Φίλες και Φίλοι, το κουράγιο πέθανε και η ελπίδα μετακόμισε σε άλλον γαλαξία, για να ορφανέψει και να κακοποιηθεί η αισιοδοξία!!
...
Μετά την ηθική κατάπτωση των πάντων, την δόση της επιβίωσης, την αποδοκιμασία της μνήμης και την επιβίωση της λογικής στην θεά τύχη, έρχεται αναπόφευκτα η απομόνωση, η πλήρης διάλυση των θεσμών και ο επαναπροσδιορισμός των αξιών ως Νέο Πολίτευμα και Διοίκηση, αρκεί να προέρχεται από τον ιδιο, και όχι προς χάριν της παγκοσμιοποίησης!
Μήπως,
ο άνθρωπος καταλήξει κάποτε στην διαφορά του καλού απ’ του κακού έξω απ’ όλες τις ιδεολογίες των γραφών και σωθεί πραγματικά απ’ τις άναρθρες κραυγές της διαμαρτυρίας του.
:
Ανέκαθεν φλυαρούσαν οι σιωπές, όσο και οι φλυαρίες που δεν επιδέχονται ερμηνεία
Στην αγκαλιά να ξεγλυστρούν ως μυστικό απ’ τους διαλόγους της ένοχης σιωπής μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου