Μια υπόθεση με πολλά εκατομμύρια, διαγωνισμούς που καταλήγουν σε έναν και μοναδικό έγκυρο υποψήφιο και πορίσματα ελέγχου που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, παρέμειναν για μήνες μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαχείριση στην Περιφέρεια Αττικής και στον ΕΣΔΝΑ την περίοδο 2019-2023.
Τότε περιφερειάρχης ήταν ο Γιώργος Πατούλης. Και σήμερα, αρκετό καιρό αργότερα, ορισμένα από τα ερωτήματα που έχουν τεθεί για εκείνη την περίοδο εξακολουθούν να ζητούν απαντήσεις.
Το ποσό που προκαλεί ίλιγγο είναι 299 εκατ. ευρώ. Τόσο είναι το συνολικό ύψος 13 συμβάσεων που φέρεται να εξετάστηκαν στα σχετικά πορίσματα ορκωτών λογιστών της ΣΟΛ.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι μόνο το ποσό.
Είναι ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν συγκεκριμένες διαδικασίες.
Και εκεί αρχίζει η ιστορία να αποκτά… ζουμί.
Όταν ο διαγωνισμός ξεκινά με πολλούς και τελειώνει με έναν
Σε αρκετές από τις περιπτώσεις που περιγράφονται, εμφανίζεται ένα επαναλαμβανόμενο σκηνικό.
Υπάρχουν αρχικά περισσότεροι ενδιαφερόμενοι. Στη συνέχεια όμως, για διαφορετικούς λόγους, οι προσφορές τους απορρίπτονται. Άλλος δεν έχει την απαιτούμενη εγγυητική, άλλος δεν προσκομίζει τα απαραίτητα έγγραφα, άλλος δεν καλύπτει τις τεχνικές ή οικονομικές απαιτήσεις.
Και κάπως έτσι, στο τέλος, απομένει ένας.
Ο μοναδικός που μπορεί να συνεχίσει.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, εμφανίζεται συγκεκριμένη εταιρεία να συμμετέχει με εξαιρετικά μικρή έκπτωση, ακόμη και περίπου 1%, για να βρεθεί στη συνέχεια εκτός διαδικασίας λόγω μη κατάθεσης της απαιτούμενης εγγυητικής.
Τα εκατομμύρια αλλάζουν, η εικόνα όχι
Πάρτε για παράδειγμα διαγωνισμό που αφορούσε έργο περίπου 18,4 εκατ. ευρώ.
Υπήρχαν τέσσερις συμμετοχές. Στην πορεία, όμως, οι τρεις βγήκαν εκτός παιχνιδιού για διαφορετικές τυπικές ή διαδικαστικές ελλείψεις. Μία δεν είχε καταθέσει την απαιτούμενη εγγυητική, άλλη δεν υπέβαλε τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά, ενώ τρίτη φέρεται να μην ολοκλήρωσε σωστά τη διαδικασία επιβεβαίωσης της εγγυητικής.
Έτσι, στο τέλος έμεινε μία.
Και πήρε το έργο.
Το ίδιο περίπου σκηνικό συναντάται και σε άλλη σύμβαση, ύψους 24,7 εκατ. ευρώ. Τρεις εταιρείες ξεκίνησαν τη διαδικασία, δύο όμως αποκλείστηκαν και πάλι για διαδικαστικούς λόγους.
Μία δεν προσκόμισε εγγυητική επιστολή. Η δεύτερη δεν κατέθεσε τα απαιτούμενα στοιχεία.
Μία απέμεινε.
Και πάλι.
Τα 44 εκατομμύρια και το déjà vu
Και επειδή μία φορά μπορεί να θεωρηθεί σύμπτωση, ακολουθεί άλλη περίπτωση.
Έργο ύψους περίπου 44 εκατ. ευρώ.
Τρεις υποψήφιοι.
Δύο προσφορές απορρίπτονται. Η μία λόγω προβλήματος με την εγγυητική επιστολή και η άλλη επειδή δεν κάλυπτε τις προϋποθέσεις που είχαν τεθεί.
Μένει ένας.
Το έργο προχωρά.
Η εικόνα αυτή επαναλαμβάνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, και σε μικρότερες συμβάσεις.
Σε έργο ύψους 8,88 εκατ. ευρώ, από τις τρεις συμμετοχές οι δύο δεν συνεχίζουν. Σε άλλη διαδικασία, ύψους περίπου 9,3 εκατ. ευρώ, πάλι τρεις εμφανίζονται στην αφετηρία και μόνο μία φτάνει μέχρι το τέλος ως έγκυρη.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το σημείο που χρειάζεται προσοχή.
Δεν σημαίνει ότι οι αποκλεισμοί ήταν παράνομοι. Ούτε ότι όποιος τελικά αναλαμβάνει ένα έργο έχει κάνει κάτι μεμπτό.
Σημαίνει όμως ότι όταν μιλάμε για δημόσιο χρήμα εκατοντάδων εκατομμυρίων, η επανάληψη παρόμοιων περιστατικών αξίζει να ελεγχθεί μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας.
Και τα πορίσματα;
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενοχλητικό ερώτημα.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, τα πορίσματα των ορκωτών λογιστών που αφορούν τη συγκεκριμένη περίοδο παραμένουν σχεδόν 2 χρόνιαστα συρτάρια.
Εάν πράγματι υπάρχουν εκθέσεις που καταγράφουν ζητήματα σε συμβάσεις συνολικού ύψους 299 εκατ. ευρώ, τότε η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι ακριβώς διαπιστώθηκε.
Τι εντόπισαν οι ελεγκτές;
Ποια ήταν τα προβλήματα;
Ποιοι είχαν την ευθύνη;
Έγιναν διορθωτικές κινήσεις;
Δόθηκαν εξηγήσεις;
Και, κυρίως, γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος μέχρι να ανοίξει η συζήτηση;
Αυτά δεν είναι κουτσομπολιά. Είναι ερωτήματα που αφορούν δημόσιες συμβάσεις και δημόσιο χρήμα.
Ο Χαρδαλιάς είχε μιλήσει για φως
Ο Νίκος Χαρδαλιάς, όταν η υπόθεση του ΕΣΔΝΑ είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, είχε διαμηνύσει ότι τα πράγματα θα έρθουν στο φως. Το ερώτημα σήμερα είναι κατά πόσο αυτό συνέβη στην πράξη.
Γιατί, σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί, πρόσωπα που συνδέονται με την επίμαχη υπόθεση εξακολουθούν να κατέχουν θέσεις ευθύνης, αλλά και να φωτογραφίζονται με τον περιφερειάρχη.
Το γραφείο που απέκτησε ξεχωριστό ενδιαφέρον
Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και μία ακόμη λεπτομέρεια που χρήζει απάντησης. Αφορά τον αδελφό του Γιώργου Πατούλη, για τον οποίο αναφέρεται ότι, χωρίς να έχει θεσμική ιδιότητα στην Περιφέρεια, φέρεται να χρησιμοποιούσε γραφειακό χώρο για συναντήσεις. Το θέμα δεν είναι να δημιουργηθούν εντυπώσεις γύρω από συγγενικές σχέσεις.
Το απλό ερώτημα είναι ποιοι πήγαιναν εκεί, με ποιον συναντιούνταν και για ποιο λόγο.
Εφόσον υπήρχε πράγματι χρήση του χώρου, υπήρχαν καταγραφές εισόδου; Υπήρχε ηλεκτρονικό αρχείο; Υπήρχαν κάμερες ασφαλείας; Και εφόσον υπήρχαν, έχουν διατηρηθεί τα σχετικά δεδομένα;
Αυτές είναι απαντήσεις που μπορούν να δοθούν μόνο από τα επίσημα αρχεία.
Και εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
299 εκατ. ευρώ δεν είναι μικρό ποσό. Δεκατρείς συμβάσεις δεν είναι μία τυχαία συναλλαγή. Και ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο αποκλεισμών δεν είναι κάτι που μπορεί απλώς να προσπεραστεί χωρίς εξηγήσεις.
Και εφόσον τα πορίσματα υπάρχουν, η καλύτερη απάντηση είναι μία:
Να ανοίξουν τα συρτάρια και να μιλήσουν τα χαρτιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου