Από τις σκιές που άφησαν πίσω τους τα σκάνδαλα στην Περιφέρεια Αττικής, μέχρι τα ερωτήματα που γεννά σήμερα η υπόθεση με τους ενδοφλέβιους ορούς ευεξίας στη Μύκονο, ο Γιώργος Πατούλης βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Αυτή τη φορά, το όνομά του συνδέεται με μια υπόθεση που έχει προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα. Ο ίδιος, πάντως, έχει δώσει τη δική του απάντηση, αρνούμενος όσα του αποδίδονται. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς συνέβη με τους περίφημους ορούς και πόσες απαντήσεις εξακολουθούν να αναζητούνται.
Μια υπόθεση με πολυτελείς βίλες, ξενοδοχεία, γιοτ, «premium» ορούς ευεξίας και ένα σοβαρό ερώτημα για την αδειοδότηση προϊόντων βρίσκεται στο επίκεντρο. Η ιστορία αφορά τους λεγόμενους IV drips, δηλαδή σκευάσματα που προορίζονται για ενδοφλέβια χορήγηση και παρουσιάζονταν διαδικτυακά ως υπηρεσία ευεξίας στη Μύκονο.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, όμως, δεν βρίσκεται στη χλιδή της διαφήμισης. Βρίσκεται στην απάντηση του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, η οποία αλλάζει τα δεδομένα.
Τα προϊόντα που του τέθηκαν υπόψη δεν διέθεταν άδεια κυκλοφορίας ως φαρμακευτικά προϊόντα και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά ως τέτοια. Ο ΕΟΦ αναφέρει επίσης ότι, λόγω της προβλεπόμενης ενδοφλέβιας ή παρεντερικής χορήγησης, τα συγκεκριμένα προϊόντα δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν απλώς ως συμπληρώματα διατροφής.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό μυστήριο.
Από το «wellness» στο μικροσκόπιο του ΕΟΦ
Η υπηρεσία που είχε παρουσιαστεί διαδικτυακά συνδεόταν με την OMS Total Care και διαφημιζόταν ως λύση για ενυδάτωση, αποκατάσταση και ευεξία. Το concept ήταν ιδιαίτερα… μυκονιάτικο. Ο πελάτης δεν χρειαζόταν απαραίτητα να πάει σε κάποιον συνηθισμένο χώρο.
Η υπηρεσία παρουσιαζόταν ως διαθέσιμη ακόμη και σε πολυτελείς κατοικίες, ξενοδοχεία και γιοτ.
Με άλλα λόγια, η ιατρική υπηρεσία πήγαινε στον πελάτη.
Το ζήτημα όμως είναι ότι η ενδοφλέβια χορήγηση δεν είναι μια απλή υπηρεσία spa. Αφορά άμεση χορήγηση ουσιών στον οργανισμό και γι’ αυτό η ασφάλεια του προϊόντος, η προέλευση, η σύνθεση, η παρασκευή και ο τρόπος χορήγησης έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Ο ίδιος ο ΕΟΦ διαθέτει διαδικασίες για τις άδειες κυκλοφορίας και για την παραγωγή και διακίνηση φαρμακευτικών προϊόντων.
Οι «οροί» κατέβηκαν και τα ερωτήματα έμειναν
Μετά την ανάδειξη της υπόθεσης, οι σχετικές αναφορές στους IV ορούς φέρεται να αποσύρθηκαν από την ιστοσελίδα. Και αυτό, αντί να κλείσει την ιστορία, άνοιξε νέο κύκλο ερωτημάτων.
Ποιος ακριβώς παρασκεύαζε τα σκευάσματα;
Πού γινόταν η παρασκευή τους;
Με ποια διαδικασία;
Υπήρχε συγκεκριμένος παραγωγός ή επρόκειτο για εξατομικευμένες παρασκευές μετά από ιατρική αξιολόγηση;
Και κυρίως, τι ακριβώς διαφημιζόταν στον πελάτη και τι τελικά θα του χορηγούνταν;
Αυτές είναι διαφορετικές ερωτήσεις και δεν πρέπει να μπερδεύονται μεταξύ τους.
Το γεγονός ότι μια ιστοσελίδα παρουσίαζε συγκεκριμένα προϊόντα ή υπηρεσίες δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι αυτά χορηγήθηκαν πράγματι σε ασθενείς. Άλλο η διαφήμιση, άλλο η πραγματική παροχή και άλλο η νόμιμη κυκλοφορία ενός φαρμακευτικού προϊόντος.
Το όνομα Πατούλης και η αλλαγή στην ιστοσελίδα
Στην υπόθεση έχει εμπλακεί και το όνομα του Γιώργου Πατούλη, ο οποίος, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εμφανιζόταν παλαιότερα στην ιστοσελίδα με ιδιότητα προέδρου και στη συνέχεια η αναφορά αυτή άλλαξε.
Ο ίδιος έχει αρνηθεί ότι ήταν πρόεδρος εταιρείας που συνδεόταν με την ιστοσελίδα και έχει υποστηρίξει ότι η συμμετοχή του αφορά συγκεκριμένο ιδιωτικό οδοντιατρείο, ενώ απέδωσε τη σύγχυση στη δημιουργία ενιαίου ιστοτόπου που συγκέντρωνε υπηρεσίες διαφορετικών εταιρειών και δομών.
Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος Χατζηστεφάνου, που εμφανιζόταν επίσης στη σχετική δραστηριότητα, υποστήριξε ότι οι οροί δεν χορηγήθηκαν ποτέ και ότι επρόκειτο για υπηρεσία που δοκιμάστηκε σε διαφημιστικό επίπεδο αλλά δεν προχώρησε.
Αυτό όμως γεννά ακόμη ένα ερώτημα.
Αν η υπηρεσία δεν λειτούργησε ποτέ, γιατί υπήρχε τόσο αναλυτική παρουσίαση προϊόντων, πρωτοκόλλων και επιλογών για τους πελάτες;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι κρίσιμη για να ξεκαθαριστεί τι ακριβώς συνέβη.
Η ενδοφλέβια χορήγηση δεν είναι παιχνίδι
Το πιο σοβαρό κομμάτι της ιστορίας αφορά την ασφάλεια.
Ο ΕΟΦ έχει επισημάνει σε σχετικές ενημερώσεις του ότι προϊόντα που προορίζονται για συγκεκριμένες φαρμακευτικές χρήσεις υπόκεινται σε αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο. Παράλληλα, ο Οργανισμός έχει προειδοποιήσει γενικότερα για τους κινδύνους από μη αδειοδοτημένα φαρμακευτικά προϊόντα και την προβολή τους στο κοινό.
Στην περίπτωση των IV drips, το ζήτημα είναι ακόμη πιο ευαίσθητο επειδή το υλικό περνά απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος.
Επομένως, οι συνθήκες παρασκευής, η στειρότητα, η δοσολογία, η σύνθεση και η ιατρική επίβλεψη δεν είναι λεπτομέρειες για τα ψιλά γράμματα.
Είναι η ίδια η ουσία της υπόθεσης.
Και κάπως έτσι, αυτό που αρχικά έμοιαζε με μια ακόμη πολυτελή υπηρεσία ευεξίας για το διεθνές jet set της Μυκόνου μετατρέπεται σε μια ιστορία με πολύ περισσότερα ερωτηματικά.
Γιατί πίσω από τους «premium» ορούς, τα γιοτ και τις βίλες υπάρχει ένα απλό αλλά καθοριστικό ερώτημα:
Τι ακριβώς χορηγούνταν, από ποιον, πού παρασκευαζόταν και με ποια άδεια;
Μέχρι να δοθούν τεκμηριωμένες απαντήσεις, το μυστήριο με τους IV drips της OMS Total Care κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου