Κάτι δεν κολλάει με την απόφαση της γαλλικής πολυεθνικής Imerys να κλείσει το ερευνητικό κέντρο που διατηρούσε στην Ελλάδα. Η εταιρεία προχωρά σε σαρωτική αναδιοργάνωση, βάζει λουκέτο σε δομές έρευνας και ανάπτυξης και συγκεντρώνει δέκα τεχνολογικά κέντρα σε μόλις δύο, στην Αγγλία και τη Γαλλία. Μια κίνηση που παρουσιάζεται ως μέρος ενός νέου, πιο συγκεντρωτικού μοντέλου λειτουργίας, αλλά αφήνει πίσω της μια εύλογη απορία. Γιατί η Ελλάδα μένει εκτός ερευνητικού χάρτη, όταν η ίδια η Μήλος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραγωγικά χαρτιά του ομίλου;
Η απόφαση μπορεί να έχει τη δική της επιχειρηματική λογική. Οι πολυεθνικές άλλωστε δεν παίρνουν τέτοιες αποφάσεις με συναισθηματικά κριτήρια. Μετρούν κόστη, αποδόσεις, συνέργειες και στρατηγικές προτεραιότητες. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει μια λεπτομέρεια που κάνει την υπόθεση πιο ενδιαφέρουσα. Η ελληνική θυγατρική δεν είναι κάποια μικρή δραστηριότητα στην άκρη του εταιρικού χάρτη. Αντιθέτως, παράγει σημαντικά οικονομικά αποτελέσματα, τροφοδοτεί τον όμιλο με κέρδη και επιστρέφει στη μητρική δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον της ιστορίας. Η Ελλάδα φαίνεται να παραμένει ιδιαίτερα χρήσιμη στο κομμάτι της εξόρυξης και της παραγωγής, αλλά η έρευνα και η τεχνολογική ανάπτυξη μεταφέρονται αλλού.
Δέκα κέντρα έγιναν δύο και η Ελλάδα έμεινε εκτός παιχνιδιού
Η Imerys αποφάσισε να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οργανώνει τις ερευνητικές της δραστηριότητες. Από ένα διεθνές δίκτυο δέκα κέντρων έρευνας και ανάπτυξης, ο όμιλος περνά σε ένα μοντέλο μόλις δύο εγκαταστάσεων, με έδρα την Αγγλία και τη Γαλλία.
Η συγκέντρωση της τεχνογνωσίας σε λιγότερα σημεία μπορεί να διευκολύνει τη διοίκηση, να περιορίσει λειτουργικά έξοδα και να επιταχύνει τη λήψη αποφάσεων. Είναι η γνωστή συνταγή των μεγάλων ομίλων, όταν αποφασίζουν να ξαναμοιράσουν την τράπουλα. Λιγότερες εγκαταστάσεις, περισσότερο συγκεντρωμένος έλεγχος και ενιαία στρατηγική.
Μόνο που η Ελλάδα βρίσκεται στην πλευρά εκείνων που χάνουν μια ερευνητική υποδομή. Και δεν μιλάμε για μια χώρα όπου η Imerys έχει απλώς εμπορική παρουσία. Μιλάμε για τη Μήλο, ένα νησί που αποτελεί κομβικό σημείο της παραγωγικής δραστηριότητας του ομίλου και έχει συνδέσει το όνομά του με ορυκτά που διοχετεύονται στις διεθνείς αγορές.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι εάν η διοίκηση έχει δικαίωμα να αναδιοργανώσει τις δραστηριότητές της. Προφανώς και έχει. Το ζήτημα είναι τι σημαίνει αυτή η επιλογή για τη θέση της Ελλάδας μέσα στον τεχνολογικό και παραγωγικό σχεδιασμό της πολυεθνικής. Διότι άλλο πράγμα να διατηρείς μια ισχυρή παραγωγική βάση σε μια χώρα και άλλο να επενδύεις εκεί στην έρευνα, στην καινοτομία και στην ανάπτυξη της επόμενης γενιάς προϊόντων.
Η Μήλος βγάζει τα μεγάλα λεφτά, αλλά η έρευνα μετακομίζει
Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν μπαίνουν στο τραπέζι τα πραγματικά μεγέθη της δραστηριότητας. Η Μήλος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραγωγικά σημεία της Imerys, με τα ορυχεία του ομίλου να στηρίζουν τη διεθνή του θέση στην αγορά των βιομηχανικών ορυκτών.
Η εταιρεία συγκαταλέγεται στους παγκόσμιους ηγέτες στην παραγωγή επεξεργασμένου περλίτη, ενώ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μπεντονίτη. Δεν πρόκειται για υλικά περιορισμένης χρήσης, αλλά για πρώτες ύλες με ευρεία εφαρμογή σε διαφορετικούς βιομηχανικούς κλάδους.
Με άλλα λόγια, η Μήλος δεν αποτελεί απλώς μια κουκκίδα στον χάρτη της Imerys. Είναι ένα σημαντικό παραγωγικό περιουσιακό στοιχείο, με διεθνή εμπορική βαρύτητα. Κι όμως, την ώρα που η παραγωγική δραστηριότητα παραμένει ισχυρή, το ερευνητικό κέντρο της Ελλάδας κλείνει και οι σχετικές λειτουργίες συγκεντρώνονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Αυτή είναι η πλευρά της απόφασης που αξίζει μεγαλύτερη προσοχή. Γιατί η έρευνα δεν είναι απλώς μερικά γραφεία, εργαστήρια και επιστημονικό προσωπικό. Είναι η δυνατότητα μιας χώρας να συμμετέχει στην παραγωγή τεχνογνωσίας, να αναπτύσσει νέες εφαρμογές και να βρίσκεται πιο κοντά στις τεχνολογικές αποφάσεις μιας μεγάλης βιομηχανίας.
Τα 128,48 εκατ. ευρώ, τα κέρδη των 25,6 εκατ. και το μέρισμα στη Γαλλία
Και εάν κάποιος αναρωτιέται πόσο σημαντική είναι η ελληνική δραστηριότητα για τον όμιλο, οι οικονομικοί αριθμοί δίνουν μια αρκετά αποκαλυπτική εικόνα.
Η εν Ελλάδι θυγατρική της Imerys εμφάνισε πωλήσεις 128,48 εκατομμυρίων ευρώ. Τα EBITDA ανήλθαν σε 35,3 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 25,6 εκατομμύρια ευρώ.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια δραστηριότητα που απλώς συντηρείται στην Ελλάδα. Μιλάμε για μια επιχείρηση με ισχυρό κύκλο εργασιών και σημαντική κερδοφορία. Και το κερασάκι στην τούρτα βρίσκεται στο μέρισμα που διανεμήθηκε στη μητρική εταιρεία, το οποίο έφτασε τα 23,8 εκατομμύρια ευρώ.
Εδώ βρίσκεται και το πιο ενδιαφέρον σημείο της υπόθεσης. Η ελληνική θυγατρική καταγράφει ισχυρά οικονομικά αποτελέσματα και μεταφέρει σημαντικό μέρισμα προς τη μητρική, την ώρα που ο όμιλος αποφασίζει να καταργήσει την ερευνητική του παρουσία στη χώρα.
Ασφαλώς, τα οικονομικά αποτελέσματα μιας θυγατρικής δεν σημαίνουν αυτομάτως ότι πρέπει να διατηρείται κάθε επιμέρους εγκατάσταση. Ούτε προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία ότι το κλείσιμο του ερευνητικού κέντρου συνδέεται με μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας στη Μήλο. Ωστόσο, η χρονική και επιχειρηματική συνύπαρξη αυτών των αποφάσεων δημιουργεί ένα ερώτημα που δύσκολα προσπερνιέται.
Τελικά, ποιος είναι ο ρόλος που επιφυλάσσει η Imerys για την Ελλάδα; Μια χώρα όπου θα συνεχίζεται η παραγωγή και θα δημιουργούνται σημαντικά οικονομικά αποτελέσματα ή ένας τόπος που θα συμμετέχει και στην έρευνα, στην τεχνολογία και στην ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της;
Για την ώρα, η απάντηση που προκύπτει από τις κινήσεις του ομίλου είναι σαφής ως προς την ερευνητική δομή. Η Ελλάδα βγαίνει από τον σχεδιασμό των δύο κεντρικών τεχνολογικών κέντρων. Το εάν αυτή η επιλογή θα έχει ευρύτερες συνέπειες για την ελληνική παρουσία της Imerys, μένει να φανεί.
Και όσο η Μήλος εξακολουθεί να αποτελεί ένα τόσο σημαντικό παραγωγικό χαρτί, η υπόθεση δεν είναι απλώς ένα ακόμη εταιρικό ανακοινωθέν αναδιοργάνωσης. Είναι μια ιστορία που ανοίγει συζήτηση για το πού παράγεται ο πλούτος, πού συγκεντρώνεται η τεχνογνωσία και τελικά ποιο κομμάτι της αλυσίδας αξίας μένει στην Ελλάδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου