Κάτι δεν πάει καλά στη Διάπορο… Και δεν το λένε μόνο οι ψίθυροι που φτάνουν από τη Χαλκιδική, αλλά και τα ίδια τα στοιχεία που αρχίζουν να ξετυλίγονται σαν κουβάρι. Ένα νησί-κόσμημα, με εικόνες που θυμίζουν καρτ-ποστάλ και νερά που κόβουν την ανάσα, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που μυρίζει έντονα… ένταση, επενδύσεις και περιβαλλοντικά ερωτήματα.
Η Διάπορος δεν είναι απλώς ένας ακόμα προορισμός. Είναι ένα “άγριο” κομμάτι φύσης που μέχρι σήμερα κρατούσε τον χαρακτήρα του σχεδόν ανέγγιχτο. Και ειδικά ο κόλπος του Κρυφτού μοιάζει με καλά φυλαγμένο μυστικό, ένας φυσικός θησαυρός, περικυκλωμένος από μικρές νησίδες, που παίζει καθοριστικό ρόλο στην ισορροπία της περιοχής.
Κι όμως, αυτό το “μυστικό” φαίνεται πως έχει ήδη μπει στο μάτι μεγάλων σχεδίων.
Στο τραπέζι βρίσκεται η επένδυση με την ονομασία Diaporos Green Retreat. Ένα project που πλασάρεται ως “πράσινο”, αλλά σύμφωνα με όσα διαρρέουν σηκώνει πολλές και σοβαρές ενστάσεις. Γιατί; Διότι μιλάμε για ένα φιλόδοξο τουριστικό συγκρότημα σε μια περιοχή που σήμερα δεν έχει ούτε βασικές υποδομές, ούτε δρόμους, ούτε δίκτυα.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα…
Το σχέδιο προβλέπει ανάπτυξη που θυμίζει μικρό χωριό, εκατοντάδες επισκέπτες, εγκαταστάσεις φιλοξενίας, χώρους ευεξίας, ακόμα και λιμενικά έργα. Σε έναν τόπο που μέχρι τώρα ζει με τους ρυθμούς της φύσης, αυτό μοιάζει –τουλάχιστον για κάποιους– με βίαιη μετάβαση σε άλλη πραγματικότητα.
Το πιο “καυτό” σημείο όμως δεν είναι η ίδια η επένδυση, αλλά το πώς προχωρά. Το project έχει πάρει τη σφραγίδα της στρατηγικής επένδυσης, ανοίγοντας τον δρόμο για διαδικασίες-εξπρές. Fast track εγκρίσεις, ειδικά πολεοδομικά σχέδια και αποφάσεις που, σύμφωνα με τοπικούς κύκλους, δεν πέρασαν χωρίς αντιδράσεις.
Και εκεί αρχίζει το πολιτικό… σασπένς.
Η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, που θα έπρεπε να καθησυχάζει, φαίνεται να ρίχνει λάδι στη φωτιά. Γίνεται λόγος για ενεργειακές ανάγκες που δεν καλύπτονται πλήρως από ανανεώσιμες πηγές, για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων και για παρεμβάσεις που ενδέχεται να αλλάξουν ριζικά το τοπίο.
Με απλά λόγια; Άλλο το “πράσινο” στα χαρτιά και άλλο στην πράξη.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η εικόνα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι η έγκριση σε τοπικό επίπεδο δεν φαίνεται να ήταν καθολική. Αντιθέσεις, ενστάσεις και ψήφοι που δεν συγκλίνουν δημιουργούν ένα σκηνικό που θυμίζει περισσότερο πολιτική διαμάχη παρά συναινετική ανάπτυξη.
Και το ερώτημα πλέον πλανάται βαρύ, πρόκειται για μια επένδυση που θα απογειώσει την περιοχή ή για ένα εγχείρημα που θα αφήσει πίσω του περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει;
Οι φωνές που ζητούν προστασία του Κρυφτού πληθαίνουν. Υπάρχουν ήδη πιέσεις να χαρακτηριστεί η περιοχή ως ζώνη αυξημένης προστασίας, ώστε να μπει “φρένο” πριν να είναι αργά. Από την άλλη, οι υποστηρικτές του project μιλούν για ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και τουριστική αναβάθμιση.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Διάπορος δεν είναι πια στο περιθώριο. Έχει μπει στο επίκεντρο μιας σύγκρουσης που συνδυάζει περιβάλλον, επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτικές αποφάσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου