Γιατί σε μια φορμαρισμένη στα μέτρα κάποιων κοινωνία, η αγανάκτηση είναι μικρό σημάδι ανταρσίας.
Σημάδι που τους μοιάζει μια φλούδα στον ωκεανό.
Ας μαζέψουμε τις φλούδες απ' το πέλαγος.
Όταν βαθιά θα χειμωνιάσει και ο άνεμος θα έχει αντοχή,
θα φτιάξει την μεγάλη αντάρα και όλα θα τα πνίξει!
Μήτε που νιώθω βέβαια ισσοροπία...
Τον βάλτο που μου έλαχε καιρό να κατοικήσω,
τον κόσμησαν με λάμπες που 'χουν χρώματα,
για να μου κλέψουν το ενδειαφέρων και ξεχάσω.
Ο βάλτος συνεχώς όμως ρουφάει.
Κι εγω το μόνο που αισθάνομαι, είναι η αγωνία...
Να βρω ένα τρόπο να δαμάσω τον πηλό που πάνω του κρατιέμαι.
Να φτιάξω στάμνες για νερό, ποτήρια και κουτάλια.
Να αξιοποιήσω τον καιρό, μην ζω σε τέτοια χάλια...
Να βγάλω όλο το φως απ' τα μικρά λαμπιόνια
για να ζεστάνω την πληγή που βγαίνει στα μπαλκόνια.....
elhal
ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΛΑΠΙΠΑΣ Η Eλένη Χαλβαδάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου