τροποποίηση διατάξεων της δασικής νομοθεσίας.
Tο νομοσχέδιο προβλέπει την απλοποίηση των αιτήσεων εξαγοράς εκχερσωμένων εκτάσεων, τη μείωση του κόστους εξαγοράς και τη δυνατότητα εξόφλησης σε εκατό δόσεις, ενώ δίνει το δικαίωμα ύπαρξης κατασκευών που εξυπηρετούν τις γεωργικές δραστηριότητες σε αυτές τις εκτάσεις.

Μάλιστα όσοι το επιθυμούν μπορούν να κάνουν την εξαγορά ως και σε 100 δόσεις με ελάχιστο ποσό τα 30 ευρώ.
Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου, οι βασικές ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται αφορούν στην απλοποίηση και προώθηση της διαδικασίας αιτήσεων εξαγοράς ή και χρήσης (με την καταβολή ανταλλάγματος) εκχερσωμένων εκτάσεων, οι οποίες θα αναστέλλουν την κύρωση του δασικού χάρτη μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας έγκρισης από τα δασαρχεία, τη μείωση του κόστους εξαγοράς ή και χρήσης της έκτασης με ταυτόχρονη αύξηση του αριθμού των δόσεων καθώς και τη δυνατότητα ύπαρξης κατασκευών που εξυπηρετούν τη γεωργική δραστηριότητα σε παραχωρηθείσες εκτάσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ρύθμιση του άρθρου 1 για την αναδάσωση, που αφορά εκτάσεις μέχρι τέσσερα στρέμματα, καθώς προβλέπει ότι η υποχρέωση του δικαιούχου συνίσταται μόνο στην καταβολή δαπάνης για την υλοποίηση της αναδάσωσης.
Με το άρθρο 2 τακτοποιούνται εκτός από το θέμα των κατασκευών που προορίζονται αποκλειστικά για αγροτική καλλιέργεια και το θέμα της δυνατότητας υποβολής ως αποδεικτού στοιχείου για την κατοχή ακινήτου και των ένορκων βεβαιώσεων. Να σημειώσουμε ότι εντός των εκτάσεων που διέπονται από τη δασική νομοθεσία και μέχρι πρότινος διατίθεντο αποκλειστικά για γεωργική καλλιέργεια, πλέον θα επιτρέπονται κατασκευές που θα εξυπηρετούν την ίδια την καλλιέργεια. Για παράδειγμα, δεξαμενές νερού, γεωτρήσεις, μετρητές ΔΕΗ και υπόστεγα.
Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, στο άρθρο 3 του νομοσχέδιου δίνεται η δυνατότητα και χερσαίες εγκαταστάσεις υδατοκαλλιεργειών και αστεροσκοπεία να εντάσσονται στις επιτρεπτές επεμβάσεις και να βρίσκονται εντός εκτάσεων που προστατεύει η δασική νομοθεσία, ξεμπλοκάροντας με αυτό τον τρόπο τις διαδικασίες για τη λειτουργία των εγκαταστάσεων αυτών. Δεν εξαιρούνται από την απαγόρευση εγκατάστασης μονάδων πρωτογενούς τομέα οι εθνικοί δρυμοί και τα δάση που είναι σε απόσταση 1.000 μέτρων από θάλασσα (θαλάσσια δάση) ή 1.000 μέτρων εκατέρωθεν εθνικών δρόμων ή σε απόσταση 3.000 μέτρων από τουριστικές πόλεις, αρχαιολογικούς χώρους κ.ά.
Πηγή: Ελεύθερος Τύπος
Εύσχημη υπεκφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχέση με τις δικές της ευθύνες για τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων και τη συνακόλουθη υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα διαπιστώνεται από την απάντησή της σε σχετική ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Χρυσόγονου. Η Επιτροπή ουσιαστικά αποφεύγει να απαντήσει στα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα που θέτει ο Ευρωβουλευτής.
Ακολουθούν τα κείμενα της ερώτησης και της απάντησης:
Τον Δεκέμβριο του 2014 η ελληνική Βουλή ψήφισε νόμο με τον οποίο αποχαρακτηρίζονται μαζικά δασικές εκτάσεις και χαρακτηρίζονται ως βοσκότοποι. Ο νόμος αυτός ορίζει τους βοσκότοπους ως «εκτάσεις στις οποίες αναπτύσσεται αυτοφυής ή μη βλάστηση, ποώδης, φρυγανική ή ξυλώδης με θαμνώδη ή αραιά δενδρώδη μορφή ή και μικτή, οι οποίες δύνανται να χρησιμοποιηθούν για βόσκηση αγροτικών ζώων».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Νέα Στρατηγική της ΕΕ για τα Δάση[1], οι αρχές που πρέπει να διέπουν τη δασική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η αειφόρος διαχείριση, η βέλτιστη χρήση των δασικών πόρων και η περιβαλλοντική ευθύνη.
Παράλληλα, ο κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[2] ορίζει ως βοσκότοπους εκτάσεις όπου αναπτύσσονται μόνο ή πάντως επικρατούν ποώδη φυτά, ή όπου υπάρχει καθιερωμένη τοπική πρακτική βοσκής.
Εν όψει των παραπάνω, ερωτάται η Επιτροπή:
– ποια όρια θέτει το ευρωπαϊκό δίκαιο στον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων
– εάν ο ορισμός των βοσκότοπων που υιοθέτησε η ελληνική Βουλή συνάδει με το ευρωπαϊκό δίκαιο
– ποια μέριμνα θα ληφθεί από την Επιτροπή για την προστασία του δασικού πλούτου της Ελλάδας εν μέσω οικονομικής κρίσης;
Απάντηση του κ. Hogan εξ ονόματος της Επιτροπής (27.2.2015):
1. Η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα να θέτει όρια για τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων από τα κράτη μέλη. Ωστόσο, η Επιτροπή θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση της νομοθεσίας της ΕΕ σε συναφή πεδία, όπως η κοινή γεωργική πολιτική ή η σχετική περιβαλλοντική νομοθεσία. Όσον αφορά περιβαλλοντικά ζητήματα στο πλαίσιο της νέας ελληνικής νομοθεσίας, η Επιτροπή παραπέμπει τον κ. βουλευτή στην απάντησή της στη γραπτή ερώτηση E-10619/2014.
2. Σημειώνεται ότι το κράτος μέλος είναι αρμόδιο να εξασφαλίζει ότι ο ορισμός των μόνιμων βοσκοτόπων και μόνιμων λειμώνων είναι σύμφωνος με τον ορισμό που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1307/2013[3], που προβλέπει απλώς τη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών όσον αφορά τον χαρακτηρισμό των εκτάσεων που αποτελούν μέρος καθιερωμένης τοπικής πρακτικής ως μόνιμων βοσκοτόπων.
3. Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την προστασία και διαχείριση των δασών τους, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ. Σε επίπεδο ΕΕ, η πολιτική ανάπτυξης της υπαίθρου αναγνωρίζει τη σημασία των δασών για την αειφόρο ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών. Στο πλαίσιο του νέου κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη[4] υπάρχουν ειδικά μέτρα που παρέχουν στήριξη για την προστασία και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών. Τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες μπορούν να συμπεριλάβουν τα εν λόγω μέτρα στα οικεία προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης 2014-2020, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προτεραιότητές τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου