Μέχρι αργά το βράδυ της Παρασκευής, στο παρά πέντε της δημοσίευσης της απόφασης του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αιγύπτου, που είχε προγραμματιστεί για το Σάββατο, ο Αρχιεπίσκοπος Σινά Συμεών και η αιγυπτιακή πλευρά συνομιλούσαν για να καταλήξουν στις τελικές διατυπώσεις της εξωδικαστικής συμφωνίας. Με αυτήν μπαίνει τέλος στην πολυετή δικαστική περιπέτεια της Μονής Σινά και για πρώτη φορά κατοχυρώνονται τα θρησκευτικά ακίνητα και τα δικαιώματα της αδελφότητας στο νομικό σύστημα της Αιγύπτου.
Σύμφωνα με τη δήλωση του Συμεών το Σάββατο, «μέσα στο κλίµα της πλέον εµπεδωµένης εµπιστοσύνης µεταξύ Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και Μονής Σινά, είµεθα βέβαιοι ότι µετά τη σηµερινή ανακοίνωση περί της συμφωνίας εκλείπει πλέον ο λόγος έκδοσης της απόφασης του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου».
Αναφέρθηκε επίσης, στη στήριξη των Ορθόδοξων εκκλησιών της Ανατολής («Η εξέλιξη αυτή δίδει, βεβαίως, στην Σιναϊτική Αδελφότητα και εις εµέ προσωπικώς τον επιστηριγµό να προχωρήσουµε στην υπογραφή της Συµφωνίας») και σημείωσε ότι η υπογραφή θα γίνει μόλις το επιτρέψει η κατάσταση της υγείας του, όταν και θα οριστικοποιηθούν «συγκεκριµένες εκκρεµότητες που τυχόν ανακύψουν επί της Συµφωνίας και των συνοδευτικών της εγγράφων».
Το χρονικό
Από τον Μάιο του 2015, όταν εκδόθηκε η απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας, αλλά και με τη μέχρι πρότινος επικείμενη, και από ό,τι μεταδιδόταν δυσμενή, απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, η μονή της Αγίας Αικατερίνης βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού. Την κακή κατάσταση επέτεινε και ο εμφύλιος που ξέσπασε στο εσωτερικό της σιναϊτικής αδελφότητας, ο οποίος οδήγησε στην παραίτηση του προηγούμενου Αρχιεπισκόπου Δαμιανού και στην εκλογή του Συμεών. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος Σινά βρέθηκε απέναντι σε δύο μέτωπα.
Το πρώτο ήταν το αιγυπτιακό. Το υπουργείο Δικαιοσύνης είχε υπονομεύσει και τελικά ακυρώσει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό πριν από την έκδοση της απόφασης του Εφετείου της Ισμαηλίας και το ίδιο επιχείρησε μετά την έκδοση της απόφασης του Εφετείου προσπαθώντας να ακυρώσει οποιαδήποτε συμφωνία ώστε να εκδοθεί η απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Η θέση του ήταν ότι «το θέμα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης αποτελεί αποκλειστικά εσωτερική αιγυπτιακή υπόθεση και δεν χρειάζεται καμία συμφωνία. Το μοναστήρι υπάγεται στην αιγυπτιακή νομοθεσία την οποία οφείλει να εφαρμόζει και δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε μαζί του».
Στο υπουργείο Δικαιοσύνης οφείλεται και η άρνηση των Αιγυπτίων να εκδώσουν το Προεδρικό Διάταγμα αναγνώρισης του Αρχιεπισκόπου Συμεών ενώ ταυτοχρόνως δεν ακύρωναν το Προεδρικό Διάταγμα αναγνώρισης του πρώην Αρχιεπισκόπου Δαμιανού. Μάλιστα, ο εκπρόσωπός του κατά τις συνομιλίες με τους μοναχούς έφτασε στο σημείο να προσβάλει τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών προκειμένου να τον εξαναγκάσει να αποχωρήσει από τις συνομιλίες, όμως η ψυχραιμία και οι διπλωματικές ικανότητες του Συμεών διέσωσαν τις διαβουλεύσεις.
Το δεύτερο μέτωπο ήταν το ελληνικό. Αυτό αποτελούνταν από μια ετερόκλητη συμμαχία πολιτικών και εκκλησιαστικών κύκλων. Στο πολιτικό πεδίο άρχιζε από την Ακροδεξιά και έφτανε μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ με πρωταγωνιστικές φιγούρες τους Βελόπουλο, Νατσιό, Δελβερούδη, Γρατσία, Μπόλαρη και Πολάκη με την παρασκηνιακή βοήθεια του Νίκου Κοτζιά. Στο εκκλησιαστικό επίπεδο πρωταγωνιστής ήταν ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός μαζί με κάποιους αγιορείτες μοναχούς. Κοινός στόχος όλων ήταν να μην υπάρξει καμία συμφωνία, ακόμα και αν αυτό σήμαινε τεράστιο κόστος για την Ιερά Μονή, μέσω της παραίτησης του Συμεών και της πλήρους ρήξεως των σχέσεων της Ιεράς Μονής με την Αίγυπτο, που θα είχε αντίκτυπο και στις ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις.
Καθόλου τυχαία το αιγυπτιακό και το ελληνικό μέτωπο εξαπέλυσαν τις σκληρότερες επιθέσεις τους ακριβώς όταν ο Συμεών αρρώστησε βαριά με κίνδυνο της ζωής του. Κατά την ασθένειά του, το αιγυπτιακό υπουργείο Δικαιοσύνης εξαπέλυσε μια εκστρατεία δυσφήμησής του στην Αίγυπτο με το επιχείρημα ότι η ασθένειά του είναι ένα ψέμα για να καθυστερεί συνεχώς τις συζητήσεις και ότι δεν σέβεται το αιγυπτιακό κράτος. Ο πρώην Αρχιεπίσκοπος Σιναίου Δαμιανός σε συνεργασία με τους αγιορείτες συμμάχους του εξέδωσε τη γνωστή ανακοίνωση με την οποία υιοθετούσε πλήρως τις θέσεις του.
Αντιμέτωπος με την ασθένεια και τον διμέτωπο αγώνα ενώ ταυτοχρόνως έπρεπε να διαπραγματεύεται, ο Συμεών φρόντιζε να κρατά ενήμερους όλους τους μοναχούς που μένουν μέσα στην Ιερά Μονή για όλες τις εξελίξεις. Ομως ήταν προφανές ότι η αδελφότητα εξακολουθούσε να είναι διχασμένη ανάμεσα σε όσους βρίσκονταν εντός της Μονής και σε όσους είχαν αποχωρήσει ακολουθώντας τον Δαμιανό. Αυτό παρέλυε τη λήψη αποφάσεων, ενώ ο χρόνος τελείωνε.
Ηταν τέτοια η εσωτερική κατάσταση στη μονή Σινά που η αδελφότητα δεν κατάφερε να βάλει προτεραιότητα στα αιτήματά της εν όψει της συνάντησης του προέδρου της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στις 8 Σεπτεμβρίου στο Ελ Αλαμέιν. Το αποτέλεσμα ήταν να ζητήσει η ίδια η Μονή να μην τεθεί το ζήτημά της κατά τη συνάντηση των δύο ηγετών.
Η αιγυπτιακή πλευρά, καταλαβαίνοντας σε ποια κατάσταση περιέρχεται το μοναστήρι, άρχισε να σκληραίνει τη στάση και τις απαιτήσεις της. Για άλλη μια φορά, οι ικανότητες του Αρχιεπισκόπου Σινά και η αμέριστη αλλά απολύτως διακριτική υποστήριξη της Ελλάδας απέτρεψαν την άμεση διακοπή των συνομιλιών.
Κι ενώ όλα έδειχναν ότι η υπόθεση οδηγούνταν στον γκρεμό, ο Συμεών έκανε την κίνηση που έμελλε να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού.
Στις 19 Οκτωβρίου απευθύνθηκε στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ζητώντας τη γνώμη του για την κατάσταση, και ειδικά για τη συμφωνία μεταξύ Ιεράς Μονής και Αιγύπτου. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, με τη βαθιά γνώση και εμπειρία του, απάντησε με μια μνημειώδη επιστολή δίδοντας την ευλογία του για να προχωρήσει ο Αρχιεπίσκοπος Σινά στην υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας. Συγχρόνως, απευθύνθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη, τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών ζητώντας και τη δική τους άποψη. Και τότε συνέβη το απρόσμενο. Μέσα σε τέσσερις μέρες απάντησαν όλοι, κατά την κανονική εκκλησιαστική σειρά, και έδωσαν τη στήριξή τους στον Αρχιεπίσκοπο Σινά προκειμένου να προχωρήσει στη συμφωνία.
Η Ορθοδοξία της Ανατολής ενώθηκε, με πρώτο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, για τη διάσωση του ιστορικού μοναστηριού και της μακραίωνης παράδοσής του.
Οι τέσσερις πυλώνες της συμφωνίας μεταξύ Ιεράς Μονής και Αιγύπτου είναι οι ακόλουθοι:
• Η Ιερά Μονή αναγνωρίζεται ως το αρχαιότερο εν λειτουργία μοναστήρι και γι’ αυτό διαφοροποιείται από όλα τα υπόλοιπα, οπότε η Αίγυπτος υποχρεούται να προστατεύει τη λειτουργία της όπως ορίζεται από το ορθόδοξο μοναστικό τυπικό. Οι Θεμελιώδεις Κανονισμοί της Ιεράς Μονής αναγνωρίζονται από το αιγυπτιακό κράτος, το οποίο οφείλει να τους σέβεται.
• Τα ακίνητα της Μονής χωρίζονται σε δύο κατηγορίες ανάλογα με τον χαρακτήρα τους: εκκλησιαστικά και μη εκκλησιαστικά. Για τα εκκλησιαστικά ακίνητα προβλέπεται in perpetuity (για πάντα) νομή και κατοχή τους δωρεάν. Για τα μη εκκλησιαστικά προβλέπεται παραχώρηση χρήσης και κατοχής σύμφωνα με την αιγυπτιακή νομοθεσία.
• Η Ιερά Μονή σέβεται και εφαρμόζει την αιγυπτιακή νομοθεσία και τις αποφάσεις των αιγυπτιακών δικαστηρίων.
• Οι αιγυπτιακές αρχές και η Ιερά Μονή αποσύρουν τις αιτήσεις ακύρωσης από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και δεσμεύονται ότι τυχόν ζητήματα και διαφορές μεταξύ τους θα επιλύονται κατόπιν διαλόγου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου