Ένα «τυφλό» σημείο στον τρόπο που υπολογίζεται η στάθμη της θάλασσας εντόπισε νέα επιστημονική μελέτη, αλλάζοντας όλα όσα γνωρίζαμε για τους ωκεανούς.
Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature είναι προϊόν μίας ανάλυσης 385 μετρήσεων της στάθμης της θάλασσας, τα δεδομένα των οποίων προέκυψαν κατά 99% είτε βασίστηκαν σε γεωειδή μοντέλα υπολογισμού, είτε στον συνδυασμό λανθασμένων συνόλων δεδομένων, είτε στην απουσία πληροφοριών για το πώς υπολογίστηκε η στάθμη της θάλασσας.
Τι είναι τα γεωειδή μοντέλα; Είναι εύχρηστα μαθηματικά μοντέλα που υπολογίζουν τη μέση παγκόσμια στάθμη της θάλασσας με βάση τη βαρύτητα και την περιστροφή της Γης.
Επειδή, ωστόσο, η Γη δεν είναι μια τέλεια «σφαίρα», αυτά τα μοντέλα βοηθούν τους επιστήμονες να υπολογίζουν με ακρίβεια τη στάθμη της θάλασσας κατά τη διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών κατά μήκος των παράκτιων περιοχών - ή τουλάχιστον, αυτό πιστεύαμε.
Ένας από τους μεγάλους περιορισμούς
Ένας από τους μεγάλους περιορισμούς των μοντέλων γεωειδών είναι ότι υποθέτουν πως τα νερά της θάλασσας είναι ήρεμα. Αυτή η υπόθεση παραβλέπει σημαντικές δυναμικές όπως οι άνεμοι, οι παλίρροιες και τα ρεύματα.
Στη Βόρεια Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες - όπου οι θάλασσες είναι γενικά πιο ήρεμες και οι επιστήμονες έχουν περισσότερες πηγές δεδομένων για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας - αυτές οι αποκλίσεις είναι ελάχιστες, αλλά σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως η Νοτιοανατολική Ασία και ο Ινδο-Ειρηνικός, το χάσμα μεταξύ των επιπέδων της θάλασσας που υπολογίζονται και των πραγματικών επιπέδων της θάλασσας προκαλεί ανησυχία.
«Οι ερευνητές που μελετούν το υψόμετρο της ξηράς ή τη στάθμη της θάλασσας προσπαθούν να κάνουν τα μοντέλα υψομέτρου τους όσο το δυνατόν ακριβέστερα» δήλωσε ο Φίλιπ Μάιντερχουντ από το Πανεπιστήμιο Βάγκενινγκεν, ο οποίος συνυπέγραψε τη μελέτη με την Καθάρινα Ζίγκερ. «Οι περισσότεροι ερευνητές (…) φαίνεται να μην γνωρίζουν ότι είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούν και να ευθυγραμμίζουν τις μετρήσεις τόσο της ξηράς όσο και της θάλασσας κατά την εκτέλεση εκτιμήσεων επιπτώσεων στις παράκτιες περιοχές».
Ο Μάιντερχουντ άρχισε να υποψιάζεται για πρώτη φορά τα κενά στην ακρίβεια του μοντέλου γεωειδών κατά τη διάρκεια έρευνας στο Δέλτα του Μεκόνγκ του Βιετνάμ το 2015, αφού ανακάλυψε ότι το δέλτα - που είναι και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο - είχε εκπληκτικά χαμηλότερη στάθμη από ό,τι υποδηλώνουν τα μοντέλα γεωειδών. «Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν σημαντικές αποκλίσεις στις εκτιμήσεις των επιπτώσεων της ανόδου της στάθμης της θάλασσας για το δέλτα του Μεκόνγκ και τα δέλτα παγκοσμίως» είχε δηλώσει. Αυτό το ένστικτο αποδείχθηκε σωστό, καθώς η Ζίγκερ εντόπισε παρόμοιες ανακρίβειες κατά τη διάρκεια της διδακτορικής της έρευνας κατά μήκος του Δέλτα του Αγιεγιάργουαντι στη Μιανμάρ.
Η θετική είδηση
Τότε αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν την έρευνά τους. Μια τέτοια συστηματική λανθασμένη μέτρηση έχει δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για τις υδάτινες περιοχές του Δέλτα. Η συγκεκριμένη μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι μπορεί να ισχύει και το αντίστροφο, η στάθμη της θάλασσας στην Ανταρκτική, για παράδειγμα, είναι χαμηλότερη από ό,τι υπέθεταν οι επιστήμονες.
Στη βάση αυτή, οι Μάιντερχουντ και Ζίγκερ καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα γεωειδή μοντέλα θα πρέπει να αποσυρθούν και να μη χρησιμοποιούνται για παράκτια έρευνα, και μάλιστα παρουσιάζουν μια εναλλακτική λύση. Χρησιμοποιώντας υπερυπολογιστές, οι ερευνητές συνδύασαν τέσσερα υψομετρικά μοντέλα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις της στάθμης της θάλασσας, δίνοντας στους επιστήμονες πρόσβαση σε εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις της στάθμης της θάλασσας επί τόπου.
«Έτσι λειτουργεί η επιστήμη» δήλωσε ο Μάιντερχουντ. «Τώρα που ανακαλύψαμε αυτό το τυφλό σημείο, η επιστημονική κοινότητα μπορεί να κάνει πιο ακριβείς αξιολογήσεις για τις παράκτιες περιοχές και τις πόλεις σε όλο τον κόσμο».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου