Xωριάτικο: Ύποπτοι λογαριασμοί των κατηγορουμένων στην Iρλανδία - Διαδικασίες για δέσμευση Xρημάτων

Ύποπτοι λογαριασμοί στην Ιρλανδία που συνδέονται με κατηγορούμενους στη μεγάλη υπόθεση φοροδιαφυγής για το «Χωριάτικο» εντόπισαν οι αρμόδιες αρχές.

 Σύμφωνα με πληροφορίες η ανεξάρτητη Αρχή Καταπολέμησης Μαύρου Χρήματος κατόπιν σχετικών διαδικασιών ενημερώθηκε από τις αρμόδιες ιρλανδικές αρχές για ύποπτους λογαριασμούς.

Κατόπιν αυτού ο επικεφαλής της Αρχής Χαράλαμπος Βουρλιώτης ήδη κινεί τις διαδικασίες για τη δέσμευση των χρηματικών ποσών που εντοπίστηκαν στην αλλοδαπή.

Η υπόθεση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη από τις ανακριτικές αρχές, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι πριν από την αποκάλυψη αυτής είχαν φτάσει στην Αρχή για το ξέπλυμα σημαντικές πληροφορίες και έγγραφα αναφορικά με τη δράση των κατηγορουμένων.

Ως εκ τούτου, όπως επισημαίνεται, η συμβολή της Αρχής στην εξάρθρωση του κυκλώματος θεωρήθηκε καθοριστικής σημασίας.

«Αχυράνθρωπος» μία 65χρονη που ζει σε οίκο απόρων

Νωρίτερα, όπως αποκάλυψε η Μίνα Καραμήτρου σε ρεπορτάζ στο CNN Greece, το κύκλωμα είχε χρησιμοποιήσει ως αχυράνθρωπο ακόμη και μία 65χρονη γυναίκα που βρίσκεται σε οίκο για απόρους στη Ζάκυνθο και δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ούτε τα προς το ζην.

Η γυναίκα αυτή που στην πραγματικότητα δεν είχε χρήματα ούτε για τα απαραίτητα και γι’ αυτό τον λόγο βρισκόταν στον οίκο απόρων, εμφανιζόταν ως ιδιοκτήτρια φούρνων με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε ούτε ένα ευρώ για να περάσει την ημέρα της.

Τα μέλη του κυκλώματος την εντόπισαν και έναντι ενός μικρού χρηματικού ποσού την έβαλαν ως «μπροστινή»« για να εμφανίζεται ως ιδιοκτήτρια φούρνων και αμέσως μετά να «εξαφανίζεται» και να μένουν τα χρήματα του Δημοσίου.

Και αυτή είναι μόνο μία από τις περιπτώσεις που περιγράφονται στην ογκοδέστατη δικογραφία που βρίσκεται στα χέρια των εισαγγελικών αρχών, οι οποίες πέρα από το αστυνομικό μέρος της υπόθεσης, εγείρουν και άλλα ερωτήματα για τον τρόπο, με τον οποίο κάποιοι που πολλές φορές έπαιρναν μέρος σε πλειστηριασμούς, εμφανίζονταν ως αγοραστές επιχειρήσεων χωρίς να γινόταν η ουσιαστική διασταύρωση, για το εάν πραγματικά είχαν το οικονομικό υπόβαθρο ή όχι.