Οι εξετάσεις είναι θέμα του μαθητή και κανενός άλλου. Καθηγητές και κηδεμόνες είναι απλά συνεπίκουροι...δεν εξετάζονται αυτοί. Με αυτά τα δεδομένα, η όποια στήριξη και υποστήριξη της προσπάθειας των εξεταζομένων από τους συνεπικούρους οφείλει να είναι διακριτική και άνευ παρασίτων, παραγώγων μιας υστερίας που παραμορφώνει το πλαίσιο των εξετάσεων...Αν οι εξετάσεις αυτές αποτελούν μάχη, όπως συχνά χαρακτηρίζονται, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι στην μάχη πας με τα κατάλληλα όπλα, και αυτά στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι παρά γραφική ύλη και φαιά ουσία, αφού φυσικά έχεις εκπαιδευτεί να τα χρησιμοποιείς με τον καλύτερο τρόπο. Έτσι, η μεν απουσία αυτών των όπλων δεν αναπληρώνεται με εικονίτσες, σταυρουδάκια, νουθεσίες μέχρι τελικής πτώσεως, κλπ, και η δε παρουσία αυτών των όπλων ακυρώνει την ανάγκη ύπαρξης όλων των υπολοίπων εργαλείων, διότι το όπλο το κρατάς μόνος σου...Αν το κρατάει άλλος, δεν βρίσκεις στόχο...
Συνελόντι ειπείν, ανεξάρτητα από το αν καταργηθούν ή όχι οι πανελλήνιες εξετάσεις, οι άνθρωποι που ετοιμάζονται να βγουν στην ζωή θα χρειαστούν όπλα. Εμείς έχουμε την υποχρέωση να τους δείξουμε πώς να τα χρησιμοποιούν...Αν δεν καταφέρουμε αυτό, η επιτυχία θα είναι πάντα στόχος άπιαστος...
ΜΑΡΙΝΑ ΔΑΠΟΝΤΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου