ΑΦΕΝΤΕΣ ΡΑΓΙΑΔΕΣ

Του κόσμου εσείς οι άρχοντες,
κοιτάξτε λίγο κάτω!
Οι υποτελείς σας χάνονται,
βουλιάζουνε στον πάτο !


Η γη που τη μοιράζετε,
ποτέ δε σας ανήκε
και η ψυχή που ορέγεσται,
απ΄το κορμί μας βγήκε !


Αφέντες -ραγιάδες,
της ζωής τσιφλικάδες.
Ανυπέρβλητοι όροι,
της μπαρούφας μαστόροι!


Του θανάτου φατρία,
με χαραγμένη πορεία.
Σατανάδες του χάους,
παριστάνουν τους πράους !


Τι με κοιτάζεις κι απορείς ;
Απόκληρος είμαι της γης !
Ανύσηχη συνείδηση,
του τέλους σας η είδηση !