οι κότες είναι υπέροχες...

με το που ξυπνάνε τρέχουν στα κοκόρια να τις πηδήξουν όχι μόνο γιατί έχουν καύλες, αλλά γιατί οι νοικοκυρές περιμένουν το αυγό...

οι κότες εκτός από καυλιάρες είναι και ψιλοπουτανίτσες...
αλλάζουν τα κοκόρια σαν τα πουκάμισα με αποτέλεσμα τα κοτίσια her style του Κολωνακίου να είναι γεμάτα, προσπαθώντας να φέρουν σε μια σειρά τις ξεμαλλιασμένες κότες... 
οι κότες δεν έχουν ποτέ σταθερό "σπίτι" η μπουρδέλο πέστε το, σταθερό γκόμενο (πηδάνε όποιον βρίσκουν μπροστά τους), συγκεκριμένη ώρα φαγητού (τρώνε από σκουλήκια μέχρι ότι έχει μείνει απ' το στιφάδο), και φυσικά δεν έχουν μακρύ μέλλον γιατί οι σούπες αρέσουν πολύ στους νοικοκυραίους...
οι κότες όμως έχουν και κάτι άλλο...
ψείρες...
ταξιδιάρες ψείρες... 
που δεν βολεύονται στα ελάχιστα τετραγωνικά χιλιοστά μιας κότας και ψάχνουν την ευκαιρία να την κάνουν... 
και μόλις βρουν βρόμα... άπλετο χώρο... και μπόλικο φαΐ... μετακομίζουν με όλη την οικοσκευή και το σόι, μέχρι τρίτα ξαδέρφια, στο ρετιρέ ενός σκιερού σβέρκου προστατευόμενου από ένα καπέλο, που τύφλα να 'χει η 4μετρη ομπρέλα του Nammos... 
και κεί, αρχίζουν μια νέα ζωή...

{ Χάρης Καφετζόπουλος }