Διέξοδο στο μποξ έχουν βρει δεκάδες κορίτσια στη Γάζα, προκειμένου να διαχειριστούν το πένθος και τις κακουχίες, που βίωσαν κατά τη διάρκεια του διετή πολέμου.
Το Gaza Boxing Women αριθμεί 45 μέλη ηλικίας 5-25 ετών. Οι εγκαταστάσεις του συλλόγου καταστράφηκαν το 2024, αλλά τα κορίτσια δεν σταμάτησαν ποτέ τις προπονήσεις τους.
«Δεν ήμουν πολύ αθλητική. Ήθελα να κάνω μποξ και το έβλεπαν ως πολύ ριζοσπαστικό. Όταν οι γονείς μου συνειδητοποίησαν ότι δεν αστειευόμουν με στήριξαν. Ο πατέρας μου, μου πήρε τον πρώτο μου σάκο», λέει η 27χρονη Ρίμα.
Σύντομα την ακολούθησαν οι αδελφές της, οι φίλες της και έπεισαν και κάποιες γειτόνισσες, προκειμένου να μοιραστούν το κόστος των προπονήσεων.
«Καθορίσαμε τα έξοδα συμμετοχής για τις γυναίκες που μπορούσαν να πληρώσουν, ενώ επιδοτούσαμε εκείνες που δεν μπορούσαν. Ήταν πραγματικά υπέροχο… μια μορφή γυναικείας αλληλεγγύης και θετικού εθελοντισμού», λέει η Ρίμα.
Με την έναρξη του πολέμου αρκετά μέλη του συλλόγου βρήκαν καταφύγιο στο βόρειο άκρο της Γάζας, ορισμένες, όμως, δεν τα κατάφεραν.
«Μια αγαπημένη φίλη σκοτώθηκε τις δύο πρώτες εβδομάδες, το ίδιο και ο ξάδελφός μου. Στη συνέχεια χάσαμε τρία μέλη του συλλόγου μας — δύο τα πυροβόλησαν στο σπίτι τους μαζί με τον πατέρα τους — καθώς και έναν από τους προπονητές μας», λέει η Ρίμα.
Προπονήσεις σε καιρό πολέμου
Ο προπονητής Ουσάμα κατά τη διάρκεια του πολέμου εκτοπίστηκε στη Ράφα. Μαζί με δεκάδες άλλες οικογένειες είχε βρει καταφύγιο στο Πανεπιστήμιο της περιοχής. «Μερικά από τα κορίτσια που με γνώριζαν με ρώτησαν αν μπορούσα να τα προπονήσω ξανά .Δέχτηκα αμέσως», είπε στο The New Arab.
«Ήταν ένας τρόπος να παραμείνουμε ανθεκτικοί και να φέρουμε μια αίσθηση κανονικής ζωής Τις προπόνησα χρησιμοποιώντας τα χέρια μου και μαξιλάρια ως υποκατάστατα του σάκου του μποξ», εξηγεί.
Τον Αύγουστο του 2025 που ο ΟΗΕ κήρυξε λιμό στη Γάζα δεσμεύτηκαν να παρέχουν ένα καλό γεύμα την ημέρα σε όλα τα μέλη. Ήταν ρύζι, φακές ή ζυμαρικά, αλλά τους βοηθούσε να επιβιώσουν. Αν και η πρόσβαση στα τρόφιμα έχει βελτιωθεί ελαφρώς, τα φρέσκα προϊόντα και το κρέας παραμένουν «πολύ ακριβά ή μη διαθέσιμα».
Τώρα κάνουν προπόνηση τρεις φορες την εβδομάδα διάρκειας δύο ωρών. Έχουν ένα αυτοσχέδιο ρινγκ, ένα σάκο και μία ντουζίνα γάντια.Δωρητές του έστειλαν εξοπλισμό, αλλά οι κατοχικές δυνάμεις του Ισραήλ δεν επέστρεψαν να περάσει στον θύλακα.
Ανακούφιση μέσα από το μποξ
«Πολλά κορίτσια έχουν περάσει εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις. Μερικά έχασαν τη μητέρα, τον πατέρα ή τα αδέλφια τους. Μου λένε ότι το να επικεντρώνονται στις ασκήσεις τις ανακουφίζει, αντί να σκέφτονται συνεχώς τα οδυνηρά γεγονότα», επισημαίνει ο Ουσάμα.
«Η αγάπη μας για την προπόνηση μας έδωσε τη δύναμη να συνεχίσουμε. Νιώθω σαν να είμαι με την οικογένειά μου εδώ. Νιώθω μια απίστευτη ενέργεια και δύναμη», λέει η Ρίμα.
«Παλιά ήμουν ντροπαλή και κλειστή. Το να είμαι μαζί με τα κορίτσια με βοήθησε να αναπτυχθεί η προσωπικότητά μου. Νιώθω πιο δυνατή τώρα», επισημαίνει η 16χρονη Ράχα Όντα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου