γράφοντας πάνω μου αλόγιστες αλήθειες
Εκεί που ανεμίζουν οι αντάρες παίρνοντας σβάρνα
τρόπους και συνήθειες...
Φωνάζω κλεφτες!
Mε ακούν νοικοκυραίοι..
μιλούνια σέρνονται ξωπίσω τους τα ζώα
αρπαχτικά με τριγυρνάνε βγάζουν τα δόντια
θέλουν να με φάνε!
Διαβάζω τις σελίδες της ζωής μου
δίχως να ξεκουράζομαι στο κόμμα
Η ουσία μου σαν θα τελειώσει
θα έχει γράψει Άχρωμο επάνω μου το χρώμα
Φωνάζω κλέφτες!
Και με ακούν νοικοκυραίοι ΄
Είναι δυό τρείς που μόνοι κάθονται στη μέση
κάνουν πως ξέρουν πως με συγχωρνάνε
μέχρι και αυτούς η βολεψιά να τους χωρέσει
Φωνάζω κλέφτες!
Ο αντίλαλος με ξεκουφαίνει
στη μάντρα της ψυχής τους ακουμπάει
Ρίξαν τις αγκυρες στην λήθη
και δεν τους νοιάζει ποιος κι αν έχει πια να φάει
| Eleni Halvadaki |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου