Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική υποκρισία περισσεύει περισσότερο και από τα μεγάλα λόγια. Και η πρόσφατη παρέμβαση του βουλευτή Σερρών της Νέας Δημοκρατίας, Θεόφιλου Λεονταρίδη, για το δημογραφικό πρόβλημα του νομού, δυστυχώς δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντά.
Ο κ. Λεονταρίδης εμφανίζεται σήμερα ιδιαίτερα ανήσυχος για τη δημογραφική κατάρρευση των Σερρών, καταθέτοντας ερωτήσεις και προτάσεις προς τους υπουργούς της κυβέρνησης. Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: η Νέα Δημοκρατία κυβερνά σχεδόν επτά χρόνια και ο ίδιος αποτελεί κυβερνητικό βουλευτή όλο αυτό το διάστημα.
Άραγε τώρα ανακάλυψε ότι ο νομός χάνει πληθυσμό; Τώρα είδε τα χωριά να ερημώνουν, τα σχολεία να κλείνουν τμήματα, τους νέους να εγκαταλείπουν τις Σέρρες αναζητώντας δουλειά σε άλλες πόλεις ή στο εξωτερικό; Τώρα διαπίστωσε ότι η γήρανση του πληθυσμού εξελίσσεται σε βόμβα για το μέλλον του τόπου;
Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Οι Σέρρες δεν άρχισαν να συρρικνώνονται το 2026. Η πληθυσμιακή κατάρρευση ήταν γνωστή εδώ και χρόνια. Όπως γνωστές ήταν και οι αιτίες της: η έλλειψη καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας, η εγκατάλειψη της υπαίθρου, η υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, η απουσία ουσιαστικών αναπτυξιακών κινήτρων και η συνεχής φυγή των νέων ανθρώπων.
Και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν μπροστά στα μάτια της κυβέρνησης και των κυβερνητικών βουλευτών, οι Σέρρες συνέχισαν να αδειάζουν. Σήμερα, λίγο πριν ξεκινήσει η συζήτηση για τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, εμφανίζονται ξανά οι γνωστές ανησυχίες, οι προτάσεις και οι εξαγγελίες.
Το ερώτημα όμως παραμένει αμείλικτο: αν οι προτάσεις που καταθέτει σήμερα ο Θεόφιλος Λεονταρίδης είναι τόσο αναγκαίες, γιατί δεν εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα επτά χρόνια; Και ποιος φέρει την ευθύνη για το γεγονός ότι ο νομός έχασε χιλιάδες κατοίκους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου;
Οι Σερραίοι δεν χρειάζονται άλλες διαπιστώσεις. Τις γνωρίζουν καλύτερα από όλους γιατί τις βιώνουν καθημερινά. Αυτό που χρειάζονται είναι πολιτικές που παράγουν αποτέλεσμα και όχι ανακοινώσεις που εμφανίζονται κάθε φορά που πλησιάζει η κάλπη.
Γιατί όταν ένας τόπος ερημώνει επί επτά χρόνια και η πολιτική αγωνία ξυπνά λίγο πριν τις εκλογές, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο δημογραφικό. Είναι βαθιά πολιτικό και αξιακό. Λιγότερα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου