Οι περισσότεροι γονείς θέλουν να είναι ένα καταφύγιο για τα παιδιά τους όταν η ζωή δυσκολεύει — όμως υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να είσαι δίχτυ ασφαλείας και στο να γίνεσαι… συνήθεια που οδηγεί σε στασιμότητα.
Αν το ενήλικο παιδί σας αρνιόταν να βάλει τάξη στη ζωή – αφού παράτησε τις σπουδές του, θα τηρούσατε την υπόσχεση να το αφήσετε να σταθεί στα πόδια του ή θα σας σταματούσαν οι ενοχές;
Μια γυναίκα έχει μια 21χρονη κόρη που εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο το φθινόπωρο και επέστρεψε στο πατρικό της. Η κόρη της είπε πως πιέζεται στη σχολή και πως δεν μπορεί να τα καταφέρει.
Το θέμα είναι πως η νεαρή δεν είχε ποτέ πραγματική επιθυμία να πάει στο πανεπιστήμιο, όμως είχε κερδίσει μια υποτροφία. Δεν είχε κάποιο ξεκάθαρο σχέδιο ζωής, και η μητέρα της υποψιάζεται ότι πήγε τελικά στο πανεπιστήμιο απλώς επειδή δεν ήξερε τι άλλο να κάνει.
Της ξεκαθάρισε ότι θα τη στηρίξει
«Άφησε για έναν χρόνο τις σπουδές και κατάφερε να αποταμιεύσει κάποια χρήματα. Ολοκλήρωσε το πρώτο της έτος με πολύ καλή βαθμολογία γενικά. Όμως στο δεύτερο έτος μπήκε με πολύ λιγότερο ενθουσιασμό. Η στάση της είχε αλλάξει αισθητά», εξηγεί η μητέρα.
«Άρχισε να βγαίνει με έναν νεαρό πριν ξεκινήσει το εξάμηνο και περνούσε πολύ χρόνο μαζί του. Όταν δεν δούλευε ή δεν ήταν στη σχολή, ήταν συνέχεια μαζί του. Ήρθε μια μέρα στο σπίτι κλαίγοντας και είπε ότι ένιωθε καταβεβλημένη και ότι θα αποτύγχανε στη σχολή, επειδή όλη αυτή η πίεση την είχε εξαντλήσει. Ήδη από την προηγούμενη χρονιά είχα καταλάβει ότι δεν μπορούσε να τα καταφέρει με τις σπουδές. Εντάξει», ανέφερε.
Της ξεκαθάρισε ότι θα τη στηρίξει στην απόφασή της να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο, αρκεί να καταφέρει να βρει μια πλήρη εργασία, ώστε να αποταμιεύσει χρήματα και κάποια στιγμή να ξανασταθεί στα πόδια της και να ζήσει ανεξάρτητη, εκτός σπιτιού.
Η κόρη της ήδη εργαζόταν λίγες ώρες και η μητέρα της της έδωσε το περιθώριο να οργανωθεί και να βάλει τη ζωή της σε τάξη, όμως η προθεσμία για να βρει μια κανονική δουλειά είχε οριστεί για την 1η Ιανουαρίου.
“Είχα αρχίσει να ελπίζω”
Η κόρη της ήταν ενθουσιασμένη και συμφώνησε ότι, αφού έπαιρνε μερικούς μήνες για να χαλαρώσει και να αποφορτιστεί, θα φρόντιζε να βρει σταθερή εργασία.
Και πράγματι, κράτησε τον λόγο της: από τον Ιανουάριο ξεκίνησε να κάνει αιτήσεις για διάφορες θέσεις εργασίας. Η μητέρα της της ζήτησε να υποβάλλει τουλάχιστον 10 αιτήσεις την εβδομάδα και να της προσκομίζει αποδείξεις. Η κόρη της το τήρησε στην αρχή, όμως σταδιακά ο ρυθμός της άρχισε να μειώνεται.
Η μητέρα της της υπενθύμιζε να παραμείνει συνεπής στο πλάνο τους, όμως εκείνη σταμάτησε να κάνει αιτήσεις. Στη συνέχεια, η νεαρή άρχισε να περνά ολοένα και περισσότερο χρόνο εκτός σπιτιού, αποφεύγοντας τη μητέρα της.
Δεν ήταν ξεκάθαρο τι ακριβώς έκανε στον ελεύθερο χρόνο της, γεγονός που προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία. «Ανακάλυψα ότι είχε ξοδέψει όλα τα χρήματα που είχε αποταμιεύσει βγαίνοντας έξω με τον φίλο της. Τελικά, δεν άντεξα άλλο. Της είπα ότι πρέπει μέσα σε 30 ημέρες να βρει μια πλήρη εργασία και να αποκαλύψει πλήρως την οικονομική της κατάσταση, διαφορετικά θα χρειαστεί να μετακομίσει και να μείνει με τη γιαγιά της», πρόσθεσε.
Δεν μπορώ να τη βγάλω στον δρόμο, αλλά μπορώ να την αναγκάσω να αλλάξει περιβάλλον. Δεν δέχεται να κάνει συμβουλευτική. Έχω προσπαθήσει να την πείσω. Δεν θέλει ούτε φαρμακευτική αγωγή. Αρνείται ακόμη και να πάρει τα φάρμακα για τον θυρεοειδή της, κάτι που ξέρω καλά ότι την επηρεάζει».
Η μητέρα της ήταν εκείνη που έθεσε αυτό το τελεσίγραφο — δεν προσπαθεί απλώς να “φορτώσει” το παιδί της στη δική της μητέρα. Στόχος της είναι να κάνει τη ζωή της κόρης της πιο δύσκολη, ώστε να αναγκαστεί να κάνει μια αλλαγή.
Ελπίζει ότι έτσι επιτέλους η κόρη της θα ξεμπλοκάρει και θα επιστρέψει στην προσπάθεια να βρει δουλειά. Παρ’ όλα αυτά, μένει με το ερώτημα αν είναι υπερβολικά σκληρή ή αν υπάρχει κάποια άλλη λύση που δεν έχει σκεφτεί ακόμα.
Η «σκληρή αγάπη» είναι ο σωστός τρόπος για να επανέλθει η κόρη της σε σωστή πορεία, αφού νομίζει πως η ζωή είναι…περίπατος. Η κόρη της είναι πλέον αρκετά μεγάλη ώστε να έχει βάλει τη ζωή της σε τάξη, και η μητέρα της κάνει το καλύτερο δυνατό για εκείνη προσπαθώντας να τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει άμεσα την κατάσταση.
Επίσης, πιστεύω ότι θα έπρεπε να τη βάλει να πληρώνει ενοίκιο, ή αν τελικά πάει να μείνει με τη γιαγιά της τον επόμενο μήνα, και εκεί η γιαγιά να της ζητάει να συμβάλλει οικονομικά για τη διαμονή της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου