Η ορεινή Ναυπακτία δεν μοιάζει πια με τον τόπο που ήξεραν οι παλιοί. Εκεί όπου κάποτε δέσποζαν οι κορυφές και τα πυκνά δάση, σήμερα ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες σαν μανιτάρια μετά τη βροχή. Παρά τις αλλεπάλληλες αντιδράσεις των κατοίκων και τις αρνητικές αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, το Υπουργείο Περιβάλλοντος συνεχίζει να σπρώχνει σχέδια για νέες εγκαταστάσεις, χωρίς καμία στρατηγική, χωρίς ειδικό χωροταξικό πλαίσιο και χωρίς διάθεση να ακούσει τις τοπικές κοινωνίες.
Ο αριθμός των ανεμογεννητριών στην περιοχή ήδη προκαλεί δέος: 94 σε πλήρη λειτουργία, ενώ έχουν πάρει το πράσινο φως άλλες 141. Μιλάμε για ένα ενεργειακό φορτίο που φτάνει τα 217,1 MW – το μεγαλύτερο στην Αιτωλοακαρνανία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, σχεδιάζονται ακόμα δύο νέα έργα σε Αγναντάκι και Καστρουμά, με επτά και έξι «τέρατα» αντίστοιχα.
Το σκηνικό προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Γιατί επιμένει το Υπουργείο να εγκρίνει άναρχα νέες μονάδες, όταν είναι γνωστό ότι το δίκτυο είναι ήδη κορεσμένο και μεγάλο κομμάτι της παραγόμενης ενέργειας παραμένει αναξιοποίητο; Ποιος ωφελείται τελικά από αυτή την ιστορία και ποιος πληρώνει τον λογαριασμό;
Οι κάτοικοι, πάντως, δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια. Ψηφίσματα, διαμαρτυρίες, ακόμα και δημόσιες κινητοποιήσεις έχουν στόχο να μπλοκάρουν την «εισβολή» των νέων ανεμογεννητριών, που τοποθετούνται σε απόσταση αναπνοής από τον οικισμό Ρίγανι. Η ανησυχία δεν αφορά μόνο το τοπίο, αλλά και την υγεία, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική συνοχή.
Η Αιτωλοακαρνανία βρίσκεται ήδη στη λίστα με τους πέντε πιο επιβαρυμένους νομούς της χώρας από ΑΠΕ. Και όμως, οι αρμόδιοι μοιάζουν αποφασισμένοι να τραβήξουν κι άλλο το σκοινί. Το ερώτημα που αιωρείται είναι αν τελικά η «πράσινη μετάβαση» έρχεται ως σωτηρία ή ως μια νέα απειλή που θυσιάζει τις τοπικές κοινωνίες στον βωμό μιας ενεργειακής φούσκας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου