Το πολιτικό θερμόμετρο στην Ουάσιγκτον έχει χτυπήσει «κόκκινο» μετά τις πρόσφατες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για πλήγματα σε πολιτικές υποδομές του Ιράν.
Οι εκκλήσεις για την καθαίρεσή του μέσω ενεργοποίησης της 25ης Τροπολογίας πληθαίνουν, καθώς προστίθενται διαρκώς ονόματα νομοθετών που θεωρούν ότι ο Πρόεδρος είναι πλέον επικίνδυνος για την εθνική ασφάλεια.
Το διευρυμένο μέτωπο των νομοθετών
Σύμφωνα με διεθνή δίκτυα όπως το PBS και το TIME, στην προσπάθεια καθαίρεσης περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι νομοθέτες:
Chris Murphy (Γερουσιαστής, Δημοκρατικός): Δήλωσε πως αν ήταν μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, θα περνούσε το Πάσχα καλώντας συνταγματολόγους για να ξεκινήσει τη διαδικασία, χαρακτηρίζοντας τον Τραμπ «εντελώς ανεξέλεγκτο».
Ed Markey (Γερουσιαστής, Δημοκρατικός): Επαναφέρει το αίτημα που είχε θέσει ήδη από τον Ιανουάριο του 2026, μετά τις αμφιλεγόμενες κινήσεις του Προέδρου για τη Γροιλανδία.
Yassamin Ansari (Βουλευτής, Δημοκρατική): Χαρακτήρισε δημόσια τον Πρόεδρο «παράφρονα» (deranged lunatic) και άμεση απειλή για τη χώρα.
Melanie Stansbury (Βουλευτής, Δημοκρατική): Τόνισε μέσω των κοινωνικών δικτύων ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός» και ότι το Κογκρέσο μαζί με το Υπουργικό Συμβούλιο πρέπει να δράσουν άμεσα.
Sydney Kamlager-Dove (Βουλευτής, Δημοκρατική): Συντάσσεται με την άποψη ότι η πνευματική κατάσταση του Προέδρου εμπίπτει στις προβλέψεις της τροπολογίας.
JB Pritzker (Κυβερνήτης του Ιλινόις): Έχει ζητήσει την απομάκρυνση του Τραμπ, θεωρώντας ότι οι δηλώσεις του για τη χρήση του στρατού στο εσωτερικό της χώρας συνιστούν κατάχρηση εξουσίας και ανικανότητα.
Joe Walsh (Πρώην Ρεπουμπλικανός Βουλευτής): Από τις πιο έντονες συντηρητικές φωνές του κινήματος “Never Trump”, κάλεσε σε άμεση ενεργοποίηση της 25ης Τροπολογίας, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του Προέδρου «κηλίδα» για τη χώρα.
Το «τείχος» του Άρθρου 4
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για όσους επιδιώκουν την καθαίρεση είναι η ίδια η δομή του Άρθρου 4 της 25ης Τροπολογίας. Σε αντίθεση με την παραπομπή (impeachment), η 25η Τροπολογία δεν ξεκινά από το Κογκρέσο, αλλά από το εσωτερικό της κυβέρνησης.
Το «κλειδί» του Αντιπροέδρου: Χωρίς την υπογραφή του Αντιπροέδρου JD Vance, η διαδικασία δεν μπορεί καν να ξεκινήσει και ο Vance παραμένει ο στενότερος σύμμαχος του Τραμπ.
Η «ανταρσία» του Υπουργικού Συμβουλίου: Ακόμα κι αν ο Αντιπρόεδρος συμφωνούσε, θα έπρεπε να πείσει την πλειοψηφία των Υπουργών να στραφούν εναντίον του ανθρώπου που τους διόρισε.
Νομική Ασάφεια: «Ανικανότητα» ή πολιτική διαφωνία;
Ένα κρίσιμο ζήτημα είναι ο ορισμός της λέξης «αδυναμία» (inability). Η 25η Τροπολογία σχεδιάστηκε το 1967 για να καλύψει κενά σε περιπτώσεις όπως το κώμα ή η σοβαρή σωματική αναπηρία.
Μπορεί επομένως η αμφιλεγόμενη συμπεριφορά ή η αλλοπρόσαλλη εξωτερική πολιτική να θεωρηθεί ιατρική ανικανότητα; Οι περισσότεροι συνταγματολόγοι υποστηρίζουν πως όχι. Αν το Κογκρέσο χρησιμοποιήσει την τροπολογία απλώς επειδή διαφωνεί με τις αποφάσεις ενός Προέδρου, κινδυνεύει να δημιουργήσει ένα προηγούμενο «συνταγματικού πραξικοπήματος».
Η πλειοψηφία των 2/3
Ακόμα κι αν η διαδικασία προχωρούσε και ο Τραμπ την προσέβαλλε (κάτι που θεωρείται βέβαιο), η τελική απόφαση θα περνούσε στο Κογκρέσο. Εκεί, απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα, κάτι που θεωρείται από πολλούς ειδικούς ανέφικτο. Σ
Όπως σημειώνει το Reuters, η απόσταση ανάμεσα στην πολιτική καταδίκη και τη συνταγματική παύση είναι χαώδης, καθιστώντας τις κινήσεις αυτές περισσότερο μια πολιτική δήλωση παρά μια άμεσα υλοποιήσιμη νομική απειλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου