Χατζηαναγνώστου Γιώργος
Καθημερινά σε κάθε στιγμή της ζωής μας σε έναν αέναα συνεχιζόμενο χρόνο, ο νους αναρωτιέται ταξιδεύει επεξεργάζεται.
Ταξιδεύει παντού,ρωτάει για τα πάντα, επεξεργάζεται τα πάντα , με την συμμετοχή όλων των αισθήσεων αξιοποιώντας ακόμα ακόμα και το ένστικτο του πολλές φορές .
Οι αμίλητοι περιπατητές "μιλούν"; Τα βλέμματα που σε διαπερνούν ή σε αφήνουν αδιάφορο "μιλάνε";
Nαι. Όλα εκφράζονται ,Όχι κατ ανάγκη λεκτικά. Αυτό που πολλές φορές παραβλέπουμε και παραγνωρίζουμε άθελα μας αρκετές φορές είναι η σιωπή.
Η σιωπή που έχει τον δικό της κώδικα έκφρασης ,την δικιά της γλώσσα σώματος, τον δικό της σιωπηρό ήχο. Αυτό παρά το ότι το σώμα παραμένει ακίνητο, ίσως και τα χείλη ερμητικά κλεισμένα, όμως ο νους συνεχίζει αδιάκοπα ταξιδεύει στους δικούς του απομονωμένους απο τα κοινά λαβυρίνθους .
Όλα τα εξωτερικά μηνύματα μαζί κάτι λένε ..εκφράζουν την ίδια την "σιωπή των ήχων".
Η σιωπή που έχει λόγο και μάλιστα πολύ πιο δυνατό από τον εκφρασμένο λόγο. Γιατί ο εκφρασμένος λόγος είναι ίσως τεκμηρίωση των βαθύτερων σκέψεων αλλά είναι μια "δέσμευση" ηθική η προσδιοριστική.
Η σιωπή της σκέψης είναι πιο γρήγορη από τον λόγο και είναι και πιο δυσανάγνωστη. Όμως είναι εκεί παρούσα κάθε στιγμή και υπάρχει,εκφράζεται ποικιλοτρόπως .
Έχει βέβαια και τα ελαττώματα της ...Ισως και να Κρύβει πολλά .. Η μήπως η σιωπή δεν μπορεί να κρύψει την σιωπή της ;
Πως μπορεί κανεις να μετρήση μια ξαφνική λάμψη σε ένα βλέμμα; Μια μεταβολή στην στάση του σώματος,ίσως μια πιο βαθειά ανάσα ή μια πιο παρατεταμένη σιωπή:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ (ΕΔΩ) ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου