Οι «Παλαμάκηδες» και οι «Βολεψάκηδες» στο αθάνατο Ελληνικό Δημόσιο!
** Γράφει ο Φώτης Αλεξόπουλος – Οικονομολόγος
Θα θυμάστε, ασφαλώς, την παλιά Ελληνική κινηματογραφική κωμωδία με τους «Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες». Δύο οικογένειες, δύο αντίπαλα στρατόπεδα, ατελείωτες αντιπαραθέσεις και καταστάσεις που προκαλούσαν γέλιο.
Μόνο που σήμερα, στο ελληνικό Δημόσιο, η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμη και το πιο ευφάνταστο κινηματογραφικό σενάριο.
Εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση φαίνεται να πρωταγωνιστούν δύο άλλες, άτυπες αλλά εξαιρετικά ανθεκτικές «οικογένειες»: οι «Παλαμάκηδες» και οι «Βολεψάκηδες».
Οι πρώτοι χειροκροτούν κάθε διοίκηση, κάθε πολιτικό προϊστάμενο και κάθε απόφαση, ανεξάρτητα από την ορθότητά της. Οι δεύτεροι γνωρίζουν να επιβιώνουν, να προσαρμόζονται και να εξασφαλίζουν θέσεις, προνόμια και ευνοϊκή μεταχείριση, ανεξάρτητα από την πραγματική τους προσφορά.
Και κάπου ανάμεσά τους βρίσκονται χιλιάδες εργαζόμενοι που προσπαθούν καθημερινά να κάνουν σωστά τη δουλειά τους.
Στην Ελλάδα αλλάζουν κυβερνήσεις, υπουργοί, γενικοί γραμματείς, διοικητές και πρόεδροι οργανισμών. Εκείνο που συχνά παραμένει αμετάβλητο είναι η βαθιά ριζωμένη νοοτροπία της κομματικής εξάρτησης.
Η Δημόσια Διοίκηση, αντί να λειτουργεί ως ανεξάρτητος, αξιοκρατικός και αποτελεσματικός μηχανισμός εξυπηρέτησης του πολίτη, αντιμετωπίζεται πολλές φορές ως πεδίο πολιτικής επιρροής και προσωπικών εξυπηρετήσεων.
Δεν έχει πάντα σημασία τι γνωρίζεις, τι προσφέρεις ή πόσο αποτελεσματικός είσαι. Σημασία αποκτά, ποιον γνωρίζεις, ποιον στηρίζεις και, κυρίως, ποιον χειροκροτείς.
Ας μην αδικούμε, όμως, τους χιλιάδες έντιμους και ικανούς δημοσίους υπαλλήλους.
Υπάρχουν εργαζόμενοι που διαθέτουν επιστημονική κατάρτιση, εμπειρία, επαγγελματισμό και πραγματική διάθεση προσφοράς. Άνθρωποι που σηκώνουν καθημερινά το βάρος της λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών, συχνά με ελλείψεις προσωπικού, ανεπαρκείς υποδομές και αυξημένες απαιτήσεις.
Όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν ανήκει σε κυβερνήσεις, κόμματα, διοικητές ή υπηρεσιακές παρέες.
Ανήκει στους Έλληνες πολίτες που το χρηματοδοτούν και δικαιούνται να απαιτούν από αυτό διαφάνεια, δικαιοσύνη και αποτελεσματικότητα.
Γι' αυτό απαιτούνται πραγματικά αξιοκρατικές διαδικασίες επιλογής προϊσταμένων, αντικειμενική αξιολόγηση, ουσιαστική λογοδοσία, προστασία των εργαζομένων από αυθαίρετες παρεμβάσεις και διαρκής επένδυση στην εκπαίδευση και στην επιστημονική τους εξέλιξη.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερους «Παλαμάκηδες». Χρειάζεται περισσότερους άξιους ανθρώπους.
Είναι ο καιρος πιστεύω ,έπειτα από τόσες μεταρρυθμίσεις, τόσες εξαγγελίες περί εκσυγχρονισμού και τόσα ευρωπαϊκά κονδύλια, να τεθεί στο "Τραπέζι " , ένα απλό ερώτημα:
Θέλουμε ένα Δημόσιο που να υπηρετεί τον πολίτη ή ένα Δημόσιο που να εξυπηρετεί την εκάστοτε εξουσία;
Γιατί όσο οι «Παλαμάκηδες» θα επιβραβεύονται για το χειροκρότημά τους και οι «Βολεψάκηδες» για την ικανότητά τους να επιβιώνουν μέσα στους μηχανισμούς, τόσο οι πραγματικά άξιοι θα αισθάνονται ότι αγωνίζονται σε έναν άνισο υπηρεσιακό στίβο.
Διότι στην παλιά ελληνική ταινία οι «Βροντάκηδες» και οι «Φουρτουνάκηδες» μάς έκαναν να γελάμε.
Στο σημερινό Ελληνικό Δημόσιο, όμως, οι «Παλαμάκηδες» και οι «Βολεψάκηδες» μάς κοστίζουν πολύ ακριβά.
** Ο Φώτης Αλεξόπουλος είναι Πτυχιούχος της Σχολής Επιστημών Οικονομίας και Δημόσιας Διοίκησης του ΠΑΝΤΕΙΟΥ Πανεπιστημίου με Μεταπτυχιακές σπουδές στα Εφηρμοσμένα Οικονομικά της Τοπικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης , μέλος του Διοικητικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου