο το φαινόμενο, να έρθεις και το βράδυ για δουλειά. Σχόλασες δηλαδή στις 15:00, δίνεις το «παρόν» στις 23:00. Η νομοθεσία που ορίζει ότι μεταξύ των βαρδιών, πρέπει να μεσολαβεί επαρκής χρόνος ξεκούρασης για το νοσηλευτικό προσωπικό, καταστρατηγείται διαρκώς. Δεν εφαρμόζεται ποτέ στην πράξη. Αρκεί να σας πω το εξής, για να αντιληφθείτε πόσο τραγική είναι η κατάσταση πιου βιώνουν οι νοσηλευτές: Ακόμη και αν προκύψει σοβαρή ασθένεια, δηλαδή ο/η νοσηλευτής/τρια, υποφέρει από πυρετό, δεν έχει το… «δικαίωμα» να λείψει από την δουλειά. Και άρρωστος ακόμη, πρέπει να εμφανιστεί. Τα προβλήματα είναι ατέλειωτα. Στο νοσοκομείο που εργάζομαι δεν υπάρχει…καθηκοντολόγιο. Όλοι κάνουμε…τα πάντα. Προσωπικά, εκτός από τα νοσηλευτικά μου καθήκοντα, έχω επιφορτιστεί και με γραφειοκρατικές εργασίες, αντί να προσέχω τους ασθενείς. Αναλαμβάνω επίσης συχνά, τον ρόλο του τραυματιοφορέα και του βοηθού θαλάμου. Σας υπενθυμίζω, ότι οι σπουδές μου αφορούν αποκλειστικά…την νοσηλευτική και όχι τα αλλότρια καθήκοντα με τα οποία επιβαρύνομαι λόγω έλλειψης προσωπικού. Όλα αυτά βέβαια έχουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία μας. Υποφέρουμε και εμείς από το σύνδρομο burnout. Τα σημάδια εργασιακής εξουθένωσης/εξάντλησης έχουν…αποτυπωθεί πάνω μας. Σε πολλούς συναδέλφους πονάνε τα πόδια, η μέση, οι ωμοπλάτες…Γυρνάμε σπίτια μας και δεν έχουμε το κουράγιο να ασχοληθούμε με τίποτα άλλο. Τόσο εξαντλημένοι είμαστε. Και μέσα στο νοσοκομείο όμως πρέπει να υπερβάλλουμε εαυτόν για να ανταπεξέλθουμε. Οι ασθενείς και οι συγγενείς τους είναι απαιτητικοί και με το δίκιο τους. Δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στα αιτήματα τους λόγω κούρασης και έλλειψης προσωπικού. Νιώθω μια τεράστια απογοήτευση, παρά το γεγονός ότι το επάγγελμα μου το αγαπώ πολύ. Αλλιώς τα φανταζόμουν και αλλιώς τα βρήκα. Δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τις σωστές πρακτικές που έχουμε διδαχθεί. Από την άλλη, πολλοί συνάδελφοι που θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους, δεν μπορούν, γιατί οι ανώτεροι τους, αν και υποχρεούνται από τον νόμο, δεν τους εγκρίνουν τις απαιτούμενες ημέρες άδειας. Και εκεί…στάσιμοι δηλαδή. Αυτό είναι απαράδεκτο» δηλώνει πικραμένη στοbangladeshnews.gr, νοσηλεύτρια από το Κρατικό Νίκαιας.
ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ, ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΥΠΙΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΑΜΕΙΩΤΕΣ…
«Η συμπεριφορά των γιατρών απέναντι μας; Άστο καλύτερα. Απαράδεκτη. Δεν μας σέβονται καθόλου, μας εξευτελίζουν στους διαδρόμους, μπροστά στους ασθενείς και τους συγγενείς τους. Πέρα για πέρα αντιεπαγγελματική και αντισυναδελφική η συμπεριφορά τους. Πολλά τα παράπονα και τα ξεσπάσματα των νοσηλευτών εξαιτίας των αγενέστατων και προσβλητικών γιατρών. Ποτέ όμως μπροστά τους. Τα συζητάμε και τα λύνουμε μόνοι μας. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τα… «πελατάκια» τους, τα οποία καταφθάνουν τακτικά στο νοσοκομείο. Η εισαγωγή των ασθενών αυτών, που είναι προφανώς γνωστοί των γιατρών που τους «διοχετεύουν» στο νοσοκομείο μας, γίνεται συνήθως τις ημέρες που δεν εφημερεύουμε. Κατόπιν συννενοήσεως φυσικά και με το…αζημίωτο. Είναι πολλοί οι γιατροί που επιδίδονται στην συγκεκριμένη τακτική. Επαναλαμβάνω: Δεν μπαίνουν σε τόση ταλαιπωρία για την…ψυχή της μάνας τους. Αμείβονται κανονικά. Τους δέχονται λοιπόν τις ημέρες που δεν εφημερεύουμε και έτσι βγάζουν…το κατιτίς παραπάνω. Αυτή τους όμως η συνήθεια, έχει αντίκτυπο σε εμάς. Όταν οι νοσηλευτές έχουν να αντιμετωπίσουν δεκάδες περιστατικά και ξαφνικά εμφανίζονται τα «πελατάκια» των γιατρών, πρέπει να φροντίσουμε και αυτούς. Τους γιατρούς δεν τους ενδιαφέρει όμως, ο δικός μας φόρτος εργασίας. Αυτούς τους νοιάζει μόνο να γίνει η δουλειά τους. Υπαρκτός και ο κίνδυνος λάθους εκ μέρους μας…εις βάρος των ασθενών. Με δύο λόγια, η κατάσταση είναι «χάλια μαύρα», είμαστε εξαντλημένοι και απογοητευμένοι και κανείς δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για το πως τα βγάζουμε πέρα».
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΛΣΑΜΙΔΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου