ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΙΛΑΕΙ ΠΡΙΝ ΜΙΛΗΣΕΙ TO ΜΥΑΛΟ. ΚΑΙ OTAN ΤΟ ΑΓΝΟΕΙΣ, ΦΩΝΑΖΕΙ. ΦΩΝΑΖΕΙ ΜΕ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΜΕ ΒΑΡΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ, ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΥΡΑΣΗ ΠΟΥ...

 Κωνσταντίνος Αγγέλικας

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΙΛΑΕΙ ΠΡΙΝ ΜΙΛΗΣΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΓΝΟΕΙΣ, ΦΩΝΑΖΕΙ.

ΦΩΝΑΖΕΙ ΜΕ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΜΕ ΒΑΡΟΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ, ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΥΡΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ. ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ «ΚΑΤΙ ΕΧΕΙΣ», ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΠΙΕΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΞΟΔΟ. 

ΜΙΑ ΠΙΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΡΗΓΝΥΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΣΚΑΛΙΖΕΙ ΣΙΩΠΗΛΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ. ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ. ΜΙΚΡΑ, ΑΟΡΑΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΡΧΗ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΟΤΕ ΤΕΛΟΣ.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΝ ΕΚΕΙ.

ΞΕΧΥΝΟΝΤΑΙ.

ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ. ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ. ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ. ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ. ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΧΩΡΟ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙΣ, ΧΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ. Ο ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ. ΕΜΠΟΔΙΟ. ΑΠΕΙΛΗ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ. ΕΤΣΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ Η ΑΓΡΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ: ΜΙΚΡΑ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ, ΨΥΧΡΟΤΗΤΑ, ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ. ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΩΝ ΝΕΥΡΩΝ.

ΚΑΙ ΠΑΡ’ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΤΡΕΧΟΥΜΕ.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙ; ΕΝΑ ΑΥΡΙΟ ΠΟΥ ΟΛΟ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ. ΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ, ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΖΗΤΑΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ. ΕΝΑ ΝΟΗΜΑ ΠΟΥ ΜΟΝΙΜΑ ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ. ΚΑΙ ΕΔΩ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Η ΣΚΛΗΡΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ: ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ «ΚΑΛΥΤΕΡΑ», ΞΕΧΝΑΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ. ΠΟΛΛΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΤΡΟΠΟΥ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ.

ΙΣΩΣ, ΤΕΛΙΚΑ, Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.

ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙΣ.

ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΥΣΗ. ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ. ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ ΣΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑ. ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΠ’ ΟΣΟ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΔΥΝΑΜΗ. ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΗΜΑ.

ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ.