Κωνσταντίνος Αγγέλικας
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΣΑ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟ ΓΙΑΤΙ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΙΑ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ.
ΟΣΟ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ, ΟΣΟ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΝΙΩΘΕΙΣ, ΟΣΟ ΠΙΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ ΣΕ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ.
ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ.
ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΑΝ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙΣ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΥΣ.
ΦΟΒΑΤΑΙ ΟΣΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ.
ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ, ΜΥΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΡΩΓΜΕΣ, ΚΑΙ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΟΝΑΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΙΕΣΗ, ΑΠΟΡΡΙΨΗ, ΒΙΑ, ΣΙΩΠΗ.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ Η ΑΓΑΠΗ ΗΡΘΕ ΛΙΓΗ Ή ΚΑΘΟΛΟΥ.
ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΞΙΖΑΝ.
ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΟΡΘΙΟΙ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ.
ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ:
ΝΑ ΑΜΦΙΒΑΛΕΙΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.
ΝΑ ΜΙΣΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ.
ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ, ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ.
ΑΛΛΑ ΟΣΟΙ ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΦΩΣ, ΤΟ ΗΞΕΡΑΝ.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΦΕΛΕΙΣ.
ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΠΟΝΕΣΟΥΝ.
ΚΑΙ ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΕΙΠΑΝ ΝΑΙ.
ΤΩΡΑ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ.
ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ.
ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ.
ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΣΤΕΚΕΣΑΙ.
ΟΠΩΣ ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ, ΟΧΙ ΠΑΡΑ ΤΗ ΛΑΣΠΗ.
ΟΣΟ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΟΙ ΡΙΖΕΣ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΤΟ ΑΝΘΟΣ.
ΑΝ ΑΝΤΕΞΕΣ ΩΣ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙΣ.
ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΕΜΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΣΟΥ.
ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ.
Η ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΛΟΠΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.
ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΑ.
ΠΑΡΕ ΠΙΣΩ Ο,ΤΙ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ.
ΘΥΜΗΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕΣ.
ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ.
ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ.
ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ.
ΑΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου