Την ώρα που η Ευρώπη φοράει χακί, σφίγγει το ζωνάρι και ανοίγει το πορτοφόλι για εξοπλισμούς, η Ελλάδα μοιάζει να κοιτάει από μακριά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πατάει τέρμα το γκάζι στον επανεξοπλισμό, ρίχνοντας δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στο τραπέζι της άμυνας, όμως για τη χώρα μας το τραπέζι στρώθηκε… λιτά. Πολύ λιτά. Και αυτό δεν περνάει έτσι, χωρίς κουβέντα.
Το νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης άμυνας, γνωστό ως SAFE, ήρθε με μεγάλες υποσχέσεις για φθηνά, μακροχρόνια δάνεια, γρήγορη ενίσχυση στρατιωτικών δυνατοτήτων, κοινές αγορές και μια Ευρώπη που επιτέλους σοβαρεύεται στο θέμα της ασφάλειας. Όμως, μέσα σε όλο αυτό το πανηγύρι δισεκατομμυρίων, η Ελλάδα κατέληξε με το μικρότερο κομμάτι της πίτας σχεδόν σε ολόκληρη την ήπειρο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε το δεύτερο κύμα εθνικών αμυντικών σχεδίων, μετά από εξονυχιστικό έλεγχο των φακέλων που κατέθεσαν τα κράτη-μέλη. Με απλά λόγια… όποιος έπεισε, κέρδισε. Όποιος όχι… έμεινε πίσω. Στη λίστα των οκτώ χωρών που πήραν το πράσινο φως βρίσκονται η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Σλοβακία και η Φινλανδία. Το συνολικό πακέτο αγγίζει τα 74 δισ. ευρώ και οι πρώτες εκταμιεύσεις αναμένονται –θεωρητικά– από την άνοιξη του 2026.
Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί από αυτά τα 74 δισ., η Ελλάδα προβλέπεται να λάβει μόλις 790 εκατ. ευρώ. Ναι, σωστά διαβάσατε. Ένα ποσό που μας σπρώχνει στον πάτο της κατάταξης, είτε μετρήσει κανείς απόλυτα νούμερα, είτε πληθυσμό, είτε ΑΕΠ. Την ίδια στιγμή, άλλες χώρες κάνουν πάρτι, το Βέλγιο εξασφαλίζει πάνω από 8 δισ., η Ρουμανία απογειώνεται στα 16 και κάτι, ενώ ακόμα και κράτη με σαφώς μικρότερο αποτύπωμα παίρνουν περισσότερα από εμάς.
Δείτε τον πίνακα:
Το SAFE δεν είναι μια απλή χρηματοδότηση. Είναι κομμάτι του μεγάλου σχεδίου «ετοιμότητα 2030», που φιλοδοξεί να μετατρέψει την Ευρώπη σε αμυντικό παίκτη πρώτης γραμμής, με λιγότερη εξάρτηση και περισσότερη αυτονομία. Περιλαμβάνει κοινές προμήθειες, στήριξη της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και στενότερη σύνδεση με την Ουκρανία στο πεδίο της ασφάλειας. Με άλλα λόγια, μιλάμε για το μέλλον της ευρωπαϊκής άμυνας.
Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Ελλάδα –χώρα πρώτης γραμμής, με πραγματικές απειλές και γεωπολιτικά νεύρα τεντωμένα– καταλήγει με τα απολύτως βασικά.
Είτε ο ελληνικός φάκελος είχε κενά, είτε οι διαπραγματεύσεις ήταν χλιαρές, είτε έγιναν πολιτικές επιλογές που μας άφησαν εκτός παιχνιδιού, ένα πράγμα είναι σίγουρο, όταν η Ευρώπη εξοπλίζεται μέχρι τα δόντια, η Ελλάδα δεν μπορεί να αρκείται στα ρέστα. Και κάποιος, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να βγει και να εξηγήσει το γιατί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου