ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑ;

 Ένα ερώτημα που越来越 περισσότεροι πολίτες έχουν αρχίσει να φωνάζουν: Πού πάνε τελικά όλα αυτά τα εκατομμύρια που ανακοινώνονται για έργα σε ολόκληρη την Ελλάδα;

Κάθε τόσο ακούμε για νέα χρηματοδοτικά προγράμματα, εκατομμύρια ευρώ για υποδομές, δρόμους, αντιπλημμυρικά, ύδρευση, αποχετεύσεις, αγροτική οδοποιία και δεκάδες άλλα έργα.

Οι ανακοινώσεις πέφτουν βροχή.

Τα εκατομμύρια επίσης.

Μόνο που σε πολλές περιοχές ο πολίτης συνεχίζει να βλέπει λακκούβες, σπασμένους δρόμους, πλημμυρισμένα σημεία, εγκαταλελειμμένες υποδομές και έργα που καθυστερούν ή μένουν στα χαρτιά.

Και τότε γεννιέται το απλό ερώτημα:

ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ;

Από τον δήμο στην περιφέρεια, από την περιφέρεια στο υπουργείο, από το ένα πρόγραμμα στο άλλο και από τη μία ανακοίνωση στην επόμενη, δημιουργείται ένας ολόκληρος λαβύρινθος διαχείρισης.

Και μέσα σε αυτόν τον λαβύρινθο, ο πολίτης συχνά βλέπει μόνο τις κορδέλες των εγκαινίων.

Όχι πάντα το αποτέλεσμα.

Γιατί ένα έργο δεν κρίνεται από το πόσα εκατομμύρια ανακοινώθηκαν.

Κρίνεται από το τι παραδόθηκε.

Πόσα χρήματα εγκρίθηκαν;

Πόσα συμβασιοποιήθηκαν;

Πόσα πληρώθηκαν;

Σε ποιον ανάδοχο;

Πότε ξεκίνησε το έργο;

Πότε έπρεπε να ολοκληρωθεί;

Και κυρίως:

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ;

Αυτό πρέπει να είναι το πραγματικό ταμείο.

Γιατί η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από άλλες μεγάλες ανακοινώσεις.

Έχει ανάγκη από μετρήσιμο αποτέλεσμα και απόλυτη διαφάνεια.

Κάθε ευρώ δημόσιου χρήματος πρέπει να μπορεί να ακολουθηθεί από την έγκριση μέχρι την τελευταία πέτρα που μπήκε στο έργο.

Και αν όλα έγιναν σωστά, κανείς δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από τον έλεγχο.

Αντίθετα.

Ο έλεγχος είναι φίλος της διαφάνειας.

Το πραγματικό σκάνδαλο, λοιπόν, δεν είναι να ρωτά ο πολίτης πού πήγαν τα χρήματά του.

Το πραγματικό πρόβλημα θα ήταν να μην μπορεί κανείς να του απαντήσει.

Γιατί τα εκατομμύρια είναι δημόσιο χρήμα.

Δεν είναι λάφυρο κανενός.

Και η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους «ναούς» όπου χάνονται οι αριθμοί μέσα σε φακέλους, επιτροπές, συμβάσεις και ανακοινώσεις.

Χρειάζεται έναν απλό κανόνα:

ΛΕΦΤΑ → ΕΡΓΟ → ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

Και δίπλα σε κάθε έργο:

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΣΕ — ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ — ΠΟΤΕ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ — ΚΑΙ ΑΝ ΑΞΙΖΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ.

Γιατί όταν υπάρχουν δισεκατομμύρια ευρώ για έργα αλλά ο πολίτης συνεχίζει να μετρά λακκούβες, να φοβάται τις πλημμύρες και να περιμένει χρόνια για βασικές υποδομές, κάποιος πρέπει επιτέλους να κάνει την πιο απλή ερώτηση:

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ;

Ντίνος Θεοχαρίδης