Την ώρα που χιλιάδες πολίτες χάνουν σπίτια, χωράφια και επιχειρήσεις από την ασυδοσία τραπεζών και funds, την ώρα που η μεσαία τάξη συνθλίβεται από την ακρίβεια, την ενεργειακή λεηλασία και την εκτόξευση του κόστους ζωής, ο Άδωνις Γεωργιάδης αποφάσισε για ακόμη μία φορά να προκαλέσει την κοινωνία.
Ο υπουργός Υγείας, μιλώντας δημόσια για τα δάνεια της Νέας Δημοκρατίας, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Η Νέα Δημοκρατία παίρνει περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ κρατική επιχορήγηση τον χρόνο και πρέπει να πληρώνει περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ σε τοκοχρεολύσια. Άρα δεν γίνεται να αποπληρωθούν αυτά τα δάνεια. Τα δάνεια των κομμάτων έχουν ήδη περάσει στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών εδώ και χρόνια».
Με λίγα λόγια, ο κ. Γεωργιάδης όχι μόνο παραδέχθηκε ότι τα τεράστια δάνεια της Νέας Δημοκρατίας ουσιαστικά δεν πρόκειται να αποπληρωθούν ποτέ, αλλά επιχείρησε να παρουσιάσει ως περίπου φυσιολογικό το γεγονός ότι ένα κόμμα εξουσίας λειτουργεί επί δεκαετίες με χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ χωρίς καμία πραγματική συνέπεια.
Την ίδια στιγμή, όμως, ο απλός πολίτης δεν έχει καμία τέτοια «πολυτέλεια».
Ο μικρομεσαίος που είδε την επιχείρησή του να διαλύεται μέσα στα μνημόνια και την ακρίβεια δεν ακούει καμία τράπεζα να του λέει «δεν πειράζει, δεν θα πληρώσεις».
Η οικογένεια που απειλείται με πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας δεν έχει υπουργούς να εξηγούν πως «τα δάνεια καλύφθηκαν από τις ανακεφαλαιοποιήσεις».
Ο αγρότης, ο επαγγελματίας, ο εργαζόμενος που πνίγεται από λογαριασμούς ρεύματος, καύσιμα και σούπερ μάρκετ, δεν αντιμετωπίζεται με πολιτική κατανόηση αλλά με κατασχέσεις, τόκους και απειλές.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η τεράστια κοινωνική και πολιτική πρόκληση.
Γιατί οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που ψήφισαν νομοθετήματα υπέρ των servicers και των funds, που άφησαν απροστάτευτη την πρώτη κατοικία, που μετέτρεψαν την κοινωνία σε όμηρο της τραπεζικής αυθαιρεσίας, εμφανίζονται τώρα να θεωρούν απολύτως λογικό το κυβερνών κόμμα να μην πληρώνει τα δάνειά του.
Η Νέα Δημοκρατία χρωστά πάνω από μισό δισεκατομμύριο ευρώ. Ένα ποσό αδιανόητο για οποιονδήποτε πολίτη ή επιχείρηση. Αν οποιαδήποτε μικρομεσαία εταιρεία είχε τέτοιο ύψος οφειλών χωρίς δυνατότητα αποπληρωμής, θα είχε ήδη κλείσει, δεσμευτεί ή οδηγηθεί σε εκκαθάριση.
Όμως εδώ φαίνεται πως υπάρχουν δύο Ελλάδες.
Η Ελλάδα των πολιτών που χάνουν τα πάντα για λίγες χιλιάδες ευρώ και η Ελλάδα της πολιτικής εξουσίας που θεωρεί πως μπορεί να λειτουργεί χωρίς καμία συνέπεια.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε περίπου ενοχλημένος που τίθεται καν ζήτημα για τα κομματικά δάνεια. Σαν να θεωρεί αυτονόητο ότι ο ελληνικός λαός οφείλει να πληρώνει αδιαμαρτύρητα τις συνέπειες ενός κομματικού συστήματος που δανειζόταν επί χρόνια ανεξέλεγκτα, με τις πλάτες τραπεζών που στη συνέχεια διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα.
Την ίδια ώρα, η κοινωνία φτωχοποιείται με ταχύτητα.
Οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος παραμένουν σε εξοντωτικά επίπεδα.
Η ακρίβεια στα τρόφιμα έχει γίνει μόνιμη συνθήκη.
Οι μικρές επιχειρήσεις ασφυκτιούν.
Οι νέοι αδυνατούν να νοικιάσουν σπίτι.
Οι πλειστηριασμοί αυξάνονται καθημερινά.
Και μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η εικόνα ενός υπουργού να δηλώνει ουσιαστικά πως «τα δάνεια της ΝΔ δεν θα πληρωθούν ποτέ» δεν είναι απλώς αλαζονική. Είναι πολιτικά προκλητική και κοινωνικά εξοργιστική.
Διότι τελικά το μήνυμα που εκπέμπεται είναι απλό:
Για τους πολίτες υπάρχουν χρέη, τόκοι, funds και πλειστηριασμοί.
Για το κόμμα της εξουσίας υπάρχουν δικαιολογίες, ασυλία και σιωπή.
Πασχάλης Θ. Τόσιος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου