Η σαρωτική επικράτηση της ακροδεξιάς «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD) στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη αποτέλεσμα περιφερειακών εκλογών. Από το Λονδίνο έως το Παρίσι, η κάλπη στην ανατολική Γερμανία αντιμετωπίζεται ως προειδοποιητικό σήμα για την πολιτική κατεύθυνση ολόκληρης της Ευρώπης, καθώς η ακροδεξιά κερδίζει συνεχώς έδαφος και κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις πλησιάζουν σε Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία.
Σπάνια το αποτέλεσμα μιας περιφερειακής εκλογικής αναμέτρησης είχε αντιμετωπιστεί με τόσο μεγάλη ανησυχία για το μέλλον της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Και αυτό γιατί δεν συνέβη σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Συνέβη στη Γερμανία, μία χώρα που επί δεκαετίες, μετά την καταστροφή του ναζισμού, είχε κρατήσει τα ακροδεξιά κόμματα μακριά από την εξουσία.
Φωτογραφία: Clemens Bilan / EPA
Η νίκη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ αποτελεί, σύμφωνα με ανάλυση των New York Times, ακόμη ένα βήμα σε μία δεκαετή πορεία κατά την οποία τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης μετακινούνται σταθερά όλο και πιο κοντά στον πυρήνα της πολιτικής εξουσίας.
Με σειρά εκλογών να ακολουθούν στην Ευρώπη μέσα στον επόμενο χρόνο, η επιτυχία του AfD θα μπορούσε να αποτελέσει τόσο προάγγελο νέων ακροδεξιών νικών όσο και υπόδειγμα για το πώς μπορούν αυτές να επιτευχθούν.
Το λαϊκιστικό και αντιμεταναστευτικό μήνυμα του κόμματος έχει πολλά κοινά στοιχεία με εκείνα εθνικιστικών δυνάμεων στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, χώρες στις οποίες μεγάλα τμήματα του εκλογικού σώματος εκφράζουν παρόμοια δυσαρέσκεια για την οικονομία, το κόστος ζωής και την πολιτική ελίτ.
«Η ανεπτυγμένη Ευρώπη περνά μια μορφή εξελιγμένης κρατικής αποτυχίας»
Οι Γάλλοι ψηφοφόροι θα εκλέξουν νέο πρόεδρο την επόμενη άνοιξη, εκλογές αναμένονται στην Ισπανία έως τον Αύγουστο και στην Ιταλία έως το τέλος του επόμενου έτους.
Και στις τρεις χώρες, ακροδεξιά πολιτικά κόμματα βρίσκονται σε άνοδο, πιέζοντας κυβερνήσεις και παραδοσιακά κόμματα τα οποία οι ψηφοφόροι θεωρούν υπεύθυνα για βαθύτερα προβλήματα των οικονομιών τους.
«Η ανεπτυγμένη Ευρώπη περνά μια εκδοχή εξελιγμένης κρατικής αποτυχίας», δήλωσε στους New York Times ο Μουτζτάμπα Ραχμάν, αναλυτής ευρωπαϊκών θεμάτων στην εταιρεία πολιτικού κινδύνου Eurasia Group.
«Οι κυβερνήσεις αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες για το κόστος ζωής. Δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ψηφοφόρων τους», πρόσθεσε.
Στη Γερμανία, η άνοδος των τιμών και η υψηλή ανεργία συνέβαλαν ώστε το AfD να συγκεντρώσει υπερδιπλάσιες ψήφους από το κεντροδεξιό κόμμα του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.
Το αποτέλεσμα αποκάλυψε με έντονο τρόπο και ένα βαθύτερο χάσμα στην Ευρώπη.
Από τη μία βρίσκονται όσοι αντιμετωπίζουν την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων ως απειλή για τους δημοκρατικούς θεσμούς και προειδοποιούν για αποδυνάμωση των θεσμικών αντίβαρων και υποβάθμιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.
Από την άλλη, ένας αυξανόμενος αριθμός ψηφοφόρων θεωρεί τα κόμματα αυτά απάντηση απέναντι σε μία απομακρυσμένη από την κοινωνία πολιτική ελίτ, την οποία κατηγορεί ότι έχει διαβρώσει την εθνική ταυτότητα και έχει θέσει σε κίνδυνο το βιοτικό επίπεδο.
Το AfD κέρδισε, αλλά μπορεί να μη σχηματίσει κυβέρνηση
Παρά τη σαρωτική νίκη του, το AfD φαίνεται, σύμφωνα με τα σχεδόν οριστικά αποτελέσματα, να έμεινε λίγο κάτω από την απόλυτη πλειοψηφία. Αυτό σημαίνει ότι ενδέχεται τελικά να μην μπορέσει να κυβερνήσει τη Σαξονία-Άνχαλτ.
Τα υπόλοιπα κόμματα έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε κυβέρνηση συνασπισμού με το AfD, στελέχη του οποίου έχουν προκαλέσει επανειλημμένα αντιδράσεις για χρήση ναζιστικών συνθημάτων και δηλώσεις που υποβαθμίζουν το Ολοκαύτωμα.
Η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών έχει χαρακτηρίσει το AfD «ύποπτη» εξτρεμιστική οργάνωση, μεταξύ άλλων επειδή στελέχη του έχουν παρουσιάσει Γερμανούς μεταναστευτικής καταγωγής ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Σύμφωνα με τον Guardian, ο επικεφαλής υποψήφιος του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, πρώην πωλητής αρωμάτων με έντονη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, υποστήριξε ότι οι ψηφοφόροι έδωσαν στο κόμμα σαφή εντολή να κυβερνήσει.
Χωρίς απόλυτη πλειοψηφία, ωστόσο, θα χρειαστεί είτε κυβερνητικό εταίρο είτε την ανοχή άλλων κομμάτων για τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας.
Τα υπόλοιπα κόμματα έχουν αποκλείσει επισήμως το ενδεχόμενο να προσφέρουν στον Ζίγκμουντ την υποστήριξη που χρειάζεται. Ωστόσο, το μικρό λαϊκιστικό κόμμα BSW, το οποίο χαρακτηρίζεται «αριστερό-συντηρητικό» και πέρασε οριακά το όριο του 5% για είσοδο στο τοπικό κοινοβούλιο, έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο άτυπης συνεργασίας.
Φωτογραφία: Clemens Bilan / EPA
Ρωγμές στο γερμανικό «τείχος προστασίας» απέναντι στο AfD
Πριν ακόμη ανοίξουν οι κάλπες, ορισμένα στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών στη Σαξονία-Άνχαλτ είχαν αρχίσει να αμφισβητούν δημόσια την πολιτική του λεγόμενου «τείχους προστασίας», δηλαδή της πλήρους άρνησης συνεργασίας των παραδοσιακών κομμάτων με το AfD.
Ο Ζίγκμουντ δήλωσε ότι τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες θα κινηθεί «με απλωμένο το χέρι», επιχειρώντας να δοκιμάσει την μέχρι σήμερα σταθερή άρνηση των υπόλοιπων κομμάτων να βοηθήσουν το AfD να αποκτήσει κυβερνητική εξουσία.
Εάν δεν καταφέρει να σχηματίσει συνασπισμό, έχει αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο νέων εκλογών, κάτι που όμως θα απαιτούσε πλειοψηφία δύο τρίτων στο τοπικό κοινοβούλιο.
Η μεγάλη διαφορά με την οποία επικράτησε το AfD δημιουργεί επιπλέον ερωτήματα για το κατά πόσο μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί αυτή η πολιτική απομόνωσης.
Η μοναδική προηγούμενη νίκη του AfD σε κρατίδιο είχε σημειωθεί στη γειτονική Θουριγγία το 2024. Τότε, όμως, η επικράτησή του ήταν μικρότερη και τα υπόλοιπα κόμματα κατάφεραν να σχηματίσουν έναν ιδεολογικά ετερόκλητο συνασπισμό.
Στη Σαξονία-Άνχαλτ κάτι ανάλογο μοιάζει πολύ δυσκολότερο.
Ο απερχόμενος πρωθυπουργός του κρατιδίου, Σβεν Σούλτσε, παραδέχθηκε ότι το CDU δεν διαθέτει πλέον πολιτική εντολή για να επιχειρήσει κάτι τέτοιο.
Φωτογραφία: Hannibal Hanschke / EPA
«Βαθιά σοκαρισμένος» ο Μερτς
Η εκλογική αναμέτρηση αποτέλεσε παράλληλα μία οδυνηρή ήττα για τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και το CDU. Ο Μερτς εμφανίστηκε σκυθρωπός μετά το αποτέλεσμα και παραδέχθηκε ότι είναι «βαθιά σοκαρισμένος».
Σύμφωνα με exit polls που επικαλείται ο Guardian, πολλοί ψηφοφόροι ήταν οργισμένοι επειδή θεωρούν ότι ο καγκελάριος αθέτησε τις υποσχέσεις του για αναζωογόνηση της οικονομίας και αποκατάσταση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Οι υψηλές τιμές της ενέργειας, οι οποίες επιβαρύνθηκαν περαιτέρω από τον πληθωρισμό και τον πόλεμο στο Ιράν, έχουν πλήξει ιδιαίτερα τη Σαξονία-Άνχαλτ, το φτωχότερο κρατίδιο της Γερμανίας.
Μάλιστα, το κόστος ζωής φαίνεται να βάρυνε περισσότερο από τη μετανάστευση, παρότι το μεταναστευτικό αποτελεί παραδοσιακά κεντρικό ζήτημα του AfD.
Αν και η δύναμη του AfD παραμένει μεγαλύτερη στην πρώην κομμουνιστική ανατολική Γερμανία, το κόμμα σημείωσε σημαντική άνοδο και σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις σε δυτικά κρατίδια νωρίτερα φέτος, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ανησυχίας για την αποβιομηχάνιση.
Πίεση στον Μερτς και φόβοι για πολιτική αστάθεια
Οι New York Times σημειώνουν ότι το αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο τον Μερτς, ιδιαίτερα εάν στελέχη του κόμματός του τού επιρρίψουν την ευθύνη για την ήττα.
Η θέση του έχει αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε πολιτικοί αναλυτές να συζητούν πλέον ανοιχτά ακόμη και το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του, ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν εξαιρετικά απίθανο στη Γερμανία.
«Είναι μεγάλη ανησυχία για την Ευρώπη», ανέφερε ο Ραχμάν. «Μια αδύναμη Γερμανία, με έναν καγκελάριο που χάνει τον έλεγχο και αναγκάζεται να ασχολείται με εσωτερικά προβλήματα, είναι αρνητική εξέλιξη και τελικά θα μειώσει την ικανότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της», πρόσθεσε.
Το SPD, ο μικρότερος εταίρος της κυβερνητικής συμμαχίας του Μερτς, άφησε τη Δευτέρα να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να χαλαρώσει ορισμένες από τις σχεδιαζόμενες αλλαγές στο ακριβό και πιεσμένο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, προκειμένου να κατευναστεί η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων.
Ο Μερτς, από την πλευρά του, επέμεινε ότι οι μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας και στις συντάξεις είναι απαραίτητες και δήλωσε ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται γι’ αυτές «προς το συμφέρον των παιδιών και των εγγονιών μας».
Χιλιάδες διαδηλωτές στους δρόμους μετά τη νίκη του AfD
Η σαρωτική επικράτηση του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις και στους δρόμους της γερμανικής πρωτεύουσας, με χιλιάδες διαδηλωτές να συγκεντρώνονται τη Δευτέρα στην Πύλη του Βρανδεμβούργου, καταγγέλλοντας την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος.
Η αστυνομία του Βερολίνου υπολόγισε τους συμμετέχοντες σε περίπου 5.000 στις 19:00, μία ώρα μετά την έναρξη της κινητοποίησης, ενώ η οργάνωση Campact, που συμμετείχε στη διοργάνωση, έκανε λόγο για 14.000 διαδηλωτές.
Οι αριθμοί ήταν αισθητά μικρότεροι σε σχέση με το κύμα κινητοποιήσεων κατά του AfD στις αρχές του 2025, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι είχαν διαδηλώσει σε ολόκληρη τη Γερμανία, με ιδιαίτερα μεγάλες συγκεντρώσεις στο Βερολίνο.
«Βλέπω ότι η δημοκρατία στη χώρα μας βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό σοβαρή απειλή», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η διαδηλώτρια Μαρί-Τερέζ Χάτεντορφ, εκφράζοντας παράλληλα απογοήτευση για τη μικρότερη συμμετοχή στη νέα κινητοποίηση.
Το AfD είναι ήδη το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο και εδώ και μήνες προηγείται στις εθνικές δημοσκοπήσεις. Στη Σαξονία-Άνχαλτ συγκέντρωσε σχεδόν 44% των ψήφων, καταφέροντας βαρύ πλήγμα στο CDU του Φρίντριχ Μερτς.
Το αποτέλεσμα έχει χαρακτηριστεί πολιτικός σεισμός, καθώς φέρνει ένα ακροδεξιό κόμμα πιο κοντά από ποτέ στο να ηγηθεί κυβέρνησης γερμανικού κρατιδίου μετά την εποχή του ναζισμού.
Μία ακόμη διαδηλώτρια, η οποία συστήθηκε μόνο ως Άλις, είπε στο AFP ότι το αποτέλεσμα την έκανε να αισθανθεί «κατάθλιψη». Πήγε στη συγκέντρωση μαζί με τον γιο και τον σκύλο της, δηλώνοντας ότι θέλει «μια ανοιχτή κοινωνία όπου όλοι θα αισθάνονται ευπρόσδεκτοι και κατανοητοί».
«Φοβόμαστε ότι η δημοκρατία μας καταρρέει», δήλωσε από την πλευρά της μία 68χρονη διαδηλώτρια, η Έλεν, ενώ ο σύζυγός της, Μίχαελ, χαρακτήρισε το εκλογικό αποτέλεσμα «βαθιά ανησυχητικό».
Αρκετοί από τους διαδηλωτές απέδωσαν ευθύνες και στην κυβέρνηση Μερτς, κατηγορώντας την ότι δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τη συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια.
Διαδηλώσεις κατά του AfD πραγματοποιήθηκαν επίσης και στη Φρανκφούρτη και στη Νυρεμβέργη, με πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην άνοδο του ακροδεξιού κόμματος.
Επόμενα τεστ σε Βερολίνο και Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Η πολιτική πίεση στη γερμανική κυβέρνηση μπορεί να ενταθεί άμεσα.
Στις 20 Σεπτεμβρίου οι ψηφοφόροι προσέρχονται στις κάλπες τόσο στο Βερολίνο όσο και στο κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.
Η δυναμική του AfD, σε συνδυασμό με την ευρεία δυσαρέσκεια απέναντι στον Μερτς και στην κυβέρνηση συνεργασίας CDU-SPD, καθιστά τις δύο αναμετρήσεις ιδιαίτερα επικίνδυνες για τα ομοσπονδιακά κυβερνητικά κόμματα.
Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, το AfD διαθέτει αυτή τη στιγμή μικρό προβάδισμα έναντι του SPD, αν και δεν φαίνεται πιθανό να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία.
Στο Βερολίνο το σκηνικό είναι περισσότερο κατακερματισμένο, με CDU, την Αριστερά (Die Linke) και AfD να διεκδικούν την πρώτη θέση.
Ακόμη και αν το CDU διατηρήσει το προβάδισμά του, θα μπορούσε να δυσκολευτεί πολύ να σχηματίσει έναν ιδεολογικά συνεκτικό κυβερνητικό συνασπισμό, προκαλώντας ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα στον Μερτς.
Φωτογραφία: Dmitry Kostyukov / The New York Times
Η Μαρίν Λεπέν πιο κοντά από ποτέ στην εξουσία
Η ανησυχία των κεντρώων κομμάτων δεν περιορίζεται στη Γερμανία.
Στη Γαλλία, όπου ο Εμανουέλ Μακρόν πρόκειται να αποχωρήσει από την προεδρία την επόμενη άνοιξη, η Μαρίν Λεπέν προηγείται με μεγάλη διαφορά στις δημοσκοπήσεις του πρώτου γύρου.
Σε ορισμένες πρόσφατες μετρήσεις έχει καταλάβει την πρώτη θέση ακόμη και σε υποθετικές αναμετρήσεις δεύτερου γύρου, γεγονός που την τοποθετεί πιο κοντά στην εξουσία από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στα 14 χρόνια κατά τα οποία διεκδικεί την προεδρία.
Σύμφωνα με τους New York Times, τα ποσοστά της είναι υπερδιπλάσια από εκείνα του ισχυρότερου κεντρώου υποψηφίου, Εντουάρ Φιλίπ, ή του κορυφαίου υποψηφίου της ριζοσπαστικής Αριστεράς, Ζαν-Λικ Μελανσόν.
Ο Ραχμάν εκτιμά ότι ένα ακροδεξιό κόμμα στην κυβέρνηση του Παρισιού θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εθνική εκλογική αναμέτρηση, λόγω του μεγέθους της Γαλλίας, του πυρηνικού της οπλοστασίου και του θεμελιώδους ρόλου της στην ευρωπαϊκή ενοποίηση.
Θα μπορούσε επίσης να σημάνει το τέλος του γαλλικού «cordon sanitaire», της άτυπης συμφωνίας των παραδοσιακών κομμάτων να μη συνεργάζονται κυβερνητικά με ακροδεξιά κόμματα.
«Και στις δύο χώρες, το αντιφασιστικό μέτωπο που κυριαρχούσε από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου φαίνεται να βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης», δήλωσε ο Φιλίπ Μαρλιέρ, καθηγητής Γαλλικής και Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο University College London.
Το κρίσιμο ερώτημα για τη Γαλλία είναι εάν ο Φιλίπ ή κάποιος άλλος υποψήφιος θα καταφέρει να ενώσει αρκετές δυνάμεις από την Κεντροδεξιά και την Κεντροαριστερά ώστε να εμφανιστεί ως κοινός υποψήφιος του πολιτικού κέντρου.
Σε έναν δεύτερο γύρο, σύμφωνα με τους αναλυτές, ένας τέτοιος υποψήφιος θα είχε πιθανότητες να επικρατήσει της Λεπέν.
Εάν όμως το κέντρο παραμείνει κατακερματισμένο, ο Μελανσόν θα μπορούσε να περάσει στον δεύτερο γύρο απέναντι στη Λεπέν. Σε ένα τέτοιο σενάριο, το οποίο η γαλλική πολιτική τάξη αντιμετωπίζει ως εφιαλτικό, η Λεπέν θα θεωρούνταν το φαβορί.
Φωτογραφία: Finbarr O’Reilly / The New York Times
Vox στην Ισπανία, Μελόνι στην Ιταλία και οι ανατροπές στη Βρετανία
Στην Ισπανία, αναλυτές εκτιμούν ότι το ακροδεξιό Vox θα μπορούσε να αποκτήσει θέση στην επόμενη κυβέρνηση συνασπισμού, καθώς η σημερινή κυβέρνηση υπό τους Σοσιαλιστές έχει πληγεί από σκάνδαλα διαφθοράς και τη μεταναστευτική κρίση.
Στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι έχει προσφέρει σε άλλους ομοϊδεάτες πολιτικούς ένα πιθανό μοντέλο άσκησης εξουσίας.
Η Μελόνι, της οποίας το κόμμα έχει νεοφασιστικές καταβολές, έχει μετριάσει τη ρητορική της σε ζητήματα όπως η Ουκρανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση και πρόσφατα γιόρτασε το γεγονός ότι η κυβέρνησή της έγινε η μακροβιότερη συνεχόμενη κυβέρνηση στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Βρίσκεται σε σχετικά ισχυρή θέση ενόψει των εκλογών του επόμενου καλοκαιριού.
Ωστόσο, η άνοδος του Ρομπέρτο Βανάτσι, ο οποίος βρίσκεται ακόμη δεξιότερά της, την έχει οδηγήσει σε σκληρότερες θέσεις σε ζητήματα όπως η μετανάστευση.
Στη Βρετανία, αντίθετα, η άνοδος του Reform UK έχει δεχθεί πλήγμα από σειρά οικονομικών σκανδάλων που αφορούν τον Νάιτζελ Φάρατζ, προσφέροντας απροσδόκητη ανάσα στην κυβέρνηση των Εργατικών υπό τον νέο πρωθυπουργό Άντι Μπέρναμ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Κιρ Στάρμερ τον Ιούλιο.
Ο Φάρατζ αντιμετωπίζει παράλληλα ανταγωνισμό από τα δεξιά. Ο πρώην συνεργάτης του Ρούπερτ Λόου αποχώρησε και δημιούργησε ακόμη πιο δεξιό πολιτικό σχηματισμό, αφαιρώντας ψήφους από το Reform UK.
Η περίπτωση Όρμπαν δείχνει ότι η άνοδος δεν είναι μονόδρομος
Παρά τη δυναμική που εμφανίζουν τα ακροδεξιά κόμματα, η πορεία τους προς την εξουσία δεν θεωρείται αναπόφευκτη.
Τον Απρίλιο, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν έχασε την εξουσία έπειτα από 16 χρόνια, καθώς μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος θεωρούσε ότι η κυβέρνησή του είχε διαφθαρεί, παραμελούσε την οικονομία και είχε ανοίξει περιττές συγκρούσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ήττα του Fidesz προσέφερε ελπίδα στα παραδοσιακά κόμματα ότι και τα ακροδεξιά κόμματα μπορούν να αποδειχθούν πολιτικά ευάλωτα όταν αναλάβουν την ευθύνη της διακυβέρνησης.
Ο Τίμοθι Μπέιλ, καθηγητής Πολιτικής στο Queen Mary University of London, σημείωσε ότι το πόσο θα πρέπει να ανησυχούν τα παραδοσιακά κόμματα από την επιτυχία του AfD θα εξαρτηθεί τελικά από το τι θα συμβεί εάν το κόμμα βρεθεί στην εξουσία και από το κατά πόσο θα μπορέσει να κυβερνήσει αποτελεσματικά.
Φωτογραφία: Isabel Infantes / Reuters
Το μήνυμα από τη Γερμανία προς την Ευρώπη
Η εκλογή στη Σαξονία-Άνχαλτ συμπυκνώνει ένα πολιτικό πρόβλημα που εξαπλώνεται σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης: παραδοσιακές κυβερνήσεις δυσκολεύονται να απαντήσουν στην ακρίβεια, στην οικονομική ανασφάλεια, στη μετανάστευση και στον φόβο της αποβιομηχάνισης, ενώ κόμματα που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θεωρούνταν περιθωριακά μετατρέπονται σε βασικούς διεκδικητές της εξουσίας.
Την ίδια στιγμή, η σχέση των ευρωπαϊκών ακροδεξιών κομμάτων με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να εξελιχθεί σε δίκοπο μαχαίρι.
Η Λεπέν και άλλοι λαϊκιστές ηγέτες έχουν επιχειρήσει να κρατήσουν αποστάσεις από τον Τραμπ, ο οποίος παραμένει ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στην Ευρώπη και χάνει γρήγορα έδαφος και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για τα πιεσμένα κόμματα του ευρωπαϊκού κέντρου, ο Ραχμάν θεωρεί ότι υπάρχει μία πολιτική ελπίδα: οι ψηφοφόροι να δουν την αναταραχή στις ΗΠΑ και να συμπεράνουν ότι η επιλογή αντισυστημικών δυνάμεων ενέχει σημαντικά ρίσκα.
Όπως το έθεσε ο ίδιος: «Εάν πειραματιστείς με κόμματα εκτός του πολιτικού mainstream, κινδυνεύεις να κάνεις λάθη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου