Δύο ρακοσυλλέκτες βρίσκουν ένα μεταλλικό σωλήνα πεταμένο σε ένα άδειο οικόπεδο.Τον σπάνε με μιά σφυριά και ανακαλύπτουν μιά πέτρα με γαλάζιο φως.
Η μαγική πέτρα εκπέμπει ένα φως που βάφει τον αέρα γαλάζιο και δίνει λάμψη
σε οτιδήποτε την ακουμπά.
Οι ρακοσυλλέκτες σπάνε τη λαμπερή πέτρα και χαρίζουν κομμάτια της στους γείτονες.Όποιος τρίβει το δέρμα του με την πέτρα ακτινοβολεί μέσα στη νύχτα.Όλη η γειτονιά γίνεται μία πελώρια λάμπα.Η φτωχολογιά,λουσμένη ξαφνικά στο φως,αρχίζει τη γιορτή.
Την επόμενη ημέρα οι ρακοσυλλέκτες κάνουν εμετό.Είχαν φάει μάνγκο με καρύδα..Να έφταιγε άραγε αυτό;
Ωστόσο όλοι στη γειτονιά κάνουν εμετό,όλοι έχουν πρηστεί και καίνε.Το γαλάζιο φως ζεματάει,κατασπαράζει,σκοτώνει΄και διασπείρεται με τον άνεμο,τις μύγες και τα πουλιά.
Ήταν μία από τις μεγαλύτερες πυρηνικές καταστροφές στην ιστορία.Πολλοί άνθρωποι πέθαναν,αλλά πολλοί περισσότεροι σακατεύτηκαν για πάντα.Σε εκείνη τη γειτονιά των περιχώρων της Γκοϊάνια κανείς δεν ήξερε τι σημαίνει η λέξη ραδιενέργεια και κανείς δεν είχε ακούσει να μιλάνε ποτέ για το Καίσιο 137.
Το Τσέρνομπιλ αντηχεί καθημερινά στα αφτιά του κόσμου.
Γιά την Γκοϊάνια ποτέ,ούτε λέξη.
Το 1992 η Κούβα δέχτηκε τα άρρωστα παιδιά της Γκοϊάνια και τους πρόσφερε δωρεάν ιατρική περίθαλψη.
Αλλά ούτε αυτό ακούστηκε,παρότι οι διεθνείς κατασκευαστές κοινής γνώμης,ασχολουνται πολύ,ως γνωστόν με την Κούβα.
Ένα μήνα μετά την τραγωδία,ο αρχηγός της ομοσπονδιακής αστυνομίας της πολιτείας Γκόϊα δήλωσε:
-Η κατάσταση είναι παράλογη.
Κανείς δεν ευθύνεται για την ραδιενέργεια που χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς.
Eduardo Galeano
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου