Η κυρά Μαρία, πάσχει από αλτσχάιμερ. Μια μέρα χτυπάει το τηλέφωνο, είναι η φίλη της η Γεωργία και της λέει ότι μαζί με την Ελένη, την άλλη φίλη της, θα την επισκεφτούν για καφέ.
Επειδή η κυρά Μαρία καταλαβαίνει το προβλημά της, πάει και κολλάει ένα χαρτάκι πάνω στο ψυγείο που λέει "Δύο καφεδάκια για τα κορίτσια".
Το άλλο πρωί πράγματι, χτυπάει το κουδούνι και είναι οι φί΄λες της. Κάθονται στο σαλόνι, τα λένε λίγο και τις ρωτάει αν θα πιουν καφέ. Ναι, λένε αυτές, σηκώνεται η κυρά Μαρία, πάει στην κουζίνα, αλλά ξεχνάει τι ήθελε να κάνει. Απελπισμένη κοιτάει τριγύρω, βλέπει ένα σημείωμα πάνω στο ψυγείο.
"Δύο καφεδάκια για τα κορίτσια"
Χαρούμενη, φτιάχνει τα καφεδάκια, τα πηγαίνει στο σαλόνι, πίνουν καφέ τα κορίτσια και ξαφνικά τους λέει. "Πω πω ρε κορίτσια, ένα νερό δεν σας έφερα".
Πάει στην κουζίνα, ξεχνάει τι ήθελε να κάνει, κοιτάζει τριγύρω και βλέπει το σημείωμα.
"Δύο καφεδάκια για τα κορίτσια"
Χαρούμενη, φτιάχνει δύο καφεδάκια, τα πίνουν αυτές, τους ρωτάει αν θέλουν και κανένα κουλουράκι με τον καφέ. "Θέλουμε" λένε αυτές... Τα γνωστά... Κουζίνα, ξεχνάει, ψυγείο, σημείωμα...
"Δύο καφεδάκια για τα κορίτσια"
Φτιάχνει όλο χαρά που σκέφτηκε να γράψει το σημείωμα, άλλα δύο καφεδάκια. τα πηγαίνει, τα πίνουν αυτές, έρχεται η ώρα να φύγουν.
Την χαιρετάνε, πάνε λίγο παρακάτω και γυρίζει η μία και λέει στην άλλη:
"Καλή κοπέλα αυτή η Μαρία, άλλα ούτε ένα καφέ δεν μας κέρασε".
Γυρίζει και η άλλη
"Η κυρά Μαρία; Ουυυυυυ που την θυμήθηκες αυτήν τώρα;"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου