Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb μόλις αποκάλυψε κάτι που ακούγεται σαν καθαρή επιστημονική φαντασία — αλλά τα δεδομένα λένε ότι είναι αληθινό.
Κατά την ανάλυση 263 αρχαίων γαλαξιών στην έρευνα JADES, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν κάτι σοκαριστικό:
Περίπου τα δύο τρίτα από αυτούς περιστρέφονται προς την ίδια κατεύθυνση.
Σε ένα πραγματικά τυχαίο, ισότροπο σύμπαν, θα πρέπει να είναι μια τέλεια διαίρεση 50-50.
Τι συμβαίνει; Μία από τις πιο τρελές εξηγήσεις είναι ότι μπορεί να ζούμε μέσα σε μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα.
Σε αυτό το εκπληκτικό σενάριο, ολόκληρο το παρατηρήσιμο σύμπαν μας είναι το εσωτερικό μιας τεράστιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας από ένα μεγαλύτερο «γονικό» σύμπαν.
Η Μεγάλη Έκρηξη θα ήταν σαν το συμβάν αναπήδησης ή σχηματισμού, και η περιστροφή της γονικής μαύρης τρύπας αποτυπώνει μια προτιμώμενη κατεύθυνση περιστροφής σε όλα όσα βρίσκονται μέσα — συμπεριλαμβανομένου κάθε γαλαξία που βλέπουμε
.Η πιο «συντηρητική» πιθανότητα; Η περιστροφή και η κίνηση του δικού μας Γαλαξία θα μπορούσαν να παραμορφώνουν ανεπαίσθητα τις παρατηρήσεις μας, πράγμα που σημαίνει ότι δεκαετίες μετρήσεων κοσμικής απόστασης και διαστολής μπορεί να χρειαστούν σοβαρή επαναβαθμονόμηση.
Στην πραγματικότητα το ίδιο το σύμπαν μας μπορεί να βρίσκεται μέσα σε μία μαύρη τρύπα, η οποία να ανήκει σε ένα τεράστιο «υπερ-σύμπαν» (για εμάς, το οποίο με την σειρά του να βρίσκεται και αυτό μέσα σε μία… μαύρη τρύπα που και αυτή με την σειρά της θα βρίσκεται μέσα σε ένα άλλο «υπερ-σύμπαν» κ.ο.κ.
Κάτι σαν μία διαστημική «μπαμπούσκα» δηλαδή, με την διαφορά όμως ότι δεν τελειώνει ποτέ!
Αυτό εξηγεί ακόμα και τομείς της μεταφυσικής. Απειρία συμπάντων σε όλες τις διαστάσεις και σε όλα τα επίπεδα, όπως ακριβώς άπειρος είναι και ο Θεός μέσα στον οποίο υπάρχουν.
Στην πραγματικότητα η Θεωρία των Υπερχορδών και οι πρόσφατες ανακαλύψεις επιβεβαιώνουν την ουσία των θρησκειών, τον ίδιο τον Θεό.
Σε κάθε περίπτωση, αυτή η ανακάλυψη θέτει ένα κενό σε μια από τις παλαιότερες υποθέσεις της αστρονομίας: ότι το σύμπαν φαίνεται βασικά το ίδιο προς κάθε κατεύθυνση.
Τα «άπειρα σύμπαντα» περιγράφουν την υπόθεση του Πολυσύμπαντος, σύμφωνα με την οποία το δικό μας σύμπαν είναι απλώς ένα από αμέτρητα ή άπειρα παράλληλα σύμπαντα. Αυτή η συναρπαστική ιδέα συνδέεται άμεσα με δύο κύριους τομείς:
Κβαντική Μηχανική:
Σύμφωνα με την ερμηνεία των πολλών κόσμων, κάθε φορά που λαμβάνεται μια κβαντική απόφαση, η πραγματικότητα «διακλαδίζεται», δημιουργώντας διαφορετικά σύμπαντα για κάθε πιθανό αποτέλεσμα.
Κοσμολογία:
Θεωρίες, όπως ο «πληθωρισμός» ή η «Θεωρία των Χορδών», προτείνουν ότι ο χωροχρόνος επεκτείνεται με διαφορετικούς ρυθμούς σε διάφορα σημεία, γεννώντας συνεχώς νέες «φυσαλίδες» συμπάντων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου