Νέες αποκαλυπτικές καταγγελίες βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την ιδιωτική κλινική στη Θεσσαλονίκη, όπου διαπιστώθηκε ότι λειτουργούσε Oγκολογικό Tμήμα και πραγματοποιούνταν χημειοθεραπείες χωρίς την απαιτούμενη άδεια.
Υπενθυμίζεται ότι η Περιφέρεια αποφάσισε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας τόσο της κλινικής στη Θεσσαλονίκη όσο και της δεύτερης κλινικής του ίδιου ιδιοκτήτη στη Θέρμη. Σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται, εντός 15 ημερών θα πρέπει να ολοκληρωθεί η εκκένωση των κτιρίων και στη συνέχεια να σφραγιστούν, ώστε να σταματήσει η λειτουργία τους.
Η κλινική, πάντως, εξακολουθεί να λειτουργεί με τους εργαζόμενους να προσέρχονται κανονικά στην εργασία τους, ενώ αρκετοί είναι οι ασθενείς που παραμένουν εντός της δομής. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστός ο ακριβής αριθμός των ασθενών που βρίσκονται στη δομή, ωστόσο, σύμφωνα με την ΕΡΤ, η κλινική διαθέτει περίπου 50 με 60 κλίνες.
Η εισαγγελική έρευνα
Ο εισαγγελέας έχει διατάξει έρευνα προκειμένου να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες σχετικά με τους ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν στην κλινική, αλλά και τα παραστατικά βάσει των οποίων ο ΕΟΠΥΥ κατέβαλλε αποζημιώσεις.
Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν για την υπόθεση, αφορά για ποιον λόγο οι ελεγκτικές Αρχές, ενώ είχαν προχωρήσει σε ανάκληση άδειας για τη λειτουργία της κλινικής, δεν είχαν εντοπίσει το ογκολογικό τμήμα και δεν είχαν διαπιστώσει τη διενέργεια χημειοθεραπειών.
Σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες, εξετάζεται παράλληλα και το ενδεχόμενο δράσης κυκλώματος παράνομων συνταγογραφήσεων.
«Έκαναν εξετάσεις που δεν χρειάζονταν γιατί ο άνθρωπος ήταν “στα τελευταία του”»
Στο μεταξύ, συνεχίζονται οι καταγγελίες συγγενών ασθενών για τα όσα συνέβαιναν στην κλινική.
Ένας άνδρας περιγράφει την εμπειρία που είχε με τον πατέρα του, όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην κλινική, ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη. Όπως κατήγγειλε στο Mega, οι υπεύθυνοι έκαναν εξετάσεις στον πατέρα του που δεν χρειαζόταν, καθώς ο άνθρωπος βρισκόταν «στα τελευταία του» και τον κρατούσαν ζωντανό μόνο και μόνο για να λαμβάνουν χρήματα από τις εξετάσεις και τις θεραπείες που του έκαναν.
«Εγώ προσωπικά μια τραυματική εμπειρία με τον πατέρα μου όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί μετά από εγκεφαλικά. Με το που πήγαμε στην κλινική, γιατί δεν έχεις και το περιθώριο να κάνεις έρευνα σε τέτοιες περιπτώσεις, ψάχνεις ό,τι καλύτερο για τον άνθρωπο που αγαπάς. Λες να πάω κάπου ιδιωτικά να πληρώσω, αλλά να τύχει φροντίδας όπως αξίζει. Ωστόσο, τα πράγματα στην αρχή φαίνονται ωραία γιατί όπως μας τα παρουσίασαν, μετά άρχισαν να κάνουν εξετάσεις που δεν χρειάζονταν γιατί ο άνθρωπος ήταν «στα τελευταία του». Έκατσε δύο μήνες. Ωστόσο, του έκαναν εξετάσεις, εξετάσεις, εξετάσεις, θεραπείες, πράγματα που δεν τα χρειαζόταν 93 χρόνων άνθρωπος όλα αυτά. Αλλά με το πρόσχημα του ότι δεσμεύτηκε ο ΑΜΚΑ, δεν μπορούσαμε να γράψουμε τις εξετάσεις του. Ότι και καλά, δεσμεύεται ο ΑΜΚΑ όταν ένας ασθενής μπει στην κλινική, η συγκεκριμένη τουλάχιστον αυτό ξέρω εγώ, δεν μπορούσε να γράψει κάτι κάποιος άλλος ή και λοιπά. Ο αριθμός αυτός δηλαδή ήταν υπό την φροντίδα των γιατρών και δεν μπορούσαμε να κάνουμε εμείς κάτι άλλο ή άλλος γιατρός να συνταγογραφήσει. Γιατί ζήτησα να γράψουμε εμείς τις εξετάσεις από γιατρούς έξω και λοιπά, να μην επιβαρυνθούμε ας πούμε το κόστος. Λέει δεν γίνεται αυτό και ό,τι χρειαστεί και κριθεί απαραίτητο θα γίνει και λοιπά. Και αυτό φυσικά είχε μια διαφορετική έκταση όσον αφορά στο οικονομικό, γιατί διπλασιάστηκαν τα χρήματα απ’ αυτά που μας είπαν στην αρχή», λέει ο κύριος Χαράλαμπος
Περιγράφει, δε, ότι όταν πέθανε ο πατέρας του τον είχαν αφήσει σε ένα μικρό δωμάτιο, που είχε σφουγγαρίστρες, αφού δεν είχαν χώρο για τους νεκρούς.
«Το ζήτημα είναι ότι όταν χρειάστηκε κάτι άλλο ο πατέρας μου, δηλαδή χρειάστηκε– είχε κάποια ανεπάρκεια με τα νεφρά του, λέει εμείς δεν μπορούμε να το καλύψουμε. Θα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε, λέει, εξετάσεις στα νεφρά του. Τον βάλαμε για φροντίδα μετά από κάποιο εγκεφαλικό, γιατί δεν μπορούσαμε εμείς. Δεν μπήκε για να αποθεραπευτεί από κάτι. Δεν μπορούσαμε να βρούμε ας πούμε σε κάποιο άλλο ίδρυμα. Θέλαμε να έχει και ιατρική περίθαλψη παράλληλα. Πέθανε και μας τον αφήσανε κάτω εκεί σε ένα δωματιάκι που είχε σφουγγαρίστρες και αυτά δεν είχανε χώρο και για τους νεκρούς δηλαδή έναν χώρο έτσι με αξιοπρέπεια να φύγουν οι άνθρωποι από κει πέρα. Μας είπανε “κάτω είναι ο πατέρας σας” και όταν τους κάναμε μια αρνητική κριτική, μάς απάντησαν ότι η επιλογή της κλινικής βαραίνει εμάς. Και πάντα λέει εμείς σε πλήρη γνώση των όρων λειτουργίας. Απάντησαν ότι η θεραπευτική και διαγνωστική προσέγγιση κάθε περιστατικού, λέει, “δεν αποτελούν προαιρετική επιλογή αλλά ιατρική αναγκαιότητα”. Δηλαδή δεν μπορούσα εγώ να κάνω επιλογή στη θεραπεία του. Και λέει “εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις γιατί η ιατρική δεοντολογία δεν μας επιτρέπει λέει να κάνουμε εκπτώσεις στην υγεία των ασθενών μας. Θέλουμε το καλύτερο”. Το είδαμε το καλύτερο φυσικά, όπως το είδαν και πάρα πολλοί. Γιατροί απ’ έξω μου είπαν ότι τον κρατούσαν στη ζωή μόνο και μόνο για να κάνουν εξετάσεις και θεραπείες. Ο άνθρωπος ήταν να φύγει και τον κρατούσαν. Σε μια βδομάδα θα είχε φύγει ο άνθρωπος, αλλά τον πήγαμε δύο μήνες να πάρουν κάποια χιλιάρικα».
«Βάλαμε μέσα υγιέστατη την κουμπάρα μου, 80 κιλά και την πήρα πεθαμένη 27 κιλά»
Μία άλλη καταγγέλλουσα, η κυρία Βιργινία, περιέγραψε στο Mega, πώς η κουμπάρα της μπήκε στην κλινική, έχοντας ένα πρόβλημα με το ισχίο της, και τελικά πέθανε ύστερα από επτά μήνες ζυγίζοντας μόλις 27 κιλά.
«Βάλαμε υγιέστατη μέσα την κουμπάρα μας για να επανέλθει λίγο με κάποιες ασκήσεις στο ισχίο της. Δεν της δίνανε νερό, δεν την ταΐζανε. Το προσωπικό ήταν γνωστό, δύο άτομα που απασχολούσε η κλινική και μου λέγανε “κυρία Βιργινία φωνάζει όλη μέρα πεινάω, διψάω”. Όταν τελείωσε η γυναίκα την πήραμε από 80 κιλά που τη βάλαμε 27 κιλά νεκρή. Δεν καταλάβαμε τι έγινε. Αυτό έγινε σε επτά μήνες ακριβώς. Ήτανε τότε με το COVID και δεν μας επέτρεπαν να μπούμε μέσα. Το ίδιο κόλπο. Τρία χρόνια συμπληρώσαμε 12 Σεπτεμβρίου», λέει αρχικά.
Η ίδια καταγγέλλει πως δεν έγιναν νερό στην κουμπάρα της, για να μην χρειάζεται να της αλλάζουν πάνες. «Όταν την είδαμε που μας τη φέραν και ρώτησα από τι πέθανε, μου λένε από COVID. Καλά, λέω, είστε σοβαροί; Δεν μας επιτρέπατε να μπούμε και πέθανε από COVID; Τέλος πάντων, πήγα εγώ για να πληρώσω. Μπροστά η ρεσεψιόν ήταν πασαλειμμένη με αίματα και δεν μπήκα στον χώρο, γιατί σιχάθηκα. Η βρωμιά και η δυσωδία που είχε αυτός ο χώρος ήταν άλλο πράγμα. Πλήρωνα 1.100 ευρώ το μήνα. Όταν πηγαίνεις κάποιον τον βάζουν εκεί που πρέπει να τον βάλουν, γιατί είσαι κι εσύ μαζί σαν συνοδός. Στην πορεία όμως βλέπεις τα υπόλοιπα. Μα δεν της έδιναν νερό γιατί για να μην της αλλάζουν πάνες. Γιατί λέει έπρεπε να κατουρηθεί, να της αλλάξω, να την κάνω. Ποιος θα το έκανε; Δεν υπήρχε προσωπικό. Ήταν υγιέστατη, πανέξυπνη. Δηλαδή δεν μπορώ να περιγράψω. Επικοινωνούσαμε, μα όποτε παίρναμε τηλέφωνο φώναζε “πεινάω, διψάω”. Και λέω μα καλά είναι δυνατόν; Δεν σου δίνουν να φας; Δηλαδή τι είναι να σου δώσουν να φας; Μα τους πήραμε και λέει “μην ακούτε, τα έχει χάσει”. Η γυναίκα ήταν πανέξυπνη. Τι τα έχει χάσει; 77 ετών. Δεν είχε πρόβλημα υγείας. Είχε αυτό το πρόβλημα με το ισχίο», υπογράμμισε.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της καταγγέλλουσας, «μέχρι που θέλανε να τη βάλουν να υπογράψει, να της πάρουν και το σπίτι. Αυτά τα λεφτά γιατί ήρθα εγώ μετά και τα πλήρωσα. Γιατί δεν μπορούσε ο γιος της και ήθελαν να της γράψουν και το σπίτι στο Πανόραμα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου